ΣΩΜΑ – ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ

«Η πιο χρωματιστή ταινία που είδα ποτέ είναι ο ασπρόμαυρος Καθρέφτης, εγώ όμως είμαι της Θυσίας, εγώ είμαι εκείνου του θανάτου που αναβάλλεται, που ακυρώνεται γιατί ο αφέτης έσφαλε στον
πυροβολισμό, εγώ είμαι εκείνης της ζωής που επιμένει, πείσμων, τούτο το σώμα θέλω να περάσει άβροχο την ερυθρά του θάλασσα, να φτάσει απέναντι με όλες τις μνήμες του άτρωτες. Το σώμα μου. Τι θα
θυμάται όταν ξεχάσω;»

Μετά την πύκνωση της πολύπαθης ελληνικής Ιστορίας στην τρισυπόστατη νουβέλα Κωμωδία (2010) και το ματωμένο σταυροδρόμι της νουβέλας 360 (2013), ο Κυριακίδης επιστρέφει με μια επίσης σύντομη
νουβέλα. Η ζωή ενός ανθρώπου περιγράφεται με σταθμούς τα πάθη του σώματός του, δομείται γύρω από τις περιπέτειες της υγείας του και τα ψυχρά ιατρικά ιστορικά του, και συμβαδίζει με την εμμονική
αναζήτηση μιας παράξενης και σήμερα ξεχασμένης γλώσσας στα βάθη των Βαλκανίων που ομνύει στο και υπηρετεί μόνο το σώμα και τις ανάγκες του.
Με ακρίβεια μικροχειρουργού, ο Κυριακίδης ανατέμνει το ανθρώπινο σώμα και τη σωματικότητα της γλώσσας με τα γνωστά φωνητικά του ηχοχρώματα. Η μέγιστη αφαίρεση δεν αποκλείει τη διακειμενική
πυκνότητα, κι ούτε αυτή εμποδίζει το γνωστό του –μαύρο ή όχι– χιούμορ.