Είδαμε την παράσταση ‘Βίλα Αμαλίας’ στο θέατρο Ακάδημος
Σε ένα μικροαστικό διαμέρισμα κάπου στην Καλλιθέα, ζουν δύο αδέλφια, ο Τζόνι και ο Βούλης. Είναι δύο κλασσικοί, παραδοσιακοί Έλληνες… με φρέντο εσπρέσσο και χρέη παντού… Παντού όμως!! Η ιδιοκτήτρια του σπιτιού που μένουν, η κα Αμαλία, απειλεί να τους κάνει έξωση και εκείνοι ψάχνουν τρόπο να βρούνε χρήματα. Από ένα τυχαίο περιστατικό, το μπλέξιμο των τηλεφωνικών γραμμών, τους έρχεται η ιδέα να μπλέξουν και να παγιδεύσουν τον πρώην Υπουργό Οικονομικών σε ένα ροζ σκάνδαλο. Το σαλόνι του σπιτιού αλλάζει και γίνεται της… Βίλας Αμαλίας! Ο Υπουργός φτάνει, αλλά δεν πάνε όλα έτσι όπως τα υπολογίζουν… Ό,τι μπορεί να πάει άσχημα, εννοείται πως θα πάει. Τελικά, όμως, μπορεί να πάει και χειρότερα!
Μια κωμωδία είναι καλή, όταν δίνει το δράμα μιας κοινωνίας με τρόπο που σε κάνει να γελάς. Και η αλήθεια είναι ότι γελάς. Είναι τόσο ευρηματικές οι ατάκες και τόσο ζωντανές οι σκηνικές παρουσίες που δεν σε αφήνουν στιγμή να σκεφτείς ότι παρουσιάζουν μια πικρή κοινωνική πραγματικότητα. Τα δύο αδέλφια και τόσο διαφορετικοί χαρακτήρες, ο καθένας με τη δική του διαφορετική ψυχοσύνθεση, έχουν κοινό στοιχείο τη νεανική τους αφέλεια και την επιθυμία τους να ξεφύγουν.
Δεν έχω καταλήξει αν ήταν απλώς τεμπέληδες και ανερμάτιστοι ή αν ήταν μόνο δύο νέοι που δεν βλέπουν διέξοδο στην κοινωνία της εργασίας. Αποφασίζουν να κάνουν το σπίτι τους studio. Tο σπίτι είναι χώρος ιδιωτικός. Όμως, όταν η πόρτα δεν κλείνει καλά (και πως να κλείσει; ποιος να αναλάβει το κόστος;), επιτρέπει στον έξω κόσμο να εισβάλει, για να ζητήσει το ενοίκιο, για να ζητήσει με αθώο τρόπο εκπόρνευση, για να διακινήσει ναρκωτικά, για να ικανοποιήσει τα σεξουαλικά του απωθημένα ένας άνθρωπος κύρους και τότε το σπίτι δεν είναι πλέον πια σπίτι.
Αφού γελάσαμε πολύ, ύστερα κάποιοι από μας σκεφτήκαμε. Η αλήθεια είναι πως υπάρχουν πολλές δουλειές που μπορούν να φέρουν πολλά χρήματα στην τσέπη. Δουλειές με κούραση, με ιδρώτα, δουλειές που απαιτούν πολλές ώρες εργασίας και πρωινό ξύπνημα στις 07.00 και επιστροφή στις 21.00 το βράδυ. Υπάρχουν, όμως, και άλλοι τρόποι να αποκτήσει κάποιος λεφτά, ίσως και περισσότερα από το βασικό μισθό, χωρίς όλα τα παραπάνω να είναι απαραίτητες προϋποθέσεις. Η αναζήτηση του “εύκολου χρήματος” ή πιο κομψά, ο αγώνας του σύγχρονου Έλληνα να βγάλει το ψωμί του εύκολα, γρήγορα και προπαντός στη ζούλα! (και όσοι δεν το έχουν ήδη κάνει, έχουν, σίγουρα, σκεφτεί να το κάνουν).
Ο πρωταγωνιστής της “Βίλας Αμαλίας” είναι καταπληκτικός, με χαρακτηριστικές εκφράσεις στο πρόσωπό του, δύσκολο να μην τις προσέξει και να μην τις απολαύσει κανείς. Ο πολλά υποσχόμενος Τόλης Παπαδημητρίου, διαθέτει άνευ αμφιβολίας τη στόφα του μεγάλου ηθοποιού, αλλά, όπως φαίνεται, είναι και ένας δυνατός συγγραφέας και πολύ καλός σκηνοθέτης.
Η συνεργασία του και η δουλειά του μαζί με τους υπόλοιπους συντελεστές του έργου, τον Στέφανο Αθανασόπουλο, την Ελένη Βρακά, την Ζέτα Λιάλιου, την Μιχαηλία Μουσάκου, τον Δημοσθένη Μπουντούρη και τον Αντώνη Στάμο, μας προσέφεραν μια παράσταση με άφθονο γέλιο και μια από τις καλύτερες κωμωδίες της σεζόν.
Είναι ευχάριστο το γεγονός να βλέπεις νέους και ταλαντούχους ανθρώπους να καταθέτουν την ψυχή τους με τόσο μεράκι και διάθεση. Ακόμα σκέφτομαι σκηνές και ατάκες και γελάω!
Περισσότερα εδώ.
