Είδαμε την παράσταση ‘Εικοσιτέσσερις ώρες από τη ζωή μιας γυναίκας’ στο Θησείον
Εποχή, μέσα της δεκαετίας του '20. Εκεί ζει ο κόσμος μετά απο μια πρώτη γενικευμένη σύρραξη και επουδενί υποψιάζεται τι έρχεται από το βάθος... Όπως πάντα, σε τέτοιες συνθήκες, οι άνθρωποι "κουμπώνονται" και μαζεύονται στα καβούκια τους και χτίζουν πάνω σε πολύ αυστηρούς κώδικες τη ζωή τους, για να αισθάνονται ασφαλείς. Αλίμονο σε όποιον σπάσει την αρμονία, ακούγοντας το συναίσθημα έναντι της λογικής, και αυτή του η ενέργεια γίνει κοινόχρηστη, […]