Είδαμε την παράσταση ‘Αγώνας Νέγρου και Σκύλων’ στο θέατρο Τζένη Καρέζη
Ο Bernard-Marie Koltes, ένας από τους πιο ιδιαίτερους, σημαίνοντες και ευρέως γνωστός θεατρικός Γάλλος συγγραφέας, θεωρείται η πιο χαρακτηριστική και δραματική φωνή των 80’s. Μεγαλωμένος σε μια καθολική μεσοαστική οικογένεια, μαθήτευσε κοντά στους Ιησουίτες, των οποίων η σκέψη και η ρητορική επηρέασαν και τους διαλόγους των έργων του. Ο Koltes, το 1969, βλέπει την παράσταση της «Μήδειας» στο θέατρο και είναι η στιγμή που αποφασίζει ν’ ασχοληθεί με τη δραματουργική τέχνη. Το 1978 ταξιδεύει στην Αφρική, στο Μεξικό και στην Γουατεμάλα, όπου και γράφει το θεατρικό έργο «Αγώνας Νέγρου και σκύλων». Το έργο αρχικά μεταδίδεται, το 1980, από το ραδιόφωνο και το 1983 γίνεται η θεατρική πρεμιέρα στη Γαλλία. Ακολουθούν πολλές παραστάσεις σε διάφορες χώρες, καθώς και πολλές μεταφράσεις.
Ο Koltes, στο έργο του, εξετάζει τις ανθρώπινες σχέσεις, εξερευνά την αλληλεπίδραση των ψυχολογικών κινήτρων και των ιδεολογικών νοημάτων. Ασχολείται με την πολιτιστική και φυλετική ανάμειξη και εκφράζει με τον ιδιαίτερο τρόπο του την τραγωδία της μοναξιάς και του θανάτου. Στην Αφρική οι τοπικές κουλτούρες εξαφανίζονται από τις Ευρωπαϊκές επιρροές και το σημείο αυτό αποτελεί την αφετηρία και την αφορμή για τη συγγραφή αυτού του έργου. Η εθνικότητα, η αξία της και η διαφορά της από μια άλλη, είναι το εργαλείο για την αναγνώριση της ταυτότητας. Μιας ταυτότητας που αμφισβητείται και διαφαίνεται η ανάγκη για μια καινούργια αλληλεγγύη, μέσα από ένα φυλετικό ανακάτεμα και διάλογο. Η ετερότητα κινείται μέσα από αφώτιστους δρόμους, ενώ οι χαρακτήρες βρίσκονται στην περιφέρεια μιας συμβατικής κοινωνίας. Αινιγματικό έργο, αντινατουραλιστικό, που διατυπώνει αδιαπέραστες σκέψεις.
Όσο ακούγονται τα λακτίσματα σκύλων και η Λεονή φτάνει σ’ αυτό το απομακρυσμένο εργοτάξιο στην Αφρική, τα χείλη της σιγοτραγουδάνε «Don’t worry about a thing, ‘cause every little thing gonna be all right», σε μια προσπάθεια να δώσει θάρρος στον ίδιο της τον εαυτό. Όταν οι δύο κόσμοι, αυτός της Ευρώπης και αυτός της Αφρικής, συναντηθούν, το ξάφνιασμα και ο φόβος είναι έκδηλα. Οι δυο κόσμοι είναι διαφορετικοί… πάλλονται διαφορετικά και χρειάζεται κόπος για να επικοινωνήσουν, ώστε ο φόβος να εκλείψει. Κάτι δύσκολο, ίσως ακατόρθωτο… για αυτό δυνάμωσε τη μουσική για να μην ακούς τη συνείδησή σου ή τον φόβο σου…
Η δραματική ένταση του κειμένου διεισδύει στους εκρηκτικούς ερμηνευτές Δημήτρη Ραφαήλο, Σαμοήλ Ακίνολα, Ντόρα Μακρυγιάννη και Μάρκο Παπαδοκωνσταντάκη, οι οποίοι απογειώνονται, υπό το βλέμμα του σκηνοθέτη Αλέξανδρου Σωτηρίου. Τα σκηνικά της ερήμου της Τζίνας Ηλιοπούλου, το μουσικό περιβάλλον που δημιουργεί ο Νικόλας Χάλαρης και οι φωτισμοί του Νίκου Σωτηρόπουλου, προσδίδουν στην παράσταση την απαιτούμενη ένταση.
«Συχνά οι μικροί άνθρωποι θέλουν ένα μικρό πράγμα, πολύ απλό. Αυτό το μικρό πράγμα όμως το θέλουν και τίποτα δεν του γυρίζει τα μυαλά. Και σκοτώνονται για αυτό. Κι όταν ακόμα θα έχουν σκοτωθεί και νεκροί πάλι θα το θέλουν».
Ένα σκληρό έργο που μιλάει για τους διαφορετικούς κόσμους, για τον φόβο του ανθρώπου για τον άνθρωπο και για τη γλώσσα του ανθρωπισμού.
Περισσότερα εδώ.
Έλενα Χατζοπούλου, Οκτώβριος 2021
