Η ΚΑΛΛΙΓΡΑΦΙΑ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ – ΧΟΥΑΝ ΜΑΡΣΕ
Ο Ρίνγκο, ένας δεκαπεντάχρονος έφηβος, σκοτώνει τις ώρες του στο κρασοπουλειό της κυρίας Πακίτα, απογοητευµένος που η φτώχεια των γονιών του τον αναγκάζει να σταµατήσει τα µαθήµατα του πιάνου και να παραιτηθεί από το όνειρό του να γίνει διάσηµος πιανίστας. Καθισµένος στο αγαπηµένο του τραπέζι δίπλα στο παράθυρο, γίνεται ακούσιος µάρτυρας του απελπισµένου έρωτα της αφελούς κυρίας Μιρ, µιας µεσόκοπης και τροφαντής θεραπεύτριας, για τον κύριο Αλόνσο, έναν ευπαρουσίαστο κουτσό πενηντάρη, αλλά και όσων συµβαίνουν στη συνοικία της Γράσια, στη µεταπολεµική Βαρκελόνη, υπό την απειλητική σκιά της δικτατορίας του Φράνκο. Μέσα από τα µάτια του Ρίνγκο, που ακούει, διαβάζει και τελικά θα αρχίσει να συγγράφει, θα φωτιστεί ολόκληρη η ζωή µιας γενιάς που έθρεψε τα όνειρά της στα συνοικιακά σινεµά και στους δρόµους µιας πόλης όπου το µέλλον έµοιαζε αδιανόητο.
«Με την Καλλιγραφία των ονείρων, ο Μαρσέ έγραψε ταυτόχρονα το βιβλίο µιας πόλης και µιας εποχής, την Ανθρώπινη κωµωδία του, και το βιβλίο ενός εφήβου, τα όνειρα, τις φιλοδοξίες, τις απογοητεύσεις, τις χαµένες ψευδαισθήσεις». Ρόσα Μοντέρο, Babelia, El Paίs
«Όταν ένας αριστοτέχνης της αφήγησης σαν τον Χουάν Μαρσέ γράφει µε τέτοια εσωτερική απόλαυση, το αποτέλεσµα είναι αληθινή γιορτή». Marianne Payot, L’Express
«Όλα τα πρόσωπα εδώ έχουν σάρκα και οστά. Σαν αυτό που επινοείται να έχει µεγαλύτερη αλήθεια από την πραγµατικότητα». Le Monde des Livres
«Ένα βιβλίο για διφορούµενες αλήθειες, οιωνούς και σηµάδια, µυστικά και τραυµατικές σχέσεις». La Vanguardia
Ο Χουάν Μαρσέ, ένας από τους σηµαντικότερους συγγραφείς της σύγχρονης ισπανικής λογοτεχνίας, γεννήθηκε στη Βαρκελόνη το 1933 και µέχρι τα είκοσι έξι του χρόνια εργαζόταν σε εργαστήριο χρυσοχοΐας. Αυτοδίδακτος, εµφανίστηκε στα ισπανικά γράµµατα το 1960 µε το µυθιστόρηµα Encerrados con un solo juguete, για να ακολουθήσει το 1962 το Esta cara de la luna. Με το µυθιστόρηµά του Τα τελευταία απογεύµατα µε την Τερέζα (Βραβείο Bibliotecα Breve, 1966, Εκδ. Πατάκη, 2014) εισάγει αυτό που θα αποτελέσει το αφηγηµατικό του σύµπαν για πολλά κατοπινά του βιβλία: µια
Βαρκελόνη εξαθλιωµένη από τον εµφύλιο πόλεµο, µε κατοίκους φτωχούς και απογοητευµένους και παιδιά που στερήθηκαν την παιδική τους ηλικία, αλλά κατάφερναν πάντα να δραπετεύουν στην ονειροπόληση. Το µυθιστόρηµα Si te dicen que caί (1973), το αριστούργηµα της ώριµης περιόδου του, απαγορεύτηκε από τη φρανκική λογοκρισία και εκδόθηκε στο Μεξικό, όπου τιµήθηκε µε το Premio International de Novela México. Άλλα έργα του: La muchacha de las bragas de oro (Βραβείο Planeta,1978), Un dία volveré (1982), Σεργιάνι στο Γκιναρντό (βραβείο της Πόλης της Βαρκελόνης, 1984,
Εκδ. Πατάκη, 2016), El amante bilingue (1990), Εl embrujo de Shanghai (Εθνικό Βραβείο Κριτικής, 1994), καθώς και πολλές συλλογές διηγηµάτων και άρθρων. Για το µυθιστόρηµά του Η ουρά της σαύρας τιµήθηκε για δεύτερη φορά µε το Εθνικό Βραβείο Κριτικής καθώς και µε το Εθνικό Βραβείο Λογοτεχνίας, αποσπώντας έτσι ταυτόχρονα τις δύο µεγαλύτερες λογοτεχνικές διακρίσεις που απονέµονται στην Ισπανία. Το 2008 έλαβε για το σύνολο του έργου του το βραβείο Premio Cervantes de las Letras Espan~olas, το οποίο θεωρείται αντίστοιχο του βραβείου Νόµπελ για την ισπανόφωνη λογοτεχνία.
