Είδαμε την παράσταση ‘Αφήστε μου την άνοιξη’ στο θέατρο Αλκμήνη
60 λεπτά. Τόσο χρόνο χρειάζεται η δεξιοτέχνης Σοφία Αδαμίδου για να διηγηθεί ιστορίες μιας άλλης, δύσκολης εποχής. Να διηγηθεί για ζωές περιχαρακωμένες, στερημένες, φοβισμένες, χωρίς διεκδικήσεις, με τον έρωτα κρυμμένο στις ρεματιές, με καθωσπρεπισμούς χωρίς αντίκρισμα, με ανούσια πρέπει, με μοναξιά και καλά κρυμμένες ελπίδες κι όνειρα… Ρημαγμένες ζωές, συναισθηματικοί εκβιασμοί, αισθήματα που ξεχειλίζουν χωρίς περιορισμό και θάβονται κάτω απ’ τα κοινωνικά πρέπει, ανεκπλήρωτοι πόθοι και έρωτες και σύγκρουση συναισθημάτων. Ήθη αυστηρά, κώδικες διαφορετικοί και η χωρίς όρια σύγκρουση δύο γυναικών. Η στερημένη από έρωτα και ζωή μάνα και η γυναίκα που βιώνει τον απόλυτο έρωτα, αντιμέτωπες μέχρι το οριστικό τέλος…
∞
Ο Γιάννος και η Κρινιώ. Ένας έρωτας σαν το νερό που σπάει πάνω στο φράγμα…
Ένας φωτεινός έρωτας που αφήνει το αποτύπωμα του στις ψυχές τους και που τίποτα, ούτε ο αέρας δεν μπορεί να περάσει ανάμεσά τους… Ένας έρωτας απέναντι στη στρεβλή λογική της κλειστής κοινωνίας, που έχει διαφορετική άποψη. Μια κοινωνία που μιλάει και επιβάλλει τα πρέπει της με τον δικό της τρόπο και που θέλει η αγάπη να χαθεί, να πεθάνει… Η υποκρισία μιας εποχής, τα κρυμμένα μυστικά κι ένα τι θα πει ο κόσμος, οδηγούν σε ζωές που χαραμίστηκαν…
Ο έρωτας και η φωτιά
μου κάψανε τα χείλη,
φωνή δεν έχω να μιλώ
μάτια να σε κοιτάξω…
Η Μάνα, η Σταύραινα και ο σταυρός που κουβαλάει. Και η Ερωτευμένη με τον γιο της γυναίκα. Θύτης και θύμα… ή θύμα και θύμα… Το αρχέτυπο της μάνας που γνωρίζει μόνο εκείνη το καλό του παιδιού της… Νικήτρια σ’ αυτή τη μάχη, όμως το τίμημα είναι υψηλό πολύ… αβάσταχτο… Κι όμως, έστω και μόνη της θα μπορούσε, αν ήθελε, να αλλάξει αυτόν τον (ανόητο) κόσμο… Και η ερωτευμένη γυναίκα που λαχταρά για τον άνευ όρων έρωτα και για μια φωτεινή ζωή… Που τελικά της αφαιρούνε αυτό το δικαίωμα, τη διασύρουν και την υποτάσσουν (;) στις νόρμες της κοινωνίας τους… Δεν ξέρω όμως ποιος τελικά είναι ο νικητής… Βλέπεις, ο θάνατος ήταν πάντα ο πιστός φίλος του έρωτα…
Άγγιξε με,
Αγάπησε με,
Κλείσε την πληγή…
Άγγιξε με…
∞
Μια παράσταση που προκαλεί έντονα συναισθήματα, με συχνές εναλλαγές και αγγίζει και τις πιο ευαίσθητες χορδές μας… Εκπληκτικό το κείμενο της Σοφίας Αδαμίδου, εστιασμένη στα συναισθήματα η σκηνοθεσία του Μανώλη Ιωνά, δυναμικές οι ερμηνείες της αφοπλιστικής Άννας Παντζέλη και της πολλά υποσχόμενης Ιζαμπέλας Φούλοπ. Γεμάτοι ερωτισμό οι στίχοι της Σοφίας Αδαμίδου και μαζί με τη μελωδική μουσική της Ερωφίλης, προσδίδουν ένταση στα μεταβαλλόμενα συναισθήματα.
Στο θέατρο «Αλκμήνη», που δεν μας απογοητεύει ποτέ, για 2η χρονιά, «Αφήστε μου την άνοιξη». Μια από τις παραστάσεις που θα θυμόμαστε!
Περισσότερα εδώ.
Έλενα Χατζοπούλου, Οκτώβριος 2019
