Eίδαμε ‘Το Ελεύθερο Ζευγάρι’ στο Τσάι στη Σαχάρα

Συνήθως τα τελευταία χρόνια οι πρώτες παραστάσεις που βλέπαμε με το ξεκίνημα της θεατρικής σεζόν ήταν κοινωνικά ή δραματικά έργα, οπότε φέτος είπαμε να αλλάξουμε τη “διαδρομή” και να ξεκινήσουμε με μια κωμωδία. Μουσική σκηνή “Τσάι στη Σαχάρα”, στα Ιλίσια (δύσκολη περιοχή να παρκάρεις, ειδικά Δευτέρα βράδυ, αλλά εμείς βρήκαμε 50 μέτρα απο το Τσάι), πολύ ζεστός και όμορφα στημένος χώρος που αρκετά χρόνια τώρα δίνει στίγμα στην πολιτιστική ζωή της πόλης.

Το έργο παίζεται για δεύτερη χρονιά και τα πηγαίνει, απ΄όσο μαθαίνουμε, και φέτος πολύ καλά απο προσέλευση κοινού. Είναι μια ιταλική κωμωδία των Ντάριο Φο και Φρανκα Ράμε, με θέμα τις σχέσεις ενός παντρεμένου ζευγαριού, μετά από 20 χρόνια γάμου, που προσαρμόστηκε σε ελληνικά δεδομένα.

Η παράσταση ξεκινάει με τη σύζυγο να αποπειράται για πολλοστή φορά να αυτοκτονήσει, μη ανεχόμενη άλλο τις απιστίες του άνδρα της, και τον ήρωα να προσπαθεί να την μεταπείσει. Απο εκεί με ένα “σκηνοθετικό” άλμα μεταφερόμαστε στο μετά του γεγονότος, όπου σε ρυθμό πολυβόλου η πρωταγωνίστρια μας παρουσιάζει το βίο και πολιτεία του μπερμπάντη συζύγου, ο οποίος σιωπηλά παραδέχεται τα πάντα!

Για να γλιτώσει αυτές τις καταστάσεις και να μπορεί να συνεχίσει απερίσπαστος ο ήρωας προτείνει στη σύζυγο να υιοθετήσουν συμπεριφορά “Ελεύθερου Ζευγαριού”, όπου θα ζουν μαζί, αλλα θα κάνουν τη ζωή τους και θα μοιράζονται ως καλοί φίλοι τις εμπειρίες τους!

Το αποτέλεσμα αυτού δεν είναι εκείνο που φανταζόταν ο ήρωας και σταδιακά υπάρχει αντιστροφή ρόλων, με τη διαφορά ότι τα ελατήρια που τον κινούν δεν είναι τα ίδια με της γυναίκας – ο φόβος να χάσει το δεδομένο τον πηγαίνει στα άκρα, κι όχι η αγάπη. Το τέλος έρχεται ανατρεπτικό, αλλά λιγάκι απότομα είναι η αλήθεια…

Η παράσταση στηρίζεται στους 2 πρωταγωνιστές Χριστίνα Βογιατζή και Γιώργη Κοντοπόδη, που έχουν απόλυτη χημεία μεταξύ τους και δίνουν καταπληκτικές ερμηνείες. Σε τέτοιες παραστάσεις με πολύ λιτα σκηνικά και χωρίς ιδιαίτερα κουστούμια, όλο το βάρος πέφτει στους ανθρώπους κι οι δυο τους τα καταφέρνουν περίφημα.

Σκηνοθετικά αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στον Αλέξανδρο Λιακόπουλο, που σε έναν μικρό χώρο και όχι αποκλειστικά στημένο για θεατρικά δρώμενα, έστησε μια παράσταση που αξιοποίησε κάθε σημείο και έκανε το χώρο να μοιάζει πολύ μεγαλύτερος. Του πιστώνουμε το εξαιρετικό casting και τα ευρήματα που παρουσιάζονται στην παράσταση (οπτικά και ηχητικά) και την χρωματίζουν!

Συνολικά έχουμε μια παράσταση με ένα ιταλικό έργο, που ποτίζεται με κρητική εσάνς (απολαυστικός ο Κοντοπόδης με αυτή την προφορά), που καταπιάνεται με το δημοφιλές θέμα των σχέσεων και που σε κάνει να περνάς καλά.

Δε θα σε κάνει πιο σοφό, ούτε θα ακούσεις κάτι νέο, αλλά είναι τόσο ωραία στημένο και ερμηνευμένο το εγχείρημα κι αξίζει κάποιος να παρακολουθήσει αυτήν την προσπάθεια και να την επιβραβεύσει με ένα χειροκρότημα.

Στα συν δεν θα παραλείψω τον χώρο που φιλοξενείται η παράσταση, που σε προδιαθέτει πολύ ευχάριστα, έχει ωραιότατους και αναπαυτικούς καναπέδες να κάτσεις και πολύ καλές τιμές σε όσα προσφέρει!

Προτείνεται ανεπιφύλακτα σε όσους επιθυμούν να περάσουν ένα πολύ όμορφο βράδυ, να γελάσουν και να γνωρίσουν 2 πολύ ταλαντούχους ηθοποιούς.