Είδαμε την παράσταση ‘Οικογενειακά Μπουκώματα’ στο Life ’n’ Art Theater
Τελικά δεν πρέπει να βλέπει κάποιος παραστάσεις, και δη κωμωδίες, τις μέρες που “αναγνωρίσιμοι” φίλοι των ηθοποιών πηγαίνουν κι εκείνοι.
1ον, δεν θα έρθουν οι “επώνυμοι” (μην τον ανοίξω τώρα…) στην ώρα τους κι όλοι μαζί θα τους περιμένετε (κάτι αντίστοιχο με τις επίσημες πρεμιέρες που το σύνδρομο “έρχομαι αργά για να δημιουργηθεί ντόρος για το αν έρθω ή όχι, στο μεσοδιάστημα”, μπορεί να σου πάει και 1 ώρα πίσω την έναρξη και να φτάσεις στο σημείο, να βρίζεις την Αγία Συνέπεια και τους συναφής αγίους).
2ον, οι πρωταγωνιστές θα αγχωθούν έξτρα και ίσως χάσουν τη μπάλα ή ακόμη χειρότερα να υπερβάλουν εαυτόν και να έχουμε “εκτροχιασμούς”…
3ον, οι “φίλοι” μπορεί να επέμβουν στην παράσταση με τα σχόλιά τους, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα χαβαλέ, αλλα αυτό είναι ωραίο για το σαλονι μου-σου-τους κι όχι για έναν χώρο με αρκετούς άλλους που έχουν πληρώσει το αντίτιμο της παράστασης (δε νομίζω, όταν δουλεύουν αυτοί, να δέχονται κάτι αντίστοιχο, γιατί και τα νέα παιδιά που δεν έχουν αναγνωρισιμοτήτα ακόμη, μανούλα τα γέννησε, δε φύτρωσαν δίπλα στο φύκο, ούτε τα έδωσαν δώρο με 2 σακουλάκια αρακά στο super market, στους γονείς τους).
‘Ολα αυτά συνέβησαν εκείνο το βράδυ που πήγαμε να δούμε την παράσταση, οπότε, όταν βγήκαμε, δεν μπορούσα να σκεφτώ καθαρά για ό,τι είδα. Έχοντας παρέλθει εύλογο χρονικό διάστημα, μπορώ να πω τα εξής:
– To πρωταγωνιστικό ζευγάρι έχει καλή χημεία μεταξύ του και ερμηνευτικά ήταν αρκετά καλοί.
– Επίσης πολύ καλή η ηθοποιός που παίζει την μάνα του ήρωα (θύμισε λίγο Ντένη Μαρκορά, αλλά και ως εκεί).
– Οι υπόλοιποι 3 τώρα – το γυμνασμενο παλικάρι που έκανε το σαλάκι να τρέχει με την γράμμωσή του σε κάμποσους και κάμποσες εκείνη την βραδιά, δεν θα το θυμάμαι σε ένα μήνα απο σήμερα. Την κοπέλα που έχει 3 ρόλους ως “κατάσκοπος” θα την θυμάμαι για τα ωραία ρούχα της πρώτης εμφάνισης (βαριά μήνα δλδ κι αυτή). Την έτερη που υποδύεται την μουρλή γειτόνισσα και μου φάνηκε ότι πάτησε στην τηλεοπτική Πεγκυ (Κωνσταντίνου κι Ελένης), θα την μνημονεύω για το γεγονός ότι, λόγω ρόλου, πήγε να κερδίσει λίγο περισσότερο φως από το κοινό της βραδιάς – ερμηνευτικά δεν μπορώ να την κρίνω γτ, σαν αντιγραφή αυτού που προείπα, τη βρήκα φτωχή.
Σκηνοθετικά, είχε καλό ρυθμό και δεν έκανε κοιλιά, βοήθησε και το καλό κείμενο φυσικά. Ίσως αδικώ τα παιδιά με όσα γράφω, γιατί αλλού έχουν πάρει πολλά καλά σχόλια (ίσως έχουν μπόλικους φίλους ή μεγάλο σόι, παίζει κι αυτό), μα ήταν τόσο ειδικές οι συνθήκες εκείνης της ημέρας, που ενδόμυχα πιστεύω ότι κάπου κι οι ίδιοι δεν απέδωσαν όπως θα ήθελαν. Αν τους είχα δει σε μια πιο ‘φυσιολογική’ παράσταση/ημέρα, να είχα πιο καθαρή εικόνα. Την τριάδα που ξεχώρισα θα ήθελα να ξαναδώ και σε κάτι άλλο για να διαπιστώσω αν τελικά έκρινα σωστά.
Περισσότερα εδώ.
