Είδαμε την παράσταση ‘Ρωμαίος κι Ιουλιέτα για 2’ στο Θέατρο Άλφα.Ιδέα
“Ρωμαίος και Ιουλιέτα”. Ο κλασικός έρωτας δια στόματος του Ουίλιαμ Σαίξπηρ. Η ομορφότερη ιστορία αγάπης όλων των εποχών. Ένας αιώνιος έρωτας μεταξύ δύο νεαρών παιδιών που αποτελείται από πολύ πάθος, θυσίες, άνευ όρων ερωτική ταύτιση και εμμονή, ενώ παράλληλα θίγει θέματα που απασχολούν την ανθρώπινη ψυχή, όπως αγάπη, μίσος, πόλεμος, συναδέλφωση, έρωτας και αυταπάρνηση.
“Ρωμαίος και Ιουλιέτα… για δύο”, ο ίδιος κλασσικός έρωτας δια στόματος των ίδιων των πρωταγωνιστών του έργου, όπως εκείνοι τον έζησαν και τον γεύτηκαν.
Δύο παιχνιδιάρικα φαντάσματα, ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα, επιστρέφουν στην εποχή μας και διηγούνται την ιστορία τους, το έργο, τον έρωτά τους, φωτίζουν την τραγική τους μοίρα και βιώνουν το θάνατό τους, ελαφρύνοντας κάθε φορά την ιστορία, την αλλάζουν και προσθέτουν τα δικά τους στοιχεία, χωρίς όμως ουσιαστικά να χάνεται η ουσία του κειμένου.
Στη σκηνή τρεις και μόνον άνθρωποι. Ένας μουσικός, παίζοντας πιάνο, κιθάρα και κρουστά, παρεμβαίνει και αυτός στην ιστορία τους, όπου κρίνεται απαραίτητο, και οι δύο ηθοποιοί, παίζουν όλους τους ρόλους της ιστορίας τους, σκιαγραφώντας ταυτόχρονα τις σχέσεις που είχαν μαζί τους και εκφράζουν τις ενδόμυχες τους σκέψεις για αυτούς, με χιούμορ και συγκίνηση. Τραγουδούν υπέροχα και μεταμφιέζονται στο δευτερόλεπτο μπροστά στα μάτια του θεατή και οργώνουν, κυριολεκτικά τη σκηνή με απίστευτη ταχύτητα και σπιρτάδα και όλα αυτά χρησιμοποιώντας ελάχιστα σκηνικά μέσα.
Ο Κωνσταντίνος Μπιμπής, η Αθηνά Μουστάκα ο Κώστας Γάκης, είναι τρία νέα παιδιά που “υπηρετούν” πάρα πολύ καλά την τέχνη του θεάτρου. Μας γοήτευσαν, κυριολεκτικά, και μας έκαναν να δούμε με μια άλλη ματιά αυτήν την ιστορία της τόσο αθώας και ανιδιοτελούς αγάπης και έρωτα.
Μία εξαιρετική και πρωτότυπη δουλειά που κρατάει το κοινό σε συνεχή εγρήγορση, αφού οι ίδιοι οι ηθοποιοί είναι αεικίνητοι, χρησιμοποιώντας τεράστια σωματική ενέργεια για να βγει εις πέρας αυτή η παράσταση και τον γρήγορο ρυθμό του λόγου, επακόλουθο για την ταχύτατη εναλλαγή των ρόλων.
Ήταν μια πραγματική κατάθεση ψυχής και ερμηνείας. Θέλουμε, πραγματικά, να πολλαπλασιάζονται τέτοιες ιδέες!
Περισσότερα εδώ.
