Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΜΑΛΛΙΑ
Συγγραφέας: ΟΡΧΑΝ ΠΑΜΟΥΚ
Μετάφραση: ΣΤΕΛΛΑ ΒΡΕΤΟΥ
Πόσο καθοριστική για την υπόλοιπη ζωή μας είναι η πρώτη ερωτική εμπειρία; Ή μήπως αυτό που ορίζει τη μοίρα μας είναι η δύναμη της ιστορίας και των μύθων; Στα μέσα της δεκαετίας του 1980, ενώ ο πηγαδάς μάστορας Μαχμούτ και ο έφηβος βοηθός του Τζεμ σκάβουν ένα πηγάδι σ’ ένα δύσκολο κομμάτι γης για να βρουν νερό, μια μυστηριώδης γυναίκα, ηθοποιός ενός περιοδεύοντος θιάσου, κάθε βράδυ στο υπαίθριο θέατρό της αφηγείται στους θεατές παλιά παραμύθια και ιστορίες.
Η Γυναίκα με τα κόκκινα μαλλιά, με άξονα τον έρωτα του Τζεμ, μας παρασέρνει στη δίνη ενός μεγάλου ανθρώπινου εγκλήματος. Μας αφηγείται τη γνωριμία του νεαρού ήρωα με τον έρωτα, τη ζήλια, την υπευθυνότητα, την ανεξαρτησία, πραγματεύεται θέματα σχέσης πατέρα και γιου, «αυταρχισμού», διαμόρφωσης της προσωπικότητας. ∆ύο θανάσιμα αμαρτήματα, η πατροκτονία και η παιδοκτονία, θα απασχολήσουν τον αναγνώστη, που για άλλη μια φορά θα συναντηθεί με δύο θεμελιώδη έργα του δυτικού και ανατολικού κόσμου, τον Οιδίποδα Τύραννο του Σοφοκλή και το Ρουστέμ και Σουχράμπ του Ιρανού Φιρντουσί, και θα αναρωτηθεί πόσο η συνηθισμένη ζωή μας επηρεάζεται από τα παλιά κείμενα.
Ο ΟΡΧΑΝ ΠΑMΟΥΚ γεννήθηκε το 1952 στην Κωνσταντινούπολη. Τελείωσε το λύκειο στη Ροβέρτειο Σχολή, σπούδασε τρία χρόνια αρχιτεκτονική στο Πολυτεχνείο και το 1976 αποφοίτησε από το Ινστιτούτο ∆ημοσιογραφίας του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης. Άρχισε να γράφει το 1974. Το πρώτο του μυθιστόρημα, Ο Τζεβντέτ μπέη και οι γιοι του, βραβεύτηκε με το Βραβείο Μυθιστορήματος των Εκδόσεων Μιλιέτ και εκδόθηκε το 1982. Την ίδια χρονιά πήρε και το Βραβείο Μυθιστορήματος Ορχάν Κεμάλ. Το δεύτερο βιβλίο του, Το σπίτι της σιωπής, μεταφράστηκε στα γαλλικά και το 1991 τιμήθηκε με το βραβείο Prix de la Découverte Européenne. Το ιστορικό μυθιστόρημά του Το λευκό κάστρο μεγάλωσε τη φήμη του μέσα κι έξω από την Τουρκία. Ακολούθησαν τα μυθιστορήματα Το μαύρο βιβλίο, ένα από τα πιο συζητημένα και πολυδιαβασμένα βιβλία της σύγχρονης τουρκικής λογοτεχνίας –η γαλλική μετάφραση του οποίου κέρδισε το βραβείο France Culture–, Η καινούργια ζωή, Με λένε Κόκκινο, που απέσπασε το 2002 στη Γαλλία το Prix du Meilleur livre étranger, στην Ιταλία, επίσης το 2002, το βραβείο Grinzane Cavour και το 2003 το βραβείο IMPAC-Dublin. Το 1999 εκδόθηκαν τα Άλλα χρώματα, μια επιλογή από άρθρα του για τη λογοτεχνία και τον πολιτισμό, που δημοσιεύτηκαν σε εφημερίδες και περιοδικά εντός κι εκτός της Τουρκίας. Ακολούθησε το Χιόνι, που το 2005 πήρε το βραβείο Le Prix Médicis Etranger, και το αυτοβιογραφικό Iστανμπούλ. Πόλη κι αναμνήσεις. Ο Ορχάν Παμούκ το 2005 τιμήθηκε με το Βραβείο Ειρήνης του Γερμανικού Συνδέσμου Εκδοτών και το 2006 με το βραβείο Νόμπελ για το σύνολο του έργου του. Στη συνέχεια εκδόθηκαν τα βιβλία του Το Μουσείο της Αθωότητας, Ο αγαθός και στοχαστικός συγγραφέας, Κάτι παράξενο στο νου μου. Η Γυναίκα με τα κόκκινα μαλλιά είναι το τελευταίο του μυθιστόρημα. Τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε εξήντα τρεις γλώσσες. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, εκφράζοντας τις απόψεις του για τα δικαιώματα του ανθρώπου και την ελευθερία της σκέψης, διατηρεί μια κριτική στάση απέναντι στο τουρκικό κράτος. Είναι επίτιμο μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Γραμμάτων και της Κινεζικής Ακαδημίας Κοινωνικών Επιστημών. ∆ιδάσκει για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, μια φορά τον χρόνο στο Πανεπιστήμιο Columbia. Πρόσφατα τιμήθηκε με τα τουρκικά βραβεία του Ιδρύματος Αϊντίν Ντογάν και Ερντάλ Οζ. Ζει στην Κωνσταντινούπολη.
