Είδαμε την παράσταση ‘Το φως του γκαζιού’ στο θέατρο Βεάκη

Τα βράδια που ο Τζακ βγαίνει από το σπίτι του στο Λονδίνο, και μένει μόνη της η Μπέλα, η γυναίκα του, συμβαίνουν ανεξήγητα και μυστηριώδη φαινόμενα… εξαφανίζονται πράγματα από τη θέση τους, ακούγονται βήματα στον επάνω όροφο που δεν κατοικείται και είναι κενός, και τρεμοπαίζει στα δωμάτια το φως του γκαζιού. Η Μπέλα σιγά – σιγά χάνει τα λογικά της, έχει φαντασιώσεις και παραισθήσεις και αρχίζει να τρελαίνεται.

Τη λύση σε αυτά τα μυστήρια, θα την δώσει ο επιθεωρητής Ραφ, που εμφανίζεται ξαφνικά στο σπίτι τους ένα βράδυ, ο οποίος θα την διαφωτίσει για κάποιες πτυχές του χαρακτήρα του συζύγου της, που εκείνη αγνοεί και θα κάνει αποκαλύψεις που θα έχουν αντίκτυπο στο ζευγάρι και την σχέση τους μεταξύ τους.

Πρόκειται για το ψυχολογικό αστυνομικό θρίλερ του Πάτρικ Χάμιλτον “Το Φως του γκαζιού” και πραγματεύεται την έντονη και δυνατή ιστορία μιας γυναίκας που βασανίζεται ψυχολογικά από τον άντρα της. Παίζει με το μυαλό της για να της επιβληθεί, με απώτερο σκοπό να ανακαλύψει και να επωφεληθεί ο ίδιος την κρυμμένη περιουσία της θείας της συζύγου του.

Επικίνδυνο παιχνίδι το μυαλό… και ο λόγος που ξέρουμε τόσα λίγα για αυτό, είναι επειδή κανένας δεν θέλει να παίζει με το δικό του. Όλοι προτιμούν να παίζουν με των άλλων. Άλλοι το χρησιμοποιούν ως μέσο επιβολής, αλλοι δεν το χρησιμοποιούν καθολου, άλλοι το δουλεύουν περισσότερο από ό,τι πρέπει, άλλοι προσπαθούν να κρατούν το μυαλό τους ανοιχτό σε όσα η ζωή στέλνει στον δρόμο τους. Αλλά, το κακό με ένα ανοιχτό μυαλό, είναι πως ποτε δεν ξέρεις τι μπορεί να μπει μέσα.

Η παράσταση δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην ψυχολογική κατάσταση στην οποία βρίσκεται η Μπέλα, που την υποδύεται η Τάνια Τρύπη με μεγάλη επιτυχία, και η οποία ξεχωρίζει και κυριολεκτικά εντυπωσιάζει με τη βαθιά ερμηνεία της. Δεν λείπουν, όμως, και οι πιο ανάλαφρες στιγμές – σκηνές που προκαλούν γέλιο και αποφορτίζουν από το σασπένς και την αγωνία για το τι πρόκειται να γίνει στη συνέχεια. Ευχάριστη έκπληξη είναι η προσθήκη από τον σκηνοθέτη της τελευταίας σκηνής, όπου, τελικά, αυτή είναι η σκηνή που κάνει το έργο πρωτότυπο και τη διαφοροποιεί από το κλασσικό έργο και ανατρέπει όλα όσα είχε ξεκαθαρίσει και καταλάβει ο θεατής.

Ο Στέφανος Κυριακίδης στο ρόλο του συζύγου με την περίεργη συμπεριφορά, ο Παναγιώτης Πετράκης, ως ο επιθεωτητής Ραφ, η Αλίκη Μπομποτά και η Μελίνα Βαμβακά, ως το υπηρετικό προσωπικό του σπιτιού, ενσαρκώνουν τους ρόλους τους πιο υποτονικά και περισσότερο ως “βοηθητικά” πρόσωπα της πλοκής, με λιγότερες ερμηνευτικές ικανότητες από ό,τι τους έχουμε συνηθίσει και τους ξέρουμε.

Πάντα με σεβασμό στη προσπάθεια όλων των συντελεστών, το ψυχολογικό θεατρικό αυτό θρίλερ χάνει από τις ερμηνείες και τον αργό ρυθμό.

Περισσότερα εδώ.