Eίδαμε την παράσταση ‘Ορφέας και Ορέστης’ στο Θέατρο Λύχνος Τέχνης και Πολιτισμού

Μια ‘μεγάλη’ παράσταση, με ‘μικρή’ διάρκεια! Πρόκειται για την ‘ανδρική’ εκδοχή της επιτυχημένης παράστασης ‘Ισμήνη και Καλυψώ’, με τίτλο ‘Ορφέας και Ορέστης’. Δεν είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω την πρώτη παρουσίαση, που είχε ξεχωρίσει κατά την περσινή καλλιτεχνική περίοδο, αλλά φέτος δεν θα έχανα με τίποτα τη νέα αυτή πρόταση από την πολυπράγμονα και ταλαντούχα Έφη Μεράβογλου (κείμενο / σκηνοθεσία / μουσική επιμέλεια)!

Στο θέατρο που παίζεται η παράσταση, το ‘Λύχνος τέχνης και πολιτισμού’, δεν είχα ξαναβρεθεί και μου άρεσε η αξιοποίηση των χώρων που αποπνέουν μια ‘σαν στο σπίτι σου’ οικειότητα, αλλά και η οργανωμένη αίθουσα θεάτρου. Το σκηνικό της παράστασης είναι το εσωτερικό ενός σπιτιού, όπου οι δύο πρωταγωνιστές, Ορφέας και Ορέστης (Κωνσταντίνος Μούτσης & Διονύσης Νικολόπουλος) δρουν και αντιδρούν. Κεντρικά πρόσωπα στις διηγήσεις τους, η μητέρα της εγκατάλειψης και η γιαγιά της προστασίας. Όμως, όταν τα σημάδια στην ψυχή είναι βαθιά, η απομόνωση και εγκλεισμός μακροχρόνιος και η εγκατάλειψη από το πιο κοντινό πρόσωπο, τη μητέρα, τραγική και διαρκής, δεν υπάρχει επιστροφή και σωτηρία.

Πάνω στη σκηνή, οι δύο ηθοποιοί καλούνται να αποδώσουν συναισθήματα δύσκολα και πολύπλοκα. Η δουλειά τους είναι εξαιρετική και το επίπεδο της υποκριτικής τους υψηλό. Μας συγκίνησαν και μας συντάραξαν και, παρόλο που ήταν επίσημη πρεμιέρα, που μπορεί να δημιουργεί κι ένα επιπλέον άγχος, αυτό δεν διαφάνηκε στην ερμηνεία τους. Εντυπωσιακός ο δυναμισμός τους και η εναλλαγή των συναισθημάτων, που μας επέτρεψε να διακρίνουμε τον πόνο και τη ματαιότητα, να τους συμπαθήσουμε και να τους συμπονέσουμε. Το κείμενο πολύ καλό και η σκηνοθεσία ευρηματική, μας κράτησαν το ενδιαφέρον και το χειροκρότημα στο τέλος ήταν θερμό από όλους για τη θεατρική αυτή πρόταση που ξεχωρίζει για το ευαίσθητο θέμα της και τη διακριτική προσέγγισή του.

Η παράσταση θα παίζεται έως 04/01. Περισσότερα εδώ.