Είδαμε την παράσταση ‘Αγάπη – ή φαντάσματα ενός μη τόπου’ στο Μπάγκειον
Μια παράσταση μόνο για όσους θέλουν να περιηγηθούν στο παλιακό, υπέροχο όμως, ξενοδοχείο Μπάγκειον της Ομόνοιας και να ακολουθήσουν βήμα – βήμα όλες τις μορφές της αγάπης. Από το ισόγειο, όπου η Αγάπη στολίζεται για να ανέβει στον τελευταίο όροφο, μέσα από ψελλίσματα και αγγίγματα. Κι εκεί, στον τελευταίο όροφο, η κάθε αίθουσα κρύβει τη δική σας έκφανση αγάπης. Μια υπαρξιακή διαδρομή που παίζει με το φως, τους απόκοσμους ήχους, τα απρόβλεπτα. Μορφές της αγάπης ξετυλίγονται μπροστά σου σε έναν τόπο φάντασμα, ο οποίος μεταμορφώνεται, ανάλογα με την αφήγηση και σ’ αφήνει εκστατικό. Κείμενα κλασικά και σύγχρονα από έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας και προσωπικές αφηγήσεις, ερμηνευμένες από 9 ταλαντούχους νεαρούς ηθοποιούς, δημιουργούν μια αναμονή για την επόμενη στιγμή.
Μια παράσταση που στηρίζεται στο Devised theatre (θέατρο της επινόησης), το οποίο αποτελεί μια συλλογική δημιουργία καλλιτεχνών. Έτσι στο ξενοδοχείο Μπάγκειον, μια έκθεση σύγχρονης τέχνης γίνεται ο καμβάς πάνω στον οποίο θα στηριχτεί η παράσταση της ομάδας Blow Up. Μια εννοιολογική performance, σπουδή πάνω στο θέμα του μοναδικού ζητούμενου, αυτού της Αγάπης.
Της αγάπης που είναι το δομικό υλικό της ύπαρξης. Της μητρικής αγάπης ή της αδυναμίας της μητέρας να την εκδηλώσει, της αγάπης των εραστών, της αγάπης του παιδιού, του Θείου, της γυναίκας, της αγάπης για το διαφορετικό. Της αγάπης που θα φωνάζει στον συννεφιασμένο ουρανό, μέσα από το παράθυρο στη στέγη, σκαρφαλωμένη σε μια σκάλα. Της αγάπης που θα πλύνει τα πόδια του συνανθρώπου, με ταπεινότητα. Της αγάπης που θα βουτήξει το κεφάλι σε παγωμένα νερά, μέχρι που θα της κοπεί η ανάσα. Της αγάπης που απουσιάζει, που πληγώνει και πονάει και εγκαταλείπει και βασανίζει. Που είναι ουτοπία. Ακόμη κι αυτό όμως μπορεί να αλλάξει… Βλέπεις όλα διορθώνονται εκτός από τον θάνατο.
∞
Και τι είναι τελικά η αγάπη; Είναι η συγχώρεση, είναι η χαρά, είναι τα γενέθλια, είναι τα καπελάκια του πάρτυ, είναι ο χορός. Είναι το γέλιο και το δάκρυ. Είναι ο άρτος και το μήνυμα που φέρει. Και είναι εκείνη η στιγμούλα που χαμογελάς μέχρι το μεδούλι, μιας και δεν μπορείς να μη συμμετέχεις στη γιορτή της ζωής… Can’t take my eyes off you…
Ο σώζων εαυτόν σωθήτω…
Θα σωθούμε από μια γλυκύτητα στεφανωμένη με αγκάθια…
Περισσότερα εδώ.
Έλενα Χατζοπούλου, Ιανουάριος 2020
