Είδαμε την παράσταση ‘Μπουμπού’ στο Θέατρο Εν Αθήναις
Ο Δημήτρης Μητσοτάκης, συγγραφέας, στιχουργός, συνθέτης και μουσικός, γνωστός και από τη μουσική του πορεία με τους Ενδελέχεια, γράφει τη νουβέλα Μπουμπού, η οποία αποτελεί μια τολμηρή και πολυεπίπεδη λογοτεχνική πρόταση, που συνδυάζει τον κοινωνικό ρεαλισμό, με το υπόγειο χιούμορ και την υπαρξιακή αγωνία.
∞
Τα ματόκλαδα σου λάμπουν βρε, σαν τα λούλουδα του κάμπου…
Είμαι η Ιωάννα, αλλά όλοι με φωνάζουνε Μπουμπού. Ίσως γιατί γεννήθηκα κοντά στα 7 κιλά. Μέσα στον εμφύλιο γεννήθηκα, το 1946. Από μικρή ήθελα να γίνω θεατρίνα… τελικά με κέρδισε το βελόνι κι έτσι έγινα μια καλή ράφτρα, αλλά και μια καλή μαγείρισσα…Και πάντοτε κοιτάω τη φωτεινή πλευρά της ζωής…
Είναι η Μπουμπού, που πίνοντας τον καφέ της στο γυάλινο ποτηράκι του κρασιού, τραγουδώντας και κεντώντας ένα υπέροχο φόρεμα, αρχίζει να διηγείται την ιστορία της, ξεκινώντας από τα παιδικάτα της. Και παρόλο που τη Μπουμπού τη γέρασε το παράπονο της ψυχής της, στο τέλος κατάφερε και άφησε τους φόβους της, αποφασίζοντας να κοιτάξει κατάματα τον ορίζοντα.
∞
Η Μπουμπού, του Δημήτρη Μητσοτάκη, τρυφερή αλλά και αφοπλιστικά ρεαλιστική, κινείται σε έναν κόσμο, που δεν τον καταλαβαίνει μεν, αλλά που παλεύει να τον αγαπήσει δε. Με μια γλώσσα άμεση και κοινωνικά αιχμηρή, χωρίς διδακτισμό, που λειτουργεί σχεδόν μουσικά, συνυπάρχουν η τρυφερότητα και η αγριότητα, παρουσιάζοντας μια συγκινητική, αλλά όχι μελοδραματική προσωπικότητα.
Ο Κωνσταντίνος Πασσάς σκηνοθετεί με ευαισθησία, αναδεικνύοντας την προσωπικότητα της Μπουμπούς, μέσα από την ανεπιτήδευτη, αυθεντική, ευαίσθητη και πολυδιάστατη προσέγγιση – ερμηνεία της Δήμητρας Κολλά. Μια Δήμητρα Κολλά, που, σε αυτήν την πρωτοπρόσωπη αφήγηση, δημιουργεί άμεση σύνδεση με τον θεατή, διατηρώντας μια συγκινητικά ειλικρινή, παιδική σχέση μαζί του και με το δικό της μοναδικό προσωπικό ύφος, ντύνει την «κούκλα» της, με όλες τις στιγμές, που είτε τη στιγμάτισαν είτε της χαμογέλασαν. Τις δικές της στιγμές, τη δική της ιστορία, μέσα από τη βαθιά της επιθυμία να επικοινωνήσει, να αγαπήσει και να αγαπηθεί.
Έτσι, με τη σκηνογραφία του Κωνσταντίνου Πασσά, που «απαιτεί» από τον θεατή να αφεθεί στην ατμόσφαιρα της εποχής, τη μουσική και το τραγούδι του Δημήτρη Μητσοτάκη, σε ερμηνεία της Μάρθας Φριντζήλα, τις ενδυματολογικές επιλογές του Γιάννη Κλημάνογλου και τους φωτισμούς της Άννας Ρεμούνδου, ξετυλίγεται η πικρή ιστορία μιας γλυκιάς τουλούμπας.
∞
Μπουμπού. Μια ιστορία ειπωμένη με αγάπη και σπαραγμό, με υπαινικτικά έντονη δράση, που αποτελεί σχόλιο για το περιθώριο και τη βία της “κανονικότητας”. Μια προσωπική ιστορία, ένα σύμπτωμα μιας κοινωνίας που αδυνατεί να ενσωματώσει το διαφορετικό και μια Μπουμπού, αποδέκτης της θεσμικής και της κοινωνικής κακομεταχείρισης, από την οικογένεια, τους “φυσιολογικούς” γύρω της, που κρύβει ένα τεράστιο συναισθηματικό και νοηματικό βάθος, σε ένα έργο που δεν παρακολουθείται για την πλοκή, αλλά για το βλέμμα. Ένα βλέμμα στοχαστικό, και τρυφερό, σε μια παράσταση κατανόησης και συνύπαρξης, που ισορροπεί ανάμεσα στο χιούμορ και τη συγκίνηση.
Περισσότερα εδώ.
Έλενα Χατζοπούλου, Μάιος 2025
