play_arrow

keyboard_arrow_right

Listeners:

Top listeners:

skip_previous skip_next
00:00 00:00
chevron_left
volume_up
  • play_arrow

    Sin Radio Listen, don't just hear!

ΒΙΒΛΙΟ | ΕΚΔΟΣΕΙΣ

Ιστορία μιας μοιχείας

today27 Φεβρουαρίου, 2019

Φόντο
share close

Συγγραφέας: Εντοάρντο Αλμπινάτι
Μετάφραση: Άννα Παπασταύρου

Τι µας ελκύει σ’ έναν άνθρωπο που µόλις γνωρίσαµε;
Γιατί αυτό που ήδη έχουµε δε µας είναι αρκετό;
Τι συµβαίνει σ’ έναν έρωτα που µένει κρυµµένος στη σκιά;
Κάποιες ιστορίες χρειάζονται χρόνια για να τελειώσουν, άλλες φλέγονται σε µια σύντοµη χρονική τροχιά και σ’ έναν χώρο που όσο πιο περιορισµένος είναι, τόσο περισσότερη ένταση τους προσθέτει.

Εξαπατώντας τους συντρόφους τους, ενδεχοµένως και τον εαυτό τους, οι δύο πρωταγωνιστές της Ιστορίας µιας µοιχείας ξεκλέβουν ένα Σαββατοκύριακο για να ζήσουν το πάθος που γεννήθηκε πρόσφατα. Στο τέλος του καλοκαιριού, ένα ιπτάµενο δελφίνι θα τους οδηγήσει σ’ ένα νησί, όπου ο χρόνος έχει σταµατήσει κι ο τόπος είναι σαν να περιµένει τους δύο εραστές για να ζωντανέψει. Την ιστορία του Έρρι και της Κλεµεντίνα, που έχουν δραπετεύσει από τα πάντα και συνάµα βρίσκονται αιχµάλωτοι στο νησί, ο Αλµπινάτι την αφηγείται ελλειπτικά, σαν στιγµιότυπα, φωτογραφίες τραβηγµένες σε σκόρπιες στιγµές της περιπέτειάς τους, που µπορούµε να τις κοιτάξουµε κρυφά.

Μια ιστορία αισθησιακή, απλή, ειπωµένη µε ωµή ειλικρίνεια, παρότι χτίζεται πάνω σε ψέµατα. Οι ακριβείς και συγκινητικές σελίδες της απευθύνονται σε όλους µας.

Ο Εντοάρντο Αλµπινάτι γεννήθηκε στη Ρώµη το 1956. Διδάσκει στο σωφρονιστικό κατάστηµα της Ρεµπίµπια. Το 2016 τιµήθηκε µε το Βραβείο Strega για το βιβλίο του La scuola cattolica, ένα βιβλίο 1.300 σελίδων µε θέµα ένα έγκληµα σ’ ένα σχολείο τη δεκαετία του ’70 στη Ρώµη. Η Ιστορία µιας µοιχείας γράφτηκε έναν χρόνο µετά.

«Ο Μαρσέλ Προυστ θα εκτιµούσε ιδιαίτερα αυτή τη λαβυρινθώδη πραγµατεία του πάθους. Ένα θέµα παλιό όσο κι ο κόσµος, σε µια αφήγηση που φλέγεται κάτω από τον πάγο της άψογης πρόζας». Le Figaro Magazine

«Η υπνωτιστική γραφή του Αλµπινάτι εισάγει τον αναγνώστη στα µύχια της ψυχής των ηρώων του, σε µια σχεδόν ανελέητη ανατοµία της επιθυµίας». Le Nouvel Observateur

«Σαν κινηµατογραφική κάµερα, η πένα του Αλµπινάτι αιχµαλωτίζει τις ταραγµένες ψυχές του άντρα και της γυναίκας, σε ένα υπέροχο παιχνίδι ισορροπιστή». Livres Hebdo

Συντάχθηκε από: Sin Radio