Είδαμε την παράσταση ‘Ανεβαίνοντας τη σκάλα’ στο Χυτήριο
Για πολλούς, το «Ανεβαίνοντας τη σκάλα» ήταν η παράσταση του φετινού καλοκαιριού. Δροσερή, ρομαντική, κεφάτη, στην υπέροχη αυλή του θεάτρου «Χυτήριο», με ταλαντούχους συντελεστές, μας ταξίδεψε πίσω στην εποχή της αθωότητας. Τότε που το «ανέβασμα» μπορούσε να συμβεί μέσα από διαφορετικές διαδρομές…
Οι παραστάσεις ολοκληρώθηκαν για το καλοκαίρι, όμως επανέρχονται από Σεπτέμβριο, οπότε θα έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε ξανά το κείμενο του Άγγελου Μοσχονά. Ένα κείμενο απλό, έτσι που να ταιριάζει στην εποχή του ’60. Ένα κείμενο, όμως, διόλου απλοϊκό. Έχει χιούμορ, κωμικές σκηνές (δίχως βωμολοχίες) και βρίθει κοινωνικών μηνυμάτων. Ένα κείμενο που ο Μανώλης Ιωνάς και ο Άγγελος Μοσχονάς σκηνοθετούν με μαεστρία και καταφέρνουν να σε κάνουν να νοσταλγήσεις τα παιδικάτα σου στις γειτονιές, ενώ με τα κοστούμια της η Ρένα Μοσχονά και με τις μουσικές του επιλογές ο Αυγερινός Σουλόπουλος σου δημιουργούν την αίσθηση ότι παρακολουθείς μια αγαπημένη ταινία του παλιού ελληνικού κινηματογράφου.
∞
Μια παράσταση με πολλούς «πρώτους» ρόλους, που προσφέρει συγκίνηση, γέλιο και προάγει το ήθος και τις αξίες. Σημαντικά μηνύματα για τις ανθρώπινες σχέσεις, τη φιλία, την ανθρωπιά, την εμπιστοσύνη, την αγάπη, την αλληλεγγύη, την αγνότητα της ψυχής, το ήθος και τη φτώχια ή μάλλον τον πλούτο μιας πιο ωραίας εποχής.
Οι καταξιωμένοι και πολύ αγαπητοί Άννα Παντζέλη και ο Σπύρος Μπιμπίλας δεν έχουν πλέον να αποδείξουν κάτι. Γνήσια ταλέντα και σταθερές αξίες. Με ενέργεια, καλή διάθεση, σεμνοί, δοτικοί, μεταφέρουν την προσωπικότητά τους και στους ρόλους τους. Τον ρόλο του μάγκα, λαϊκού καφετζή νομίζω ότι δεν θα μπορούσε κανείς να αποδώσει καλύτερα από τον Γιώργο Καπετανάκο. Εξαιρετικές, επίσης, παρουσίες και οι έμπειροι και ταλαντούχοι Σπύρος Θεοδόσης και ο Αυγερινός Σουλόπουλος. Ζεν πρεμιέ μιας άλλης εποχής θυμίζει ο νεαρός και πολλά υποσχόμενος Γιάννος Παπαευσταθίου, ο οποίος με ένα μόνιμο χαμόγελο και περίσσιο πάθος ερμηνεύει τον ρόλο του. Και η κοπελάρα, στην κυριολεξία όμως, Κατερίνα Φελλά, δεν έχει απλά παρουσία που δεν ξεχνάς, ευγένεια και χαμόγελο, αλλά έχει και πολύ ταλέντο. Ένας «κορίτσαρος σωστός γενίτσαρος» λέει το άσμα, ε και της ταιριάζει γάντι. Πρωταγωνιστής, επίσης, κι ένας ολοζώντανος παπαγάλος… Πόσα να ‘χει ακούσει αυτό το πουλί… Και όλο κάτι προσπαθεί να πει… αλλά τι να πρωτοπεί;
∞
«Ανεβαίνοντας τη σκάλα» της κοινωνικής επιτυχίας μπορεί να χάσεις τον εαυτό σου. Εκτός εάν έχεις αξίες και ήθος. Από αυτά της παλιάς εποχής…
Περισσότερα εδώ.
Έλενα Χατζοπούλου, Αύγουστος 2019
