Είδαμε την παράσταση “Του Κουτρούλη ο γάμος” στο Θέατρο Βράχων

Δεύτερη επίσκεψη στο Βύρωνα, μετά τον Συρανό και αυτήν την φορά για ελληνικό έργο. “Του Κουτρούλη ο γάμος”, ένα έργο που είχα πρωτοδεί πριν κάποια χρόνια από μια ερασιτεχνική ομάδα στο Δημοτικό μας Φεστιβάλ και μου άρεσε πολύ.

Ο Κουτρούλης του φετινού καλοκαιριού, ο ράφτης από τη Σύρο που ποθεί την όμορφη Ανθούσα – η οποία βρίσκει έναν έξυπνο τρόπο να τον ξεφορτωθεί δια παντός και να μην τον παντρευτεί- ενσαρκώνεται με υπέροχο τρόπο από τον Γιάννη Βούρο, που μεταμορφώνεται στην κυριολεξία σε κάποιον άλλο! Είδαμε έναν χαρακτήρα-καρικατούρα, που δε γίνεται γελοίος σε καμία στιγμή, αλλά μάλλον συμπαθής σε όλους, αφού η συμπεριφορά του και όσα σκαρφίζεται για να πετύχει το στόχο του προκαλούν τη συμπάθεια του θεατή που αναγνωρίζει σε αυτόν κομμάτια και συμβάντα της σύγχρονης πραγματικότητας (170 χρόνια μετά την συγγραφή του έργου, φαίνεται πως τίποτα δεν έχει αλλάξει στον τόπο!). 

Συνεργός του σε όλες τις μηχανορραφίες και πιστός του βοηθός, που βλέπει το παράλογο και το εξωφρενικό στις επιθυμίες του κυρίου του, ο Στροβίλης. Αυτός θα στήσει όλη την πλεκτάνη που θα εμφανίσει ως μελλοντικό υπουργό τον ασήματο Συριανό ράφτη και αυτός μέσα στην παράσταση με τα σχόλιά του θα χαρίσει τα περισσότερα αυθόρμητα γέλια στο κοινό. Εξαιρετικός στο ρόλο του, κατ’εμέ ο καλύτερος της παράστασης, ο Κώστας Φλωκατούλας.

Η ηρωίδα-αντικείμενο του πόθου, που για χάρη της δημιουργείται όλο αυτό το σκηνικό, Ανθούσα, εδώ ερμηνεύεται από την Τάνια Τρύπη. Με ξάφνιασε αυτή η επιλογή του σκηνοθέτη, καθώς θα περίμενα μια πιο νεαρή ηθοποιό, που θα το είχε πιο εύκολο να βγάλει την κοκεταρία και την φιλοδοξία της ηρωίδας. Δεν υπήρχε ο δυναμισμός που περιμένεις από το λόγο της στην κίνησή της, αλλά σε γενικές γραμμές η παρουσία της ήταν καλή, μένοντας μέσα στη σκηνοθετική γραμμή και το πνεύμα του ρόλου, χωρίς να μας δώσει το κάτι παραπάνω που θα μπορούσε.

Έκπληξη ο Άγγελος Μπούρας στον ρόλο του πρώην αγαπημένου της ηρωίδας, με αεικίνητη παρουσία και δυναμισμό, έδωσε αυτό ακριβώς που έπρεπε στον ήρωά του, κερδίζοντας το ζεστό μας χειροκρότημα στο τέλος. Ο Γιώργος Γιαννόπουλος, αν και πάλι μου φάνηκε πολύ διεκπεραιωτικός, στο ρόλο του πατέρα της Ανθούσας – μπορεί να πει κάποιος πως έδεσε ερμηνευτικά υπέροχα με τη “θεατρική” του κόρη. Οι λοιποί συντελεστές που λειτούργησαν εν είδει χορού είχαν τις καλές και κακές στιγμές τους και μου φάνηκε πως κάποιοι είχαν μάλλον καταβληθεί περισσότερο από το άγχος της πρεμιέρας και δεν μπόρεσαν να αποδώσουν τα δεόντα.

Όμορφο και λειτουργικό το σκηνικό, τα κοστούμια  τα βρήκα μέσα στο πνεύμα του έργου – των κοριτσιών μου άρεσαν περισσότερο, τα αντρικά τα βρήκα πολύ “πεζά”. Μια από τις ενστάσεις μου αφορά στο μουσικό κομμάτι και το πώς μας παρουσιάστηκε. Ωραία η μουσική που γράφτηκε για την παράσταση, αλλά μας ήχησε λίγο περίεργα το βράδυ της παράστασης, κάτι έφταιξε και δεν αποδόθηκε καλά. Επίσης, τα τραγούδια των ηθοποιών, που επίσης ήταν προηχογραφημένα, δεν ακούγονταν σωστά και ήταν πολύ εμφανές ότι είχαμε να κάνουμε με “κονσερβούλα” (εδώ δε βοήθησαν κάποιες φορές κι οι ηθοποιοί, που έμοιαζαν να τραγουδάνε με κλειστό στόμα….)

Σκηνοθεσία και απόδοση από τον Γιάννη Καλατζόπουλο, που υποψιάζομαι πως ήθελε να προσαρμόσει το πρωτότυπο κείμενο σε πιο σύγχρονες καταστάσεις, έτσι ώστε να γίνει πιο προσιτό στο κοινό. Δοκίμασε με κάποια σχόλια – σφήνες μεσα στο αυθεντικό κείμενο να το πετύχει, δε νομίζω, όμως, ότι λειτούργησε απόλυτως αυτό. Είναι εκ προοοιμίου δύσκολο κάτι τέτοιο, αφού βασικά κομμάτια του έργου, όπως το επάγγελμα του κεντρικού ήρωα, δεν βρίσκουν αντίκρυσμα στο σήμερα και οι διδαχές του έργου σαν κάθε κλασικού κειμένου, εύκολα περνάνε στο κοινό. Παρόλα αυτά, βρήκα πολύ καλή την απόδοση του κειμένου, γέλασα με τα σχόλια για την τωρινή κυβέρνηση και μου άρεσε αρκετά ο ρυθμός της παράστασης. Μια τελευταία ένσταση που έχω, είναι πως κάποιες σκηνές, ίσως έπρεπε να έχουν λίγη “ταχύτητα” επιπλέον, γιατί στα σημεία αυτά το έργο έκανε “κοιλίτσα” (οι διπλανοί κοιτάζαν π.χ. το κινητό τους εκείνες τις στιγμές).

Ωραία παράσταση, άκρως διασκεδαστική, υπέροχη πρόταση για καλοκαίρι, και μην ξεχνιόμαστε, πρεμιέρα ήταν, στην πορεία της περιοδείας θα βρει ρυθμό η ομάδα και σίγουρα θα διορθωθούν όσα εντόπισε και το μάτι του σκηνοθέτη. Συστήνεται ανεπιφύλακτα λοιπόν!

Περισσότερα εδώ.