Eίδαμε την παράσταση ‘Ερωτική Μονομαχία’ στο Θέατρο Άνεσις

Όταν για μια παράσταση διαβάζω ότι είναι γαλλική κωμωδία, ξέρω, εκ προοιμίου, ότι δεν θα κουράσω το μυαλό μου ιδιαίτερα, ότι ο έρωτας θα είναι σίγουρα μέσα στη θεατρική συνταγή και ότι θα βγω από το θέατρο ανάλαφρη και χαλαρωμένη. Όταν ένα κρύωμα με ταλανίζει μέρες τώρα, αλλά και γιορτινές μέρες που είναι, με αδειούλα από την εργασία, δε θέλω να κλειστώ μέσα όλο το διάστημα, η παράσταση ‘Ερωτική Μονομαχία’ comes to my rescue!

Στο ζεστό και αναπαυτικών θέσεων, Θέατρο Άνεσις, και κάνοντας φιλότιμες προσπάθειες να μη βήχω, παρακολούθησα μια παράσταση ακριβώς όπως την περίμενα! Ένα έργο που κύλησε γάργαρα και με άφησε με μια αίσθηση ότι ήρθε η άνοιξη μέσα στο χειμώνα. Αυτό μέχρι να βγω πάλι έξω, δυστυχώς… Μια κωμωδία των Eugene Scribe και Gabriel Jean Baptiste Ernest Legouvé, για τη «μονομαχία» δύο γυναικών, της θείας, Κόμισσας ντ’ Οτρεβίλ (Κερασία Σαμαρά) και της ανιψιάς, Λεονή (Βίκυ Μαραγκάκη), για την καρδιά ενός γοητευτικού οπαδού του Βοναπάρτη, ενός ευγενούς επαναστάτη, του Ερρίκου ντε Φλαβινιέλ (Αλέξανδρος Νταβρής), που καταζητείται. Η ερωτική αυτή διαμάχη είναι το κέντρο αυτής της κωμωδίας και τα όπλα των δύο γυναικών, κοινά, αλλά και διαφορετικά ταυτόχρονα. Ομορφιά, αλλά και διαφορά ηλικίας. Αθωότητα vs εμπειρίας. Γύρω από τους τρεις αυτούς κεντρικούς ήρωες, δύο ακόμα άνδρες, ο Βαρώνος ντε Μονρισάρ (Μιχάλης Μαρκάτης) που αναζητά τον εχθρό του βασιλιά και ο Γουσταύος ντε Γκρινιόν  (Σαράντος Γεωγλερής) που λατρεύει την Κόμισσα και πέφτει στην «παγίδα» της.

Μια ευχάριστη παράσταση, χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις, ειλικρινής, και χωρίς να προσπαθεί να θίξει τα πολιτικά τεκταινόμενα της εποχής εκείνης στη Γαλλία, παρά επικεντρώνεται στη διασκέδαση του θεατή. Ανάλογα με τις προσδοκίες κάθε θεατή, το τελευταίο κανείς μπορεί να το κρίνει θετικά ή αρνητικά. Προσωπικά, μου αρκούσε το ότι πέρασα όμορφα, χωρίς να ψάχνω βαθύτερα νοήματα ή να μου λείψει το «πολιτικό σχόλιο» που θα μπορούσε να περάσει η παράσταση. Η σκηνοθεσία ικανοποιητική, χρησιμοποίησε και κάποια όμορφα ευρήματα (καθρέφτης / παιχνίδι διαφάνειας – αδιαφάνειας, στατικές σκηνές, φωτισμοί), και διατήρησε το ενδιαφέρον μας και με τα ζωντανά τραγούδια που έδωσαν μια όμορφη νότα στο συνολικό αποτέλεσμα. Ερμηνευτικά ξεχώρισα τον Σαράντο Γεωγλερή στο ρόλο του Γουσταύου ντε Γκρινιόν – εξαιρετική ερμηνεία, με έντονο το κωμικό στοιχείο, τράβηξε δικαίως πάνω του τα βλέμματα και κέρδισε το γέλιο όλων των θεατών.

Η παράσταση θα βρίσκεται στο Θέατρο Άνεσις έως τις 05/01, οπότε έχετε λίγο ακόμα χρόνο για να την επιλέξετε για τη θεατρική σας έξοδο! Περισσότερα εδώ.