Είδαμε την παράσταση ” Ποιος Φοβάται την Υπατία Καρυωτάκη;” στο Θέατρο Ρένα Βλαχοπούλου
Την παράσταση την είδα στην επίσημη πρεμιέρα της πριν καιρό κι ο μόνος λόγος που καθυστέρησα να γράψω την άποψή μου, είναι ότι ήθελα να περάσουν μέρες αρκετές, ώστε να μιλήσω όσο πιο αντικειμενικά γίνεται (καθότι είναι γνωστό πως έχω εξαιρετική άποψη για τον δημιουργό της).
Το νέο έργο του Τόλη Παπαδημητρίου (3ο στη σειρά και μιλάμε για ένα παιδί 24 ετών μόλις) είναι μια κωμωδία καταστάσεων. Ένας γκομενιάρης σύζυγος που προτιμάει τη συντροφιά άλλων γυναικών, που δεν φημίζονται για το IQ τους, σχεδιάζει στην απουσία της συζύγου, τα Χριστούγεννα, να φέρει τη φίλη του σπίτι. Όμως, τίποτα δεν πηγαίνει όπως το έχει σχεδιάσει, καθώς παρελαύνουν από εκεί πολλοί και διάφοροι, δημιουργώντας ένα τεράστιο μπλέξιμο, που απορεί κάνεις πώς θα τα καταφέρει στο τέλος ο ήρωας να απαλλαγεί!
Παρθενογέννεση στη φύση δεν υπάρχει, το γνωρίζουμε όλοι. Όλα σχεδόν έχουν λεχθεί και ειπωθεί, ακόμη κι αν εμείς δεν το γνωρίζουμε. Οπότε, το να βρούμε σημεία αναφοράς σε παλιότερα κείμενα, γεγονότα και οτιδήποτε σχετικό και να δημιουργήσουμε κάτι δικό μας, δεν είναι καθόλου κατακριτέο! Ο δημιουργός (σκηνοθετεί και γράφει τα κείμενα) βρίσκει ιδέες στην κλασική κωμωδία ανατροπών και με το δικό του τρόπο τις προσαρμόζει στην εποχή του και το ήδη διαμορφωμένο στυλ του, παρουσιάζοντας μια πολύ έξυπνη παράσταση που κάνει τον κόσμο να γελάσει.
Μην ξεχνάμε ήδη ότι οι πιο δημοφιλείς και κλασικές κωμωδίες Ελλήνων δημιουργών, γράφτηκαν σε περίπου παρόμοιες συνθήκες πριν αρκετά χρόνια κι όχι στις ημέρες της πλασματικής αφθονίας. Άρα, στα δικά μου τα μάτια αποκτά μεγαλύτερη αξία κάτι που προσφέρει τη δυνατότητα να ξεφύγει το κοινο για 2 ώρες και παράλληλα που δεν κλαίει το αντίτιμο του εισιτηρίου (μην πούμε τώρα παραδείγματα…). Δεν θα μείνει συνεπώς στην ιστορία με τα κλασικότερα έργα στο είδος του, αλλά δείχνει πως ο δημιουργός βαδίζει σε καλό μονοπάτι (πολύ καλύτερη παράσταση απο τον περσινό Γερμανό).
Ερμηνευτικά ξεχωρίζουν τα αγόρια του θιάσου, όχι γιατί είναι μόλις 2 σε τόσες γυναίκες, αλλά γιατί έχουν πολύ καλή χημεία μεταξύ τους και οι σκηνές τους βγάζουν πολύ γέλιο. Πολύ καλή στο ρόλο της συζύγου (γυναίκας αράχνης) η Μιχαηλία Μουσάκου και η θεατρική μαμά της, Ελένη Βρακά. Οι υπόλοιπες 3 κυρίες της παράστασης, καλές στους ρόλους τους, βοηθάνε στην πλοκή της δράσης, αλλά μέχρι εκεί – δεν μου αφήσαν κάτι να θυμάμαι…
Σκηνοθετικά, αξίζουν πολλά μπράβο στον Τόλη Παπαδημητρίου, καθώς έχει καταφέρει να φτιάξει μια παράσταση σε πολύ γρήγορο ρυθμό, χωρίς να σου ζαλίζει το κεφάλι, και με δεδομένο ότι υπήρξε κι αλλαγή στη διανομή, το έργο του ήταν σαφώς πιο δύσκολο. Όσοι έχουν δει το περσινό έργο, θα αναγνωρίσουν 2 κοινά – 1ον κι εδώ ο βασικός ήρωας χορεύει και 2ον μένει ημίγυμνος!
Σαν κείμενο, είναι εμφανές πως είναι πιο μπροστά απο το περσινό και μου άρεσε το πόσο έξυπνα στο δεύτερο μέρος μάς πέρασε όλη την ανατροπή της ιστορίας και πώς κατέληξε στο φινάλε, που αν μη τι άλλο, είναι μη αναμενόμενο! Στα όποια αρνητικά που θα μπορούσα να βρω, είναι η διάρκεια της παράστασης που σε κάποια σημεία κόβει ταχύτητα και κάπως πλατειάζουν οι ιστορίες.
Συνολικά, οι φίλοι των κωμωδιών καταστάσεων με ανατροπές θα την καταευχαριστηθούν αυτή την παράσταση, που σέβεται το θεατή της και τον ψυχαγωγεί. Όσο για τον Τόλη Παπαδημητρίου θα πω αυτό που κατ’ ιδίαν του έχω πει, ότι περιμένω να τον κρίνω σε κάτι τελείως κόντρα απο την κωμωδία γτ σε αυτό το είδος έχει και το λόγο και την ικανότητα να κάνει πολλά και σημαντικά πράγματα!
Θέατρο Ρένα Βλαχοπούλου
Κουντουριώτου 40, Αιγάλεω
Τηλ.: 210 5911390
Μέρες / ώρες: Σάββατο στις 9:15 μ.μ, Κυριακή στις 7:00 μ.μ.
Εισιτήρια: Γενική είσ. 12 ευρώ, Φοιτ / Άνεργοι 8 ευρώ, Ομάδα Συλλόγων & ΚΑΠΗ 8 ευρώ
Facebook εδώ.
