ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΠΕΘΑΜΕΝΟΥΣ – ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΧΑΛΑΣΜΟΥ
Συγγραφέας: ΑΓΓΕΛΟΣ ΔΡΟΣΟΣ
«Η Σµύρνη ήτανε τώρα δοσµένη ολόκληρη µέσα στην πύρινη ακολασία και οι καυτερές φλόγες έγλειφαν µε ηδονή σατύρων τις τοίχινες σάρκες της. Και για να συµπληρωθεί η εικόνα µε όλα τα πρωταγωνιστούντα πρόσωπα, και για να µη λείψει απ’ αυτόν τον αθέµιτο γάµο της καταστροφής ο ρουφιάνος, τα συµµαχικά πολεµικά ρίξανε τους προβολείς τους στην ξηρά. Το φως των προβολέων και η λάµψη της φωτιάς στροβίλιζαν έτσι παιχνιδιάρικα, λες κι ήτανε πανηγύρι, λες και ο χαλασµός της Σµύρνης και η ανθρωποσφαγή, κι ο θρήνος των παρθένων και των γυναικοπαίδων, ήτανε το ποθούµενο τέλος του Παγκόσµιου πολέµου, κι άξιζε να γίνει αυτή η ασύλληπτη φωτοχυσία».
Ο Άγγελος Δρόσος (1896-1966), δηµοσιογράφος, πολεµικός ανταποκριτής στη Σµύρνη, ήταν από τους ανθρώπους που είχαν το θλιβερό προνόµιο να ζήσουν την καταστροφή, την οποία κατέγραψε σε αυτό το βιβλίο που ζωντανεύει την ατµόσφαιρα του τρόµου, του ζόφου και της φρίκης καθώς η µεγάλη πυρκαγιά αφάνιζε την πόλη.
Μια προσωπική µαρτυρία, για µια εποχή που η Ιστορία ευνόησε την κτηνωδία και διέλυσε τις ζωές των ανθρώπων. Το Ανάµεσα στους πεθαµένους (πρώτη έκδοση το 1933) είναι ένα ντοκουµέντο υψηλής θερµοκρασίας επειδή ακριβώς έχει γραφτεί αµέσως µετά τα συγκλονιστικά γεγονότα που περιγράφει.
Ο επίλογος της κόρης του συγγραφέα Καίτης Δρόσου, της ποιήτριας, δηµοσιογράφου και συζύγου του Άρη Αλεξάνδρου, αποσαφηνίζει το «ποιος είναι ποιος» στο βιβλίο. Και σηµειώνει: «Το µωρό, εγώ, γλίτωσα… Δεν ξέφυγα απ’ τα χέρια της µάνας µου, δεν τ’ αποφάσισε κανείς να µε πνίξει, όταν τα κλάµατά µου πρόδιδαν το κρησφύγετο».
Ο Άγγελος Δρόσος, συγγραφέας και δηµοσιογράφος, γεννήθηκε στην Ιστιαία το 1896. Ορφάνεψε από νωρίς και, στα δεκατέσσερά του χρόνια, κατέφυγε στην Αθήνα, µε µόνο εφόδιο το απολυτήριο του τότε Σχολαρχείου. Έπειτα εγκαταστάθηκε στη Σµύρνη, όπου άρχισε να συνεργάζεται µε τις ελληνικές εφηµερίδες της πόλης ως δηµοσιογράφος και, όταν άρχισε η µικρασιατική εκστρατεία, µε αθηναϊκές εφηµερίδες ως πολεµικός ανταποκριτής· επίσης, παντρεύτηκε και απέκτησε µία κόρη, την Καίτη Δρόσου. Μετά την καταστροφή της Σµύρνης το 1922 κατάφερε να επιστρέψει µε την οικογένειά του στην Ελλάδα –όπου απέκτησε τη δεύτερη κόρη του, Αύρα Δρόσου– και εργάστηκε στον ηµερήσιο και περιοδικό Τύπο της Αθήνας. Το 1933 εξέδωσε το Ανάµεσα στους πεθαµένους: Το βιβλίο του χαλασµού· είχαν προηγηθεί οι ποιητικές συλλογές Ρυθµοί δίχως ρίµες (1924) και Δισταγµοί (1931), καθώς και τα έργα Μια αληθινή ιστορία (δράµα· 1928) και Στο χαράκωµα (δράµα· 1931). Υπήρξε συνεργάτης του Ραδιοφωνικού Σταθµού Αθηνών(1953-1963) και ανταποκριτής του Πρακτορείου Ρόυτερ (1946-1962). Ήταν µέλος του Συνδέσµου Ελλήνων Λογοτεχνών, της Ενώσεως Συντακτών Ηµερησίων Εφηµερίδων και της Διεθνούς Οµοσπονδίας Δηµοσιογράφων. Το 1955 τιµήθηκε µε τον Χρυσό Σταυρό των Ταξιαρχών του Φοίνικα. Πέθανε στην Αθήνα το 1966.
