Απολαύσαμε στο Ηρώδειο την Ορχήστρα Johann Strauss Wiener
Η τελευταία βραδιά στο Ηρώδειο, πριν σωπάσει για τα επόμενα 3 χρόνια…
Στις 15 Οκτωβρίου το βράδυ, και κάτω από το βλέμμα της Ακρόπολης, το Ηρώδειο μας υποδέχθηκε, για μια τελευταία φορά, πριν παραδοθεί στα χέρια της αναστήλωσης, ανάδειξης και προστασίας, έχοντας προσκεκλημένη την Ορχήστρα Johann Strauss Wiener, υπό τη διεύθυνση του Reiner Roos.
Το μουσικό αυτό σύνολο, η Ορχήστρα Johann Strauss Wiener, που ίδρυσε το 1827 η μουσική δυναστεία των Στράους (Γιόχαν, Γιόζεφ και Έντουαρντ), συνόδευε τους Στράους σε όλη τους τη θριαμβευτική μουσική επέλαση, από τη Βιέννη σε ολόκληρο τον κόσμο, κάνοντας γνωστή τη μαγεία της Αυτοκρατορικής Βιέννης. Από τότε έως και στις ημέρες μας και μέσα από τα πασίγνωστα βαλς, τις πόλκες και τις μαζούρκες, ενόσω τα ζευγάρια των χορευτών στροβιλίζονται στη σκηνή και οι σοπράνο – τενόροι άδουν, μέσα στα λαμπερά τους κοστούμια, η ντυμένη στα κόκκινα κοστούμια πολυπληθής ορχήστρα, χαρίζει στο κοινό αξέχαστες μουσικές στιγμές.
Η Ορχήστρα ήρθε στην Αθήνα, 200 χρόνια μετά τη γέννησή του Γιόχαν Στράους, τιμώντας το Παγκόσμιο Έτος Στράους και έδωσε μέσα σε ένα ενθουσιώδες και κατάμεστο Ηρώδειο, μια αξέχαστη μουσικοχορευτική παράσταση, στην οποία συμμετείχαν περισσότεροι από 60 συντελεστές (μουσικοί, σολίστ, χορευτές και σοπράνο – τενόροι).
Η χαρά του βαλς, που ξεχειλίζει από κάθε νότα, πλημμύρισε τον χώρο με ήχους οικείους και διαχρονικούς και ενόσω τα βιολιά έτρεμαν μέσα στη νύχτα και τα πνευστά ανέβαιναν απαλά προς τον ουρανό, ένα κοινό χιλιάδων ανθρώπων γινόταν μέρος μια ιστορικής στιγμής, ενώ η νύχτα, που έμοιαζε να γνωρίζει τη βαρύτητά της, γεμάτη συγκίνηση, φως και μουσική έμοιαζε κι αυτή να αποχαιρετά μαζί μας το αρχαίο θέατρο, για τα επόμενα 3 χρόνια.
Οι πέτρες του Ηρωδείου, αυτές που έχουν ακούσει χιλιάδες φωνές και μουσικές αιώνων, έμοιαζαν να κρατούν μέσα τους την τελευταία αυτή μελωδία σαν υπόσχεση. Το θέατρο για λίγο θα σωπάσει για να γιατρευτεί, να συντηρηθεί με τη φροντίδα που αξίζει σε ένα μνημείο-σύμβολο της πολιτιστικής μας ταυτότητας, αν και το Ηρώδειο ποτέ δεν σωπαίνει στ’ αλήθεια, μιας και η ανάσα του θα συνεχίσει να ζει μέσα σε όσους κάθισαν στα σκαλιά του και μέσα σε όσους ένιωσαν τη μαγεία μιας καλοκαιρινής βραδιάς κάτω από το φως της σελήνης. Και όταν, ύστερα από 3 χρόνια, ξανανοίξουν οι πύλες του, η πρώτη νότα που θα αντηχήσει εκεί μέσα θα κουβαλάει μαζί της όλη αυτή τη νοσταλγία, όλη αυτή τη μνήμη, όλη αυτήν την αγάπη.
Γιατί το Ηρώδειο δεν είναι απλώς ένας χώρος. Είναι εμπειρία, ιστορία και συγκίνηση μαζί. Κι η βραδιά συντροφιά με την Ορχήστρα Johann Strauss Wiener, ήταν το πιο γλυκό του αντίο. Ένα αντίο που μύριζε φθινόπωρο, που άγγιξε τις ψυχές μας και που θα μας συντροφεύει, ώσπου να ξανασυναντηθούμε κάτω από την Ακρόπολη.
Περισσότερα εδώ.
Έλενα Χατζοπούλου, Οκτώβριος 2025
