Είδαμε την παράσταση ΠΑΠΑΓΙΑ CLUB στο Joker’s Wild Mc Hellas

Να ξεκινήσω λέγοντας πως ο χώρος που φιλοξενείται η παράσταση δεν είναι θεατρικός, αλλά το στέκι μιας παρέας που αγαπάει τις μοτοσικλέτες, που στεγάζεται στην Πλατεία Αυδή στο Μεταξουργειο, πάνω απο το πιο γνωστό καφε εκεί (με ό,τι συνέπειες έχει τώρα, που οι πόρτες μένουν ανοιχτές και περνάει μέσα ο ήχος των από… κάτωνε).

Τι είναι το ΠΑΠΑΓΙΑ CLUB;

Είναι μια πανέξυπνη κωμωδία, που σου φτιάχνει την διάθεση! Έχει καλές ερμηνείες, πολύ τραγούδι, καλό κείμενο και, το βασικότερο, καλή σκηνοθεσία. Πήγα με ψιλοπερίεργη διάθεση και μου έφτιαξαν το κέφι τα παιδιά.

Όπως είπα και στον Ανδρέα Αριστοτέλους, μετά την παράσταση, η μεγάλη έκπληξη ήταν τα 3 κορίτσια που παίζουν, καθώς είχαν εξαιρετικές φωνητικές επιδόσεις (εδώ “επαγγελματίες” τραγουδιστές και τους ακούς ευχάριστα μετά το 3ο ποτό, ενώ τα κορίτσια ήταν άψογα).

Η δεύτερη έκπληξη ήταν ο Γιάννης Κλειδέρης (σκηνοθέτης της ομάδας), που στην πρώτη μας γνωριμία στην αλλη παράσταση των παιδιών, ‘Πάρε την βαλίτσα σου‘, μου έδωσε την εντύπωση ενός πολύ σοβαρού ανθρώπου και στην εν λόγω παράσταση στο ρόλο του εδωσε ρέστα (κρυφό ταλέντο).

Ο Ανδρέας, με το κειμενό και την ερμηνεία του με έπεισε σχεδόν ολοκληρωτικά πως εμπνέεται από γνωστό κωμικό ηθοποιό (με μεγάλες τηλεοπτικές επιτυχίες), με τη διαφορά ότι δεν πατρονάρει τον γνωστό πρωταγωνιστή αλλά μπολιάζει, με όσα θετικά βρίσκει, τη δική του ερμηνεία.

Για τα κορίτσια τα είπα και στην αρχή, για τις φωνητικές επιδόσεις τους – δεν υστέρησαν σε ερμηνευτική δυνατότητα καθόλου επίσης.

Ο πιο αδικημένος της παράστασης είναι ο Λεωνίδας Ιορδάνου, που παίζει τον πιο μη αβανταδόρικο ρόλο και θα ήθελα να τον δω ξανά σε κάτι διαφορετικό, γιατί μου έβγαλε κάτι, αλλά δεν τον πρόσεξα παραπάνω εξαιτίας των προαναφερομένων.

Κλείνοντας, θα πω πως είναι κάπως άδικο για τετοιες ομάδες που κάνουν καλές δουλειές, να μην βρίσκονται οι κατάλληλοι χώροι για να παρουσίαζουν τις δουλειές τους (καλό το στέκι εκει, αλλά δεν έχει όλα όσα χρειάζεται για να αναδειχτεί καλύτερα μια παράσταση). Όλοι μιλάνε για ευκαιρίες στα νέα παιδιά, αλλά την ώρα μιας τέτοιας απόφασης σφίγγουν τα μαλακά πίσω μόρια τους και πάνε σε πιο σιγουράκια (απο οικονομικής απόψεως πάντα).

Να ευχηθώ, να το επαναλάβουν και του χρόνου τα παιδια σε πιο κατάλληλο χώρο και να ξαναπάω να τους απολαύσω!

Περισσότερα εδώ.