ΘΥΜΑΜΑΙ από τη ΝΟΗΤΗ ΓΡΑΜΜΗ στην Αρχαία Μεσσήνη

“Θυμάμαι τη μάνα μου στη βόλτα στην παραλία στη Σμύρνη, στο «Κε». Παρατηρούσε από πίσω τις γυναίκες. Εκείνη την εποχή, άμα ο ποπός των γυναικών δεν ήτανε αρκετά πλούσιος και πεταχτός, κάνανε το εξής: Κάτω από τον κορσέ δένανε με λάστιχο ένα μαξιλαράκι που το λέγανε τουρνέ. Και μουρμούριζε η μάνα μου άμα έβλεπε κάναν τέτοιο ποπό:
Μη μου κορδώνεσαι καλέ
και ξέρω τι φοράς
τουρνέ πάλιν εφόρεσες
και δεν μας ξεγελάς.
Ήτανε της μόδας οι αφράτοι οι ποποί τότε, όχι σαν τους κοκαλιάρικους τους τωρινούς.”

“Θυμάμαι το πρώτο ξενύχτι νεκρού που πήγα. Ήτανε θείος μου, πολύ τον αγαπούσα, πολύ καλός άνθρωπος. Έτσι όπως τον είχανε στην κάσα, βλέπω παίρνει η θεια μου μια μαβιά μπαμπακερή κλωστή και μετράει το μπόι του τρεις φορές. Μετά έδωσε από ένα μπόι κλωστή σε κάθε ένα από τα ξαδέλφια μου. Γιατί το κάνει αυτό η θεία; ρώτησα τη μάνα μου. Για να μείνει στο σπίτι η καλή η τύχη του θειού σου, αγόρι μου, μου απάντησε. Ο θείος σου ήτανε πολύ γουρλής. Τι σόι γουρλής; σκέφτομαι τώρα εγώ. Μετά από κάνα μήνα μπήκανε οι Τούρκοι στην πόλη. Το ένα ξαδέλφι το σφάξανε, τα άλλα γλιτώσανε. Γι’ αυτό και δεν πιστεύω στα γούρια.”

Με μικρές δηλώσεις φτιάχνουμε ένα χάρτη της ψυχής μας. Μια παράθεση από μνήμες.
Ένας κατάλογος του παρελθόντος. Μια συλλογή από υλικά και εικόνες με φαινομενικά τυχαία σειρά. Ένα κολάζ, μια συναρμολόγηση προτάσεων που όλες αρχίζουν με τη φράση: Θυμάμαι…

Μνήμες προσφύγων από τη Μικρά Ασία στα 1922.
Μνήμες κατατρεγμένων από τη Συρία, το Αφγανιστάν, το Πακιστάν, την Αφρική, τα Βαλκάνια και την πρώην Σοβιετική Ένωση που κατέφυγαν στην Ελλάδα του σήμερα. Μνήμες και μαρτυρίες που καταγράφουν το μαρτύριο του ξεριζωμού, το ταξίδι της προσφυγιάς και τις δυσκολίες της εγκατάστασης στον νέο, άγνωστο τόπο, που είναι η Ελλάδα. Νέα πατρίδα για κάποιους, πρόσκαιρο καταφύγιο για άλλους.

Η ομάδα θεάτρου ΝΟΗΤΗ ΓΡΑΜΜΗ, με την περιπατητική performance ΘΥΜΑΜΑΙ, προτείνει έναν διάλογο των παραστατικών τεχνών με την πρακτική της πολιτιστικής διαδρομής στο μνημειακό τοπίο, και έναν βιωματικό τρόπο κατανόησης της μνήμης κάθε “προσφυγιάς” σε έναν κόσμο αναταράξεων και κλυδωνισμών.

Δύο performer-ξεναγοί επιχειρούν μια ενσώματη επιστροφή στο παρελθόν. Θα οδηγήσουν μια ομάδα περιηγητών στις διαδρομές της αρχαίας τοπογραφίας, με τον ήχο να αποτελεί τον υποστηρικτή της συλλογικής μνήμης. Η  περιήγηση αυτή θα δημιουργήσει σποραδικά και φευγαλέα επεισόδια απροσδόκητων αναμνήσεων, με την μορφή προμαγνητοφωνημένου ηχητικού τοπίου, το οποίο θα αναπαράγεται με τη χρήση ακουστικών.

Σύλληψη/Σκηνοθεσία/Δραματουργία: Όλγα Ποζέλη
Κείμενα: Σάκης Σερέφας
Επιμέλεια συνεντεύξεων/δραματουργική επεξεργασία: Τάσος Καρακύκλας
Σύμβουλος τοπογραφίας: Κωστής Δάβαρης
Μουσική επιμέλεια: Λάμπρος Παπαγεωργίου
Ξεναγοί/performers: Όλγα Ποζέλη &Τάσος Καρακύκλας

Ηθοποιοί (στην ηχητική εγγραφή):
Ιζαμπέλλα Κυριαζή
Όλγα Ποζέλη
Λάμπρος Παπαγεωργίου
Σοφία Στυλιανού

Studio & ηχητική επεξεργασία
Fabrika Music Studio (Νάσσος Σωπύλης)
Αφίσα/Artwork: Μάριος Γαμπιεράκης

ΑΡΧΑΙΑ ΜΕΣΣΗΝΗ
ΩΡΕΣ ΕΝΑΡΞΗΣ: 10:00 & 18:00
ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 70’
Παραγωγή: Ομάδα Θεάτρου ΝΟΗΤΗ ΓΡΑΜΜΗ
www.noitigrammi.gr 

Η παραγωγή πραγματοποιείται στο πλαίσιο του προγράμματος 2022, του θεσμού “Όλη η Ελλάδα ένας Πολιτισμός” του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού. 
Αναλυτικές πληροφορίες και προκρατήσεις θέσεων στο digitalculture.gov.gr