Είδαμε την παράσταση ‘Ταξίδι στο Σταυρό του Νότου’ στο θέατρο Badminton

Από την ημέρα που έμαθα ότι πρόκειται να ανέβει παράσταση με θεματολογία τον Νίκο Καββαδία και το έργο του, ένα ήταν δεδομένο – δεν υπήρχε περίπτωση να τη χάσω!

Με καταγωγή από νησί, πατέρα πρώην ναυτικό, η θάλασσα για μένα είναι κάτι πολύ παραπάνω από αγαπημένη… σε αυτό πρόσθεσε και τις διηγήσεις από τους συνταξιούχους θαλασσόλυκους, γείτονες της γιαγιάς Μαρίνας στο νησί, που λειτουργούσαν σαν παραμύθι, όταν ήμουν μικρός, και δεν καταλάβαινα αρκετά, αλλά και σαν αφηγήσεις μια ‘μεγαλοπρεπούς΄ ζωής, όταν άρχισα να αντιλαμβάνομαι περισσότερα. Μοιραία, στο σχολείο από όλους τους ποιητές που προσπάθησαν να μας διδάξουν οι δάσκαλοι και καθηγητές μας, εγώ ξεχώρισα και αγάπησα τον Καββαδία. Ένα οδοιπορικό σε λιμάνια, πλοία, χώρες και τους ανθρώπους τους, που συγκροτούν το δικό τους μικρόκοσμο – ο κόσμος των ναυτικών που οι εργάτες της στεριάς αγνοούν και, συχνά-πυκνά, τον σχολιάζουν επικριτικά, λες και ο δικός τους είναι τιμιότερος ή πιο ‘ηθικός’.

Η παράσταση είναι αφιερωμένη στη μνήμη του Μηνά Χατζησάββα, που στην αρχική διανομή κρατούσε τον ρόλο του ποιητή. Μετά την απώλειά του, ο ρόλος ερμηνεύεται υπέροχα από τον Στέλιο Μάινα. Μου έβγαλε όλη αυτήν την εσωτερικότητα και το ψάξιμο του ανθρώπου Καββαδία, την αγωνία του πως κάτι τον κατατρέχει κι ό,τι αγγίζει καταστρέφεται…

Άξιοι συνοδοιπόροι του, οι Σταύρος Ζαλμάς (πόσο μου άρεσε ο καπετάνιος του…), Νίκος Αρβανίτης, Κώστας Φαλελάκης, Μιχάλης Μαρίνος. Η έκπληξη, όσον αφορά στους ανδρικούς ρόλους, όμως, ανήκει στον Ιωάννη Παπαζήση, που ερμηνεύει τον Μποντλέρ, τον ποιητή που ζει ως αερικό στις σκέψεις του ποιητή και συνομιλεί μαζί του, εκφράζοντας κάποιες φορές τις δεύτερες σκέψεις του ήρωα πριν πάρει κάποια απόφαση.

Από τους γυναικείους ρόλους ξεχωρίζουν οι Ελισσάβετ Μουτάφη και η Μαριάννα Πολυχρονίδη – η δεύτερη με εντυπωσίασε, τόσο υποκριτικά όσο και φωνητικά, καθώς ήταν η πρώτη φορά που την έβλεπα σε θεατρικό έργο.

Να μην παραλείψω, βέβαια, τα λοιπά μέλη του πολυπληθούς θιάσου, χορευτές επί το πλείστον που αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του θεάματος και ήταν όλοι τους πολύ καλοί.

Αλλά, επειδή το έργο είναι μουσική παράσταση, δεν μπορούμε να μην εξάρουμε την άψογη απόδοση της Ρίτας Αντωνοπούλου (στο ‘Καραντί’ συγκινήθηκα…), του Κώστα Θωμαΐδη και του Γιάννη Μαθέ, που έχουν αναλάβει να ερμηνεύσουν τα κλασικά τραγούδια του Θάνου Μικρούτσικου και παράλληλα λειτουργούν ως μέλη του θιάσου.

Για το Θάνο Μικρούτσικο και το έργο πάνω στην ποίηση του Καββαδία, δεν υπάρχει κάτι να πούμε παραπάνω. Απόλυτα παθιασμένος και δοσμένος την ώρα της παράστασης, μας συγκλόνισε με την ζωντανή ερμηνεία του στο ‘Εφτά νάνοι…’ και στο ‘Μαχαίρι’. Μου άρεσαν πολύ οι ενορχηστρώσεις των τραγουδιών της παράστασης, που υπηρετήθηκαν στον υπερθετικό βαθμό από τη ζωντανή ορχήστρα, που αποτελούν εξαίρετοι μουσικοί με επικεφαλής τον πολύ αγαπημένο μου Θύμιο Παπαδόπουλο.

Ο σκηνοθέτης, Θέμης Μουμουλίδης, μας παρέδωσε ένα άρτιο καλλιτεχνικά αποτέλεσμα, που μας ταξίδεψε μαγικά στον κόσμο του ποιητή, στις εποχές και τα γεγονότα που τον επηρέασαν και του διαμόρφωσαν την προσωπικότητα.Τεχνικά, όποιος βρει το οποιοδήποτε πρόβλημα, είναι κακοπροαίρετος! Πολύ ενδιαφέρουσα και η σκηνογραφική προσέγγιση της παράστασης, με άρτια αισθητική στις εικόνες των προβολών.

“Γιατί ταξιδεύεις; Δεν ξέρω, μου αρέσει να φεύγω και δεν με νοιάζει ο προορισμός”. Σε αυτή την πρώτη στιχομυθία του ποιητή με τον καπετάνιο περικλείεται όλη η παράσταση. Ένα ταξίδι – αφιέρωμα σε έναν από τους πιο αδικημένους Έλληνες ποιητές (αντιμετωπίζεται απο πολλούς ‘ειδήμονες’ ως απλός καταγραφέας ναυτικών εμπειριών, οι οποίοι θέλουν να αγνοούν τα νοήματα πίσω από τη γραφή του και τους συμβολισμούς που χρησιμοποιεί – αλλά κι από τους σύγχρονούς του δεν έτυχε ποτέ αναγνώρισης και αντιμετωπιζόταν ως γραφική περίπτωση), με τα κλασικά πλέον μελοποιημένα ποιήματα από τον δισκογραφικό ΄Σταυρό του Νότου’ (δίσκο που στα 1979 είχαν περάσει πριονοκορδέλα οι έγκριτοι ‘σχολιαστές’ της εποχής, θεωρώντας τον ευτελές ως έργο), που έχουν αγαπηθεί όλα αυτά τα χρόνια από χιλιάδες ανθρώπους.

Είδα την παράσταση με τη σύντροφό μου, που δε γνωρίζει το έργο του Καββαδία, και η παράσταση τη βοήθησε να καταλάβει αρκετά πράγματα για τον άνθρωπο και τον ποιητή Καββαδία, αλλά όχι να σχηματίσει μια κάποια ολοκληρωμένη εικόνα, αφού όλη η παρουσίαση στηρίζεται στις μελοποιήσεις του Θάνου Μικρούτσικου και τη χρονική περίοδο που καλύπτουν. Θέλω να πιστεύω πως πήρε το κίνητρο να γνωρίσει ακόμα περισσότερο  το έργο του ποιητή – όσο για μένα… δεν μπορώ να είμαι αντικειμενικός, λόγω της ιδιαίτερης σχέσης που έχω με τον Καββαδία, μα θεωρώ πως αυτό που είδα, μου άφησε μια πολύ όμορφη αίσθηση, βλέποντας κομμάτια της ζωής του πολυαγαπημένου ποιητή να παίρνουν σάρκα και οστά.

Παράσταση που απευθύνεται πέρα απο τους φίλους των μουσικών παραστάσεων και τους πολυπληθείς οπαδούς των δισκογραφικών αποτυπώσεων των ποιημάτων του Καββαδία, σε όλους αυτούς που ψάχνουν ένα ταξίδι…. όχι με απόλυτο προορισμό ή κάποιο που να προσφέρει κάτι εκ προοοιμίου, αλλά αυτό το ταξίδι που το κάνεις γιατί σου αρέσει να φεύγεις και πιστεύεις πως το μεγαλύτερο κέρδος είναι τα συναίσθηματα που θα σου γεννήσει… Μια ψυχολογικη (προ)διάθεση που εμείς οι Έλληνες γνωρίζουμε πολύ καλά!

Η παράσταση ολοκληρώνει τον επιτυχημένο κύκλο της στο Badminton, αυτήν την Κυριακή. Περισσότερες πληροφορίες εδώ.