Είδαμε την παράσταση ‘Άγνωστοι στο τρένο’ στο Αγγέλων Βήμα
Η Patricia Highsmith γράφει την αστυνομική νουβέλα «Strangers on a train», ο Alfred Hitchcock την κάνει ταινία και ο Craig Warner γράφει το θεατρικό έργο. Σήμερα η Μαργαρίτα Δαλαμάγκα-Καλογήρου, το μεταφράζει και το παραδίδει στην Ανδρονίκη Αβδελιώτη για να το σκηνοθετήσει.
Δύο άγνωστοι άνδρες συναντιόνται στο τρένο, σε ένα κουπέ της πρώτης θέσης. Ο Guy, πολλά υποσχόμενος αρχιτέκτονας, σοβαρός και λιγομίλητος, διαβάζει Πλάτωνα και ο φασαριόζος, νεότερος, πλούσιος, Bruno. Οι δύο τους ανταλλάσσουν προσωπικές πληροφορίες, μιας και σύμφωνα με την πεποίθηση του Bruno, δεν υπάρχει τίποτα επικίνδυνο σε αυτό, αφού είναι τελείως άγνωστοι μεταξύ τους. Η κουβέντα τους, λίγο πριν πάρει ο καθένας τον δρόμο του, καταλήγει σε μια συμφωνία: να ανταλλάξουν φόνους… Ο Guy να σκοτώσει τον δεσποτικό πατέρα του Bruno και ο Bruno τη γυναίκα του Guy, τη Miriam, προκειμένου εκείνος να παντρευτεί με ευκολία την ερωμένη του, Anne. Ο καθένας τους θα δολοφονήσει έναν εντελώς άγνωστό του, οπότε κανένας δεν θα μπορέσει να τους υποψιαστεί και να τους συνδέσει με τις δολοφονίες… «Εξάλλου δεν είναι άνθρωπος, είναι απλά ένας στόχος», υποστηρίζει ο Bruno, στην προσπάθειά του να δεσμεύσει τον Guy…
Από τη στιγμή αυτή και μετά όλα έχουν αλλάξει. Η μοίρα τους έχει γραφτεί. Όσες αναστολές και ηθικοί φραγμοί υπάρχουν δεν είναι ικανοί για να γυρίσουν το ποτάμι πίσω…
Μετά από λίγο καιρό, η Miriam βρίσκεται στραγγαλισμένη και ο Bruno αναζητά τον Guy για να του ανταποδώσει την υπόσχεσή του…Και το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι ξεκινάει…
Συνεπιβάτες στον ίδιο προορισμό, σε μια πορεία που, ποιος ξέρει, μπορεί και να διάλεξαν… Ένα λεκτικό παιχνίδι, μια (μονομερής εν μέρει) συμφωνία, μια υπόσχεση, μια πεποίθηση, ένας εκβιασμός, ένα αδιέξοδο και δύο (τέλειοι) φόνοι (?)… Και πόσο μακριά τελικά μπορεί να φτάσει ο άνθρωπος στην προσπάθειά του να σώσει τον εαυτό του;
Μια προκλητική υπόθεση, μια ευρηματική πλοκή, μια διαβολική ιστορία και κάπου εκεί ένας καλά κρυμμένος ερωτισμός… Και οι αλληλεπικαλυπτόμενες ιδιότητες του καλού και του κακού, σε όλους τους χαρακτήρες. Ο Guy και ο Bruno, οι δύο όψεις του ιδίου νομίσματος αποκαλύπτονται σταδιακά… Υπάρχει, λένε, κάπου στον κόσμο, ένα άτομο ακριβώς το αντίθετο από εμάς, που είναι το αόρατο κομμάτι μας και μας περιμένει στην ενέδρα… για να βγάλει στην επιφάνεια τη σκοτεινή επιθυμία και να την ενσαρκώσει…
Η εσωτερικότητα του Αλέξιου Κοτσώρη (Guy), για ακόμη μια φορά επεκτείνει τον ρόλο, επιβραδύνοντας τον ρυθμό της αφήγησης και αφήνοντας χρόνο στον θεατή να κατανοήσει την κατάσταση. Και ο Μάνος Παπαδάς (Bruno), ως εμμονικός και θορυβώδης, με ευστοχία προσεγγίζει τη νοσηρή προσωπικότητα που ενσαρκώνει. Η Ανδρονίκη Αβδελιώτη (Anne), η Αθηνά Μαυρομάτη (μητέρα του Bruno), ο Ανδρέας Ζάκας (συνεργάτης του πατέρα του Bruno) και ο Σταμάτης Μπαντούνας (συνεργάτης του Guy), κεντούνε με ψιλοβελονιά τους ρόλους τους. Οι φωτισμοί του Βασίλη Κλωτσοτήρα, οι ήχοι του τρένου και η μουσική επιμέλεια της Αργυρώ Καπαρού, όπως και τα σκηνικά και τα κοστούμια των Ανδρονίκη Αβδελιώτη και Νικόλαου Μαρμαροτούρη, προσδίδουν όλη την ατμόσφαιρα του film noir, την οποία επιδιώκει η σκηνοθετική προσέγγιση της Ανδρονίκης Αβδελιώτη.
Φόβος, ενοχή και παράνοια, τα συστατικά της παράστασης. Στο Θέατρο Αγγέλων Βήμα, κάθε Παρασκευή και Σάββατο. Βραδιές με αστυνομικό-ψυχολογικό θρίλερ, που δεν χάνονται.
Περισσότερα εδώ.
Έλενα Χατζοπούλου, Δεκέμβριος 2021
