Είδαμε την παράσταση ‘Απολογίες 4 και 5’ στην Αγγλικανική Εκκλησία ‘Άγιος Παύλος’

Ένας απρόσμενος χώρος, όπως αυτός της νεογοτθικής Αγγλικανικής Εκκλησίας «Άγιος Παύλος», επιλέγεται από τη θεατρική διαπολιτισμική ομάδα των Vasistas, για να παρουσιάσουν το έργο του Ευθύμη Φιλίππου, «Απολογίες 4 και 5».

Μια αλληγορική παράσταση, ένα λυρικό ποίημα, μια δίκη, ενώπιον Θεού, δικαστών, ενόρκων και θεατών. Ένας δικαστής, ένα ζευγάρι, πέντε ένορκοι. Και η περιπλάνηση στον εσωτερικό κόσμο του άνδρα και της γυναίκας ξεκινά. «Αν το κολύμπι μ’ ευχαριστεί, να μη βουτήξω ξανά σε γαλάζια καθαρά νερά. Αν μου αρέσουν οι περίπατοι στα πάρκα, τα δένδρα να πέφτουν και να μου κλείνουν το δρόμο καθώς θα περπατώ. Απόψε θα είμαι ειλικρινής. Αν δεν είμαι ειλικρινής, δεν είμαι άξιος να είμαι εδώ μπροστά σας, απόψε».

Ο δικαστής μοιάζει αδέκαστος, μοιάζει ανακριτής, μοιάζει ψυχίατρος, μοιάζει απροσδιόριστος. Ένας δικαστής που επιζητά και δέχεται το φιλί ενός πιθανού Ιούδα…

Ένα, από χρόνια, ζευγάρι προσέρχεται στην απολογία του. «Απόψε θα είμαι ειλικρινής, απόψε». Υπάρχει ένοχος, υπάρχει αθώος; Ένα νόμισμα, δύο όψεις, ταυτόχρονα ένοχος κι αθώος. Ποιος θα ενταχθεί και ποιος θα αποκλειστεί; Ποιος κρατά την υπόσχεση που εκμαιεύει ο δικαστής και ποιος τελικά θα «τραγουδήσει» με τους άλλους;

Και οι ένορκοι. Ένας γυναικείος πενταμελής, τραγικός χορός παρών σ’ αυτήν την αλλόκοτη δίκη. Είναι ενεργός και είναι ο τελικός κριτής. Δονείται και ψιθυρίζει μονότονα και εμμονικά το τραγούδι του. Ένα πολυφωνικό τραγούδι που μπορεί να σε καταβροχθίσει, εκτός αν καταφέρεις «Απόψε, να είσαι ειλικρινής, απόψε».

Σύγκρουση. Ο άνθρωπος έχει ανάγκη για μια ουσιαστική συνύπαρξη. Συνύπαρξη, όμως, πρωτίστως με τον εαυτό του, τις μνήμες του και το παρελθόν του.

Όλη η παράσταση μια αλληγορία. Σκοτεινή ή φωτεινή, ανάλογα με την εσωτερικότητα του καθένα. Εύθραυστοι άνθρωποι σε μια κοινωνία που δεν αλλάζει και δεν μπορεί να τους δεχτεί. Εκτός κι αν αφήσουν πίσω το παρελθόν, κολλήσουν τα σπασμένα κομμάτια της ψυχής, επαναπροσδιοριστούν και προχωρήσουν μπροστά. Αρκεί να κοιτάξουν βαθιά μέσα τους, αλλά, τουλάχιστον, «απόψε, να είναι ειλικρινείς, απόψε».

Ερμηνείες που αρμόζουν στον παράξενο ρυθμό και στο γοτθικό περιβάλλον, σκηνικό ο ίδιος ο Ναός, σκιές μες το μισοσκόταδο, ρυθμός και κίνηση κι ένας σκύλος που κλέβει τις εντυπώσεις.

Μια ξεχωριστή, διαφορετική, ενδιαφέρουσα παράσταση.

Περισσότερα εδώ.

Έλενα Χατζοπούλου, Φεβρουάριος 2019