Παρακολουθήσαμε / Ακούσαμε το ‘Fast love | Α Tribute to George Michael’ στο Christmas Theater

26 Ιουλίου 2007, OAKA. Έχω κανονίσει να έχω άδεια τότε και έχουμε κλείσει τα εισιτήρια πολύ καιρό πριν. Ο αγαπημένος George Michael, με αφορμή την περιοδεία 25 live, βρίσκεται επιτέλους στην Αθήνα. Μεγάλη στιγμή της συναυλίας, όταν όλο το στάδιο τον προσφωνούσε ως Γιώργο! Δε νομίζω να έχω ξαναχορέψει τόσο σε συναυλία και μάλιστα με άγνωστο κόσμο παρέα· είχαμε περάσει απολύτως φανταστικά, παρόλο που την επόμενη μέρα η φωνή δεν καλοέβγαινε!

25 Δεκεμβρίου 2016, η είδηση ότι ο “Γιώργος” βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του κάνει τον γύρο του κόσμου και εμείς ψαχνόμαστε ποιο τρολ κάνει τέτοια μέρα τόσα κακόγουστα αστεία… μόνο που δεν ήταν αστείο. Στα 53 του, προδωμένος από την καρδιά του, φεύγει από τον πλανήτη, που πολύ κόσμος τον αγάπησε, για ένα άλλο αστέρι…

10 Ιανουαρίου 2020… δεν είναι 15 μέρες που Χριστούγεννα, μιλώντας με φίλους, αναρωτιόμασταν πότε πέρασαν 3 ολόκληρα χρόνια… και συζητάγαμε αν θα ανηφορίσουμε να δούμε τον κύριο Andrew Browning και το αφιέρωμά του, με τον τίτλο “Fast love”, στο Christmas Theater. Tελικά, μόνο εγώ το πήρα απόφαση. Είχα διαβάσει κάτι απόψεις ανθρώπων που είχαν δει την παράσταση στο Βέλγιο (στα Φλαμανδικά το άρθρο κανονικά· ας είναι ευλογημένο το αυτόματο μεταφραστικό του browser) και πείστηκα πως αξίζει να δώσω μια ευκαιρία στην τύχη μου!

Μας έδωσαν πολύ ωραίες θέσεις στην πλατεία, σε καλή σειρά και σχεδόν κέντρο, οπότε δεν θα έχανα τίποτα! 21:15 μπήκαν στη σκηνή οι μουσικοί και πήραν θέσεις. Eισαγωγή με το ομότιτλο τραγούδι της παράστασης ‘Fast Love’ (από το Older του 1996), κλασικά χαιρετούρες στα ελληνικά από τον Andrew-George, ζεστάθηκε ο κόσμος. 

Παρατηρώ ότι η εμφάνιση του Andrew θυμίζει George εποχής ‘Faith’, δηλαδή τέλη 1986 με μέσα 1987. Δεύτερο κομμάτι ‘I’m Your Man’ (από το ‘Music from the Edge of Heaven’ του 1985 με τους Wham) και ακούω τις δύο κυρίες πίσω μου στα αγγλικά να σχολιάζουν πως με αυτά τα δύο κομμάτια ξεκινούσαν οι συναυλίες στο κομμάτι της περιοδείας του 25 live, στον Καναδά και τις ΗΠΑ (το 2008). Κοίτα τι μαθαίνουμε σήμερα!

‘A Different Corner’ (από το ίδιο άλμπουμ με πριν) και ‘Faith’ (‘Faith’, ο δίσκος του 1987), τα δύο επόμενα κομμάτια, με λίγα λόγια στο μεταξύ από τον Andrew για το πώς ξεκινησε, τη σχέση του με την Ελλάδα και πώς ο George Michael ήταν παιδικό του είδωλο (εντάξει, και δικό μας, αλλά εμείς δεν είχαμε και φωνή, ώστε να γίνουμε τραγουδιστές!). ‘Freedom 90′ (‘Listen Without Prejudice Vol. 1′ του 1990· Geffen, η εταιρεία που το κυκλοφόρησε, παράρτημα της πανίσχυρης τότε Columbia – παιδί των 90’s είμαι, τα έχω διαβάσει στο ΠΟΠ ΚΟΡΝ της εποχής [ωραίο μουσικό περιοδικό και κάπου έχω κάτι τεύχη κρυμμένα…]), ‘Amazing’ (αγαπώ τέλος, ‘Patience’ το cd του 2004), επιστροφή στο παρελθόν με ‘I Knew You Were Waiting (For Me)’ (1987, από το ‘Aretha’ της μεγάλης Aretha Franklin)που τα γυναίκεια φωνητικά έκανε η Τζένιφερ, μια απίστευτη τραγουδίστρια με εκπληκτική σόουλ φωνή, από το τρίο των κοριτσιών που έκαναν τις δεύτερες φωνές. 

Ώρα να ρίξουμε λίγο τόνους και ‘One more try’ (από το Faith κι αυτό), ‘Jesus to a Child’ (άλλη λατρεία εδώ, ‘Older’ του 1996) με τη γνωστή ιστορία πίσω απο το κομμάτι… Δεν με ενθουσίασε η απόδοση στις μπαλάντες· έχω την αίσθηση ότι στις χαμηλές δεν τα πολυκατάφερε, παρότι τεχνικά και χρωματικά ήταν πολύ καλός – θα μου πεις, και με το δίκιο σου, περιμένες να είναι ίδιος με τονGeorge Michael; Όχι, αλλά επειδή τον “συγχωρεμένο” τον είχα ακούσει ζωντανά, δεν μπορώ να μην μπω στο τριπάκι των συγκρίσεων.

Διάλειμμα 20 λεπτών παρακαλώ, για να αλλάξουν ρούχα τα κορίτσια των φωνητικών και για τις απαραίτητες ανάσες και επιστροφή για το δεύτερο μέρος με ‘Outside’ (σινγκλάκι του 1998), ‘Freedom’ (1984 και ‘Make it big’ των Wham!), ‘Τoo Funky’ (κι άλλο αγαπημένο – κέρδισα και το στοίχημα ότι θα παίξει· του 1992 από έναν δίσκο που είχε τον τίτλο ‘Red Hot + Dance’, που κυκλοφόρησε από τον οργανισμό Red Hot Organization (RHO) που συγκέντρωνει χρήματα για τη μελέτη και καταπολέμηση του HIV. Είχε κυκλοφορήσει το 1990 και το Red Hot + Blue, με πιο γνωστό κομμάτι τη διασκευη της Neneh Chery στο ‘I’ve got you under my skin’). Έχουμε πλέον ξεσηκωθεί κυριολεκτικά και χορεύουμε και συνεχίζει το πρόγραμμα με ‘Killer / Papa Was a Rollin’ Stone’ (από το ‘Five Live’, το live EP με Queen & Liza Stanfeild, του 1993), ‘Club Tropicana’ (‘Fantastic’ ο δίσκος των Wham! του 1983).

‘Careless Whisper’ (ακόμη ένα λατρεμένο· ‘Make it big’ των Wham!), για να κάτσουμε λίγο να ξαποστάσουμε, και στο μετά ‘Εverything she wants’ (πάλι Wham! και ‘Make it big’), ‘Young Guns’ (‘Fantastic’ των Wham!) και κλείσιμο με ‘Don’t Let the Sun Go Down on Me’ (κυκλοφόρησε το 1991 ως σινγκλάκι, μετά την τότε περιοδεία του George Michael, σε ζωντανή ηχογράφηση από την τελευταία συναυλία στο Γουέμπλεϊ του Λονδίνου, που είχε ως έκπληξη τη συμμετοχή του Elton John – το τραγουδούσε σόλο σε όλη την Cover to Cover περιοδεία) που, λόγω… απουσίας του κυρίου Elton John, δεύτερη ανδρική φωνή έκανε ο κιθαρίστας. ονόματι Ντέιμον. Και μετά το ντουετάκι, ευχαριστούμε πολύ, είστε υπέροχοι, γεια σας… που πάτε ωρέ; Γιατί φεύγετε από τώρα; Δε μας χρωστάτε κάτι ακόμα;

Στο δίλεπτο ξανά όλοι πίσω, για το καθιερωμένο encore, που θα το παρακολουθούσαμε όλοι όρθιοι! Στο videowall νιφάδες χιόνι, γνώριμη μελωδία στα ηχεία και πάμε όλοι μαζί! ‘Last Christmas’ (1984, o δίσκος είναι ο τρίτος των Wham! ‘Music from the Edge of Heaven’· ήμουν 9 χρονών και είχα λιώσει την κασέτα Hits ’84, που μου είχε κάνει δώρο ο πατέρας μου, και το είχε μέσα!).

Last Christmas, I gave you my heart
But the very next day you gave it away
This year, to save me from tears
I’ll give it to someone special

Το τραγουδήσαμε όλοι μαζί, κατασυγκινημένοι μαζί με τον Andrew, και το καταχαρήκαμε! Δεν πήραμε, όμως, ανάσα γιατί ήρθαν τα δύο τελευταία κομμάτια ‘Edge of Heaven’ (‘Music from the Edge of Heaven’ – Wham!, 1984) και ‘Wake me up (Before you go go)’ (κι αυτό από το ‘Make it big’ του 1984), που τα χορέψαμε σαν δαιμονισμένοι και φυσικά τα τραγουδήσαμε όλοι μαζί’ δημιουργώντας μια υπέροχη ατμόσφαιρα. Μετά από αυτό αποχαιρετήσαμε τη μπάντα, τα κορίτσια και τον Andrew, μας καληνύχτησαν και ευχαρίστησαν και στα αγγλικά και στα ελληνικά, και διακριτικά αποχωρήσαμε πανευτυχείς για το σπιτάκι μας (με μια ενδιάμεση στάση στα κιόσκια έξω από το στάδιο, για κάτι στο χέρι, γιατί μας είχε άνοιξει η όρεξη από το τραγούδι και τον χορό!).

Αν πρέπει να πω με λίγα λόγια τις συνολικές εντυπώσεις από τη βραδιά της 10ης Ιανουαρίου 2020, θα σημειώσω αυτά:

– Πολύ καλή η μπάντα, με κέφι, και έδειχναν να το γουστάρουν πολύ αυτό που συμβαίνει. Μια ένσταση είχα μόνο, στην άρχη, για το μπάσο, γιατί το άκουγα λίγο πιο “μπροστά” και πιο “ψηλά”, αλλά διορθώθηκε γρήγορα.

– Εξαιρετικές οι τρεις κοπελιές στα φωνητικά. Η μία, που είχε και τα πνευστά όπου χρειαζόταν, δικαίως χαρακτηρίστηκε από τα παιδιά δίπλα μας, “πολυεργαλείο” και “τα κάνει όλα και συμφέρει”.

– Ο Andrew Browning είναι ένα ωραίο τυπάκι, που βρήκε τον τρόπο να βγάλει μερικά χρήματα και να τραγουδήσει τα τραγούδια του παιδικού του ειδώλου. Άψογος τεχνικά, επικοινωνιακός, επαγγελματίας, με μια αδυναμία στις μπαλάντες και στα τραγούδια που είχαν λίγο περισσότερες απαιτήσεις. Στα πιο χορευτικά και στα καθαροαίμα ποπάκια, ήταν σούπερ και ομολογώ πως ήταν πολύ καλύτερος από όσο περιμένα συνολικά! Τον ευχαριστούμε πάρα πολύ για την απίθανη παράσταση.

– Εμείς περάσαμε ένα υπέροχο βραδυ, θυμηθήκαμε την ωραία μουσική της νιότης μας, χορέψαμε και τραγουδήσαμε ξανά μαζι με αγνώστους μας ανθρώπους. Ήταν μια βραδιά που αισθάνομαι πολλή ευγνωμοσύνη που την έζησα, γιατί το είχα ανάγκη αυτόν τον καιρό να διασκεδάσω με την καρδιά μου! Η μουσική είναι τελικά το καλύτερο γιατρικό, όταν είσαι στα κάτω σου!

– Μεγάλη υπόκλιση στον πατέρα που έφερε τον γιο του μαζί και όλη την ώρα ο μικρός μιμούνταν τον μπαμπά του – που φόραγε μαυρο T-shirt με στάμπα George Michael (τι άλλο;) και χόρευε και τραγουδούσε όλη την ώρα (στις μπαλάντες δε χόρευε, γιατί δεν σηκωνόταν η σύντροφος!). Υπέροχη εικόνα και πολύ συγκινήθηκα, γιατι είδα ότι υπάρχουν κι άλλοι “μη φυσιολογικοί” γονείς στον τόπο τούτο!

Περισσότερα εδώ. Η φωτογραφία τραβήχτηκε από τoν ντράμερ, μετά το πέρας της παράστασης, γι’αυτό δεν υπάρχει σ’ αυτή! (πηγή).

Τheodore a.k.a. Evil Chef, Iανουάριος 2020