Απολαύσαμε την Ελευθερία Αρβανιτάκη και τον Γιώργο Περρή στο CT Garden Festival

Να ομολογήσω ότι το ελληνικό ρεπερτόριο δεν το γνωρίζω τόσο καλά όσο το ξενόγλωσσο, και δη το ροκ. Παρόλα αυτά, επειδή μεγάλωσα σε ένα σπίτι που υπήρχε συνεχώς ελληνική μουσική (η μητέρα μου με έντεχνα και λίγο ποπ ακούσματα και ο πατέρας μου με καθαρά λαϊκά) και, εν συνεχεία, όπου κι εργάστηκα, υπήρχε πάντοτε σχεδόν συνοδεία ελληνικής μουσικής, έχω ακούσματα και γνώση για καλλιτέχνες και τραγούδια. Αναγνωρίζω και παραδέχομαι αρκετούς Έλληνες καλλιτέχνες, που έχουν μια μουσική πορεία ετών με συνέπεια και σεβασμό στο κοινό τους.

Μία εξ αυτών είναι η Ελευθερία Αρβανιτάκη – η “γνωριμία” μας βρίσκεται πίσω στον χρόνο, όταν η νεαρή τότε Ελευθερία συμμετέχει στην Οπισθοδρομική Κομπανία και εγώ έχω βρεθεί σε κάποιο κέντρο που εμφανιζόταν, μαζί με τους γονείς μου, αφού μάλλον δεν είχαν πού να με “παρκάρουν” εκείνη τη μέρα! Θα την ξανασυναντήσω μουσικά το 1986, όταν η μητέρα μου θα φέρει σπίτι το “Κοντραμπάντο”, τον δίσκο που έχει κυκλοφορήσει τότε με τον Σταμάτη Σπανουδάκη και τα “Έφυγες νωρίς” και “Ακτή” θα τα ακούει συνέχεια – μέσα στην ίδια χρονιά, ο πατέρας μου θα ενσωματώσει στα δικά του αγαπημένα της περιόδου, το “Κόκκινο Φουστάνι”, μια συμμετοχή της σε έναν δίσκο του Σταύρου Κουγιουμτζή. Στη συνέχεια, θα την παρακολουθώ και θα την ακούσω πρώτη φορά ζωντανά το καλοκαίρι του 2001, στην συνύπαρξή της με τον Αλκίνοο Ιωαννίδη στη Λευκάδα (θυμάμαι ακόμη ένα αστείο που είχαν κάνει επί σκηνής για ενα κομμάτι που θα ερμήνευαν και το προλόγισαν ως “ένα χαρούμενο τραγούδι για το τέλος του κόσμου”, που οι συμπατριώτες μου δεν κατάλαβαν το χιούμορ τους και απορούσαν με αυτό που άκουσαν – δεν μπορώ να θυμηθω ποιο τραγούδι ήταν όμως….).

21 χρόνια μετά, στην πόλη που ζω, μου δόθηκε η ευκαιρία να την ξανακούσω και με χαρά ανταποκρίθηκα στο κάλεσμα αυτό. Ήμασταν σε πολύ καλές θέσεις και έτσι μπορούσαμε να βλέπουμε και να ακούμε σωστά. Μαζί της, αυτή τη φορά, θα βρισκόταν ο Γιώργος Περρής – ένας νέος καλλιτέχνης, που μου είναι πάρα πολύ συμπαθής, τόσο για τη μουσική του, όσο και για την κοινωνική του δράση και για τις δημόσιες τοποθετήσεις του, κατά καιρούς.

Περίπου στις 21:30 βγήκαν οι μουσικοί επί σκηνής και ακολούθησαν ο  Γιώργος Περρής με την Ελευθερία Αρβανιτάκη. Ξεκίνημα με “Όμορφή μου αγάπη” (Άλμπουμ: Μένω εκτός, 1991 – Μουσική: Zoran Simganovic & Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου), πρώτο χειροκρότημα, ευχαριστίες και καλοσωρίσματα. “Τι λείπει”  (Άλμπουμ: Μπραζιλέρο, 2001, από την ομώνυμη ταινία – Μουσική & Στίχοι: Νίκος Πορτοκάλογλου) για να “ζεσταθούμε” και αμέσως μετά ήρθε το πρώτο ντούετο, “Μέτρησα” (Άλμπουμ: Πόστερ, 2005 – Μουσική & Στίχοι: Nίκος Ζούδιαρης). Θα συνεχίζαμε με εναλλαγές τραγουδιών από τους δύο καλλιτέχνες, όπου, όταν τραγούδαγε ο ένας, ο έτερος του έκανε φωνητικά. Σε αυτήν την ενότητα ακούσαμε:

Ελευθερία Αρβανιτάκη > “Καθρεφτίζω το νου” (Άλμπουμ: Μένω εκτός, 1991 – Μουσική: Παραδοσιακό τσιγγάνικο & Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου)

Γιώργος Περρής > “Βουτάω βαθειά μες στη Μεσόγειο” (Άλμπουμ: Σταθερά στα Όνειρα, 2020 – Μουσική: Ευανθία Ρεμπούτσικα & Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου), 

Ελευθερία Αρβανιτάκη > “Του πόθου τ’ αγρίμι” (Άλμπουμ: Τραγούδια για τους μήνες, 1996 – Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου & Στίχοι: Μιχάλης Γκανάς).

Αμέσως μετά, στις πρώτες νότες του “Πριν το τέλος” (Άλμπουμ: Διαίρεση, 1984 [Βασίλης Παπακωνσταντίνου] – Μουσική: Lucio Battisti & Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου), αρχίσαμε να τραγούδαμε με τους ερμηνευτές τους στίχους και άναψαν κι οι πρώτοι φακοί στα κινητά (άτιμη τεχνολογία, δεν μπορείς να αντικαταστήσεις το κάψιμο από τον αναπτήρα!), συνέχισε ο Γιώργος Περρής με το “Καρδιά κοίτα” (Άλμπουμ: Σταθερά στα Όνειρα, 2020 – Μουσική: Ευανθία Ρεμπούτσικα & Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου) στην ίδια διάθεση, ακολούθησε μια “Ζωή κλεμμένη” (Άλμπουμ: Τανιράμα, 1989 – Μουσική & Στίχοι: Σταμάτης Σπανουδάκης) και κλείσαμε την πρώτη ενότητα με ένα ακόμη ντούετο στο “Πες μου μια λέξη” (Άλμπουμ: Αλίμονο στους νέους, 1961 [απο την ομώνυμη ταινία] – Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις & Στίχοι: Αλέκος Σακελλάριος)

Η Ελευθερία Αρβανιτάκη αποσύρθηκε και ο Γιώργος Περρής ανέλαβε να μας διασκεδάσει, και ξεκίνησε με πολύ ωραίο τραγούδι! “I have a dream” (Άλμπουμ: Voulez-Vous, 1979 [ABBA] – Μουσική & Στίχοι: Ulvaeus Bjoern K, Andersson Benny Sigvard), συνέχισε με το δικό του “Ποιος φοβάται την αγάπη” (Single, 2017 – Μουσική: Ευανθία Ρεμπούτσικα & Στίχοι: Αρης Δαβαράκης) και έκλεισε με το υπέροχο “I will wait for you” (Άλμπουμ: Picture This, 2014 – Μουσική: Michel Legrand & Στίχοι: Norman Gimbel & Jacques Demy).

Eπιστροφή για την Ελευθερία Αρβανιτάκη και ένα καταπληκτικό medley που “μπερδεύτηκαν” τα “Τι ‘ναι αυτό που το λένε αγάπη” (Single, 1955 – Μουσική: Τάκης Μωράκης & Στίχοι: Δανάη Στρατηγοπούλου και Γιάννης Φερμάνογλου), “Fever” (Single, 1958 – Μουσική & Στίχοι: John Davenport & Eddie Cooley) & “Αν σ’ αρνηθώ αγάπη μου” (Single, 1961 [Κώστας Χατζής στα φωνητικά!] – Μουσική: Μίμης Πλέσσας & Στίχοι: Δανάη Στρατηγοπούλου).

Λίγες ανάσες για τον Γιώργο Περρή, και η Ελευθερία Αρβανιτάκη είχε αποφασίσει να ξεσηκώσει το κοινό με τις δύο πρώτες επιλογές του προγράμματός της. “Το μηδέν” (Άλμπουμ: Ψάξε στ’ όνειρό μας, 1997 – Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος & Στίχοι: Λάκης Λαζόπουλος) και “Δε μιλώ για μια νύχτα εγώ” (Άλμπουμ: Και τα μάτια κι η καρδιά, 2008 – Μουσική: Παραδοσιακό Ρουμανίας & Στίχοι: Νίκος Μωραΐτης). Αλλαγή ύφους μετά, με τρεις μπαλάντες στη σειρά: “Με το ίδιο μακό” (Άλμπουμ: Μένω εκτός, 1991 – Μουσική: Αντώνης Μιτζέλος & Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου), “Κι εγώ που έλεγα” (Άλμπουμ: Τα μεγάλα ταξίδια, 2019 – Μουσική: Θέμης Καραμουρατίδης & Στίχοι: Λήδα Ρουμάνη) & “Πάρε με αγκαλιά και πάμε” (Άλμπουμ: Όλα Στο Φως, 2004 – Μουσική: Μιχάλης Χατζηγιάννης & Στίχοι: Λήδα Ρουμάνη).

Επιστροφή Γιώργου Περρή για τρία ακόμη ντουέτα, “Κλειδαριές” (Άλμπουμ: Φυλακή υψίστης ασφαλείας, 2016 – Μουσική: Γιώργος Σαμπάνης & Στίχοι: Ελεάνα Βραχάλη), “Εσύ είσαι η αιτία που υποφέρω” (Single, 1949 – Μουσική & Στίχοι: Μανώλης Χιώτης)  και “Η νύχτα θέλει έρωτα” (Άλμπουμ: Η νύχτα θέλει έρωτα, 1988 – Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος & Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος) και με μεικτό πρόγραμμα στη συνέχεια, που πήγε κάπως έτσι:

Ελευθερία Αρβανιτάκη > “Θέλω κοντά σου να μείνω (Δεν ζω χωρίς εσένα)” (Άλμπουμ: Το αμαξάκι, 1978 – Μουσική: Γιώργος Μουζάκης & Στίχοι: Γιώργος Γιαννακόπουλος)

Γιώργος Περρής > “Μόνο μια φορά” (Άλμπουμ: Μόνο μια φορά, 1991 – Μουσική & Στίχοι: Σταμάτης Κραουνάκης)

Ελευθερία Αρβανιτάκη > “Τον έρωτα ρωτάω” (Άλμπουμ: Και τα μάτια και η καρδιά – Μουσική: Θοδωρής Παπαδόπουλος & Στίχοι: Σμαρώ Παπαδοπούλου)

Γιώργος Περρής > “Η επιμονή σου” (Άλμπουμ: Μετακόμιση Τώρα, 2013 – Μουσική & Στίχοι: Κώστας Λειβαδάς)

Ελευθερία Αρβανιτάκη > “Το κόκκινο φουστάνι” (Άλμπουμ: Τρελοί και άγγελοι, 1986 – Μουσική: Σταύρος Κουγιουμτζής & Στίχοι: Κώστας Κινδύνης)

Γιώργος Περρής > “Τα λαϊκά” (Άλμπουμ: Ανθρώπων έργα, 1993 – Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης & Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου)

Ελευθερία Αρβανιτάκη > “Τα κορμιά και τα μαχαίρια” (Άλμπουμ: Τα κορμιά και τα μαχαίρια, 1994 – Μουσική: Ara Dinkjian & Στίχοι: Μιχάλης Γκανάς)

Nτουέτο > “Μένω εκτός” (Άλμπουμ: Μένω εκτός, 1991 – Μουσική: Ara Dinkjian & Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου)

Ελευθερία Αρβανιτάκη > “Δυνατά” (Άλμπουμ: Μένω εκτός, 1991 – Μουσική: Ara Dinkjian & Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου)

Στο σημείο αυτό, ακούστηκαν ευχαριστίες και καλό βράδυ, αλλά δε “ψαρώσαμε”, γιατι ξέραμε ότι θα υπήρχε και encore, όπερ και συνέβη. Αρχικά, ο Γιώργος Περρής με μια συγκλονιστική διασκευή στο “Je suis malade” (Άλμπουμ: Carpe diem, 1994 – Μουσική: Alice Dona & Στίχοι: Serge Lama) της αγαπημένης Lara Fabian και η Ελευθερία Αρβανιτάκη με “Της καληνύχτας τα φιλιά” (Άλμπουμ: Μένω εκτός, 1991 – Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος & Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου) και με τον κόσμο να είναι όρθιος και επευφημεί τους δύο καλλιτέχνες και τους μουσικούς έκλεισε αυτή η όμορφη βραδιά.

Συνολικά, ήταν ένα πολύ ωραίο πρόγραμμα και αντιληφθήκαμε όλοι γιατί η Ελευθερία Αρβανιτάκη παραμένει ακόμη μια από τις καλύτερες Ελληνίδες τραγουδίστριες και, το σπουδαιότερο, ότι ο χρόνος δεν την έχει επηρεάσει καθόλου φωνητικά. Ο δε Γιώργος Περρής συστήθηκε σε όσους δεν τον είχαν ξανακούσει και κέρδισε πολλούς πόντους με τη συνολική του παρουσία. Εξαιρετική η απόδοση της ορχήστρας που αποτελείται από τους: 

Γιώργος Γεωργιάδης (μπάσο)
Αλέξανδρος Δράκος Κτιστάκης (τύμπανα)
Γιάννης Κυριμκυρίδης (πιάνο, πλήκτρα)
Νίκος Μέρμηγκας (λαύτα, μπουζούκι, λαούτο, μαντολίνο)
Δημήτρης Στασινός (κιθάρες)
Δημήτρης Τσάκας (σαξόφωνο)

Περάσαμε για ακόμη μια βραδιά υπέροχα στο CT Garden Festival και έχουμε σημειώσει και κάποιες ακόμη ενδιαφέρουσες προτάσεις για προσεχώς!

Περισσότερα εδώ.

Θοδωρής Κ., Ιούλιος 2022