Δεν έχω τίποτα @ Θέατρο του Νέου Κόσμου
Τρία πρόσωπα. Δύο καρέκλες. Ένα δωμάτιο. Κάπου, κάποτε. Πριν, τώρα ή μετά;Χρόνος άχρονος. Ένας κόσμος σε καταστολή. Το παρελθόν διεγραμμένο. Μοναξιά. Σιωπή. Χιούμορ. Πολύ χιούμορ. Πώς αλλιώς;Μέσα σε τέσσερις τοίχους ένα αντρόγυνο. Και ο τρίτος που εισβάλλει. Ο επισκέπτης. Έρχεται. Mε τα αποτυπώματα αυτού του κόσμου.Ένα πρόσωπο περισσότερο. Μια καρέκλα λιγότερη.Δεν έχω τίποτα. Έχω κάτι. Μία καρέκλα. Χώρος λιτός. Δράση οριακή, ακραία. Λόγος κοφτός, σκληρός, εξομολογητικός. Χιούμορ. Πολύ χιούμορ. […]