Είδαμε την παράσταση ‘Ούτε μπρός ούτε πίσω” στην καλοκαιρινή της περιοδεία
Tα παλιότερα χρόνια, όταν δηλαδή ήμουν αρκετά νεότερος (ως και νεότατος, μπορώ να πω), στην καλοκαιρινή Αθήνα υπήρχαν και καλοκαιρινά θέατρα, στα οποία συνήθως παίζονταν κάποιες κωμωδίες που είχαν βαφτιστεί “επιθεωρήσεις” (καμία σχέση φυσικά με το δημοφιλές είδος των παλαιότερων δεκαετιών) και ήταν μια συρραφή διάφορων σκηνών από γεγονότα της επικαιρότητας, διανθισμένα με αρκετή μουσική και διασκευές γνωστών τραγουδιών, που συνόδευαν την ιστορία.
Η γλώσσα των κειμένων ήταν απλή, καθημερινή, πολλές φορές στα όρια της καθομιλουμένης αργκό, αλλά ήταν αληθινή, καθώς την ίδια ακριβώς χρησιμοποιούσε κατά κόρον, καθημερινά, το λαϊκό κοινό, που κατά βάση επέλεγε αυτά τα έργα. Ήταν κάτι σαν μια ματιά στα προβλήματα της εκάστοτε εποχής, μέσα από έναν παραμορφωτικό φακό, που τα εκτόξευε στην υπέρτατη γελοιότητά τους, δίνοντας μια διαφορετική οπτική στον κόσμο για τα όσα σοβαρά τον απασχολούσαν.
Αυτό το είδος σταδιακά χάθηκε, μαζί με τα υπαίθρια θέατρα, που εγκαταλείφθηκαν ή πουλήθηκαν ως οικόπεδα και έγιναν πάρκινγκ ή ξενοδοχεία…
Φέτος το καλοκαίρι, υπάρχει μια παράσταση που τιμάει αυτά τα έργα και παρουσιάζει σύγχρονα και όχι μόνο προβλήματα που μας απασχολούν, με τον ίδιο τρόπο, από τη φαιδρή τους πλευρά, προτείνοντας έμμεσα έναν τρόπο για να τα αντιμετωπίσουμε!
Ο σύγχρονος Έλληνας, στη δουλειά και στις παρέες του, μιλάει για συγκεκριμένα θέματα, ειδικά αν είναι μετά τα 40: αμορφωσιά της νέας γενιάς, προβλήματα με τους γονείς, που στα γεράματα ανακάλυψαν το ίντερνετ, διαπροσωπικές σχέσεις, προβλήματα με τα κιλά, που δεν φεύγουν με τίποτα μετά από κάποια ηλικία, τα άτομα που η πλειοψηφία εκεί έξω ασχολιέται μαζί τους και αποθεώνει και αρκετοί εξ ημών αδυνατούμε να καταλάβουμε και το γιατί, φυσικά οικονομικά θέματα, αγωνία να βρούμε την ιδέα που θα μας λύσει το βιοποριστικό θέμα και πολιτική!
Στα 90 λεπτά της παράστασης όλα υπάρχουν μέσα και με αρκετά αστείο τρόπο παρουσιασμένα! Από τον νεαρό Τζόνυ και τη σύντροφό του, που απορούν γιατί μείνανε μετεξετασταίοι στην Ιστορία, που την παίζουν στα δάχτυλα, στα ζευγάρια που ψάχνουν τι φταίει και έχει χαθεί εκείνη η σπίθα των παλαιότερων εποχών, που πηγαίνουν μαζί για ψώνια γιατί αυτός δεν έχει γούστο και παίρνει ό,τι βρει μπροστά του και καταλήγουν στο τέλος της ημέρας να έχει ψωνίσει η σύζυγος ό,τι άσχετο μπορεί να υπάρχει και εκείνος ο δύσμοιρος τίποτα! Στις πεθερόπληκτες νύφες, που έχουν να αντιμετωπίσουν της νέας εποχής γραίες, που σερφάρουν στο διαδίκτυο, ψωνίζουν online και ζητάνε να επαναδιακοσμηθεί το σπίτι για να αποκτήσει καλό feng shui και δηλώνουν συμμετοχή σε ριάλιτι!
Εκεί και ο κολλητός που έχει την καταπληκτική ιδέα, που θα μας λύσει το οικονομικό μας πρόβλημα, αλλά δεν έχει απάντηση για το πού θα βρούμε το κεφάλαιο για να την προχωρήσουμε ούτε φυσικά εγγυάται την επιτυχία της και οι “γονείς” μας που αποφάσισαν να δουν ιδίοις όμμασι τι συμβαίνει σε ένα κοσμικό νησί των Κυκλάδων και εμείς που αναθεματίζουμε την ώρα και τη στιγμή που πήγαμε στον διαιτολόγο και μας έχει βάλει σε καθεστώς αφαγίας! Και πολιτικοί που μοιράζουν καρδούλες και υπόσχονται ότι θα βρουν το σχέδιο για την επόμενη μέρα, αφού τους ψηφίσουμε κι άλλα γνωστά πρόσωπα, που συζητάνε, μετά από μια κηδεία, την πολιτική επικαιρότητα, αναρωτούμενα αν ακόμη είμαστε στο τούνελ ή απλά υπάρχει μαύρο σκοτάδι γύρω μας και δεν το έχουμε πάρει χαμπάρι, αλλά ευτυχώς που μας εμψυχώνει μια life coach και δεν μας παίρνει εντελώς από κάτω, υπενθυμίζοντάς μας πως αξίζουμε και όλα στη ζωή λύνονται με κύματα θετικής ενέργειας!!!
Οι Χρύσα Ρώπα, Ματθίλδη Μαγγίρα, Δήμητρα Στογιάννη, Γιάννης Απέργης, Αντώνης Λουδάρος, Πάνος Σταθακόπουλος και Γιάννης Δρακόπουλος, πρωταγωνιστούν και δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό, συμβάλλοντας ο καθένας ατομικά και όλοι μαζί ως θίασος να κάνουν το κοινό να γελάσει και να περάσει καλά. Σίγουρα σε μια τέτοια παράσταση δεν μπορεί όλα τα θέματα να αφορούν το σύνολο των θεατών, όπως είναι λογικό, και όλες οι σκηνές να μην έχουν την ίδια δυναμική – υπάρχουν και λίγες αδύναμες που, αν παραλείπονταν, δεν θα ενοχλούνταν κανείς. Επίσης, βρήκαμε λίγο υπέρμετρη τη χρήση των τραγουδιών – δεν υπάρχει κάποιος κανόνας που να λέει ότι σε κάθε νούμερο πρέπει να υπάρχει και τραγούδι υποχρεωτικά. Παρ’ όλες τις παρατηρήσεις μας όμως, αναγνωρίζουμε πως πρόκειται για μια αυθεντική και πολύ τίμια κωμική παράσταση, που διακωμωδεί τη σύγχρονη Ελλάδα, με τη σκηνοθεσία να είναι σε σπιρτόζικο ρυθμό και να επιλεγεί να τσαλακώσει τους ηθοποιούς, βγάζοντάς τους από ασφάλειες και κλισέ, που πετυχαίνει τον διττό της στόχο να σε κάνει να γελάσεις, αλλά και σε δεύτερη ανάγνωση να προβληματιστείς.
Το γεγονός ότι θα τη θέλαμε ακόμη πιο αιχμηρή και πιο σφιχτή στη δομή της, δεν αναιρεί το γεγονός ότι έχει φτιαχτεί με μεράκι, για να προσφέρει στο κοινό μια ανάσα γέλιου αυτό το καλοκαίρι και για να είναι αρεστή στην πλειοψηφία του κοινού, κάτι που το καταφέρνει, ειδικά σε όσους γνωρίζουν εξαρχής τι πρόκειται να παρακολουθήσουν. Εμείς γελάσαμε πάρα πολύ και ήταν ιδανική έξοδος μετά από μια μέρα απόλυτης παράνοιας στις δουλειές μας – ειδικά με το ζευγάρι στη Μυκονο, προσωπικά δάκρυσα από τα γέλια, καθώς φαντάστηκα πως εύκολα αυτοί οι δύο επί σκηνής θα μπορούσαν εύκολα να είναι κάποια στιγμη οι γονείς μου (οι δικοί μου θα είναι ακόμα πιο αστείοι και, όταν το αποφασίσουν, μάλλον θα πρέπει να στείλω μαζί και ένα συνεργείο να τους κινηματογραφεί για να μείνει αυτό ως κειμήλιο στις επόμενες γενιές!).
Ωραία, εύπεπτη καλοκαιρινή πρόταση, για ένα χαλαρό βράδυ, με πολύ καλές ερμηνείες από έναν θίασο που “την ιδρώνει την φανέλα” και προσφέρει κάτι πολύ σημαντικό στις περίεργες μέρες που ζούμε, γέλιο, και την υπόνοια ότι η γελοία πλευρά σοβαρών καταστάσεων, όταν την εντοπίσεις, βοηθάει να προχωράς παρακάτω, ειδικά τις μέρες εκείνες που νιώθεις τα πόδια να ζυγίζουν έναν τόνο το καθένα…
Περισσότερα εδώ.
Θοδωρής Κ., Ιούλιος 2025
