Eίδαμε την παράσταση ‘Ο μυστήριος Mr. Love’ στο Θέατρο Γκλόρια Μικρό
To Θέατρο Γκλόρια Μικρό ξεχωρίζει με τις επιλογές του φέτος και η παράσταση ‘Ο μυστήριος Mr. Love’ δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση. Μια παράσταση γοητευτική και μυστηριώδης, που σε ταξιδεύει στο χρόνο, χωρίς, όμως, η θεματολογία της να είναι παρωχημένη.
Στο Λονδίνο του 1910, η Αδελαΐδα, μια ευστραφής γυναίκα, που δουλεύει και δημιουργεί σε ένα καπελάδικο, είναι οικονόμα και έχει όνειρα για το μέλλον. Ο Mr. Love, ένας γοητευτικός άνδρας που στόχος του είναι να περνά καλά με τα χρήματα των κυριών (με… κουσούρι) που σαγηνεύει με τα λόγια του (και όχι μόνο…). Όταν ο Mr. Love συναντά την Αδελαΐδα, έχει μόλις βρει τον επόμενο στόχο του. Δε διστάζει άμεσα να τη διεκδικήσει και τα καταφέρνει. Αλλά η συνέχεια δεν είναι αυτή που πάντα περιμένει και έχει συνηθίσει να συμβαίνει. Μέσα από διάφορες καταστάσεις που βασίζονται κατά κύριο λόγο στο συναισθηματικό κόσμο των ηρώων και δη τον πιο κρυφό, που αποκαλύπτεται, αρχίζεις να αναρωτιέσαι ποιος είναι τελικά ο θύτης και ποιο το θύμα. Οι ανατροπές κορυφώνονται μέχρι το φινάλε που ξαφνιάζει….
Πιστεύω ότι είναι η καλύτερη δουλειά του Γιώργου Βάλαρη που έχω δει φέτος, και ο οποίος έχει αναλάβει τόσο την απόδοση όσο και τη σκηνοθεσία. Ο Γ. Βάλαρης είναι πάντα έκδηλο –μέσω των παραστάσεών του– ότι αγαπά πολύ αυτό που κάνει. Και εδώ έχει φθάσει στο υψηλότερο σημείο, καθώς η απόδοση του κειμένου είναι εξαιρετική και η σκηνοθεσία ευρηματική και έξυπνη. Το γεγονός ότι το θέατρο είναι μικρό, βοηθά στη συγκεκριμένη περίπτωση, καθώς η επιθυμητή ατμόσφαιρα διαχέεται με επιτυχία και ο θεατής νιώθει κι αυτός ότι μεταφέρεται στην εποχή – και επιπλέον έχει άμεση επαφή με τους ήρωες και τις καταστάσεις. Τα σκηνικά και τα κοστούμια λειτουργούν ιδανικά, όπως και ο φωτισμός και η μουσική. Δημιουργείται, με αυτόν τον τρόπο, μια αίσθηση ότι έχεις μπει σε χρονομηχανή και μόνο όταν βγαίνεις από την αίθουσα, διαπιστώνεις ότι επέστρεψες στη συμβατική πραγματικότητα. Με αυτό το δεδομένο, σε συνδυασμό με το τέλος που ξαφνιάζει, αποχωρείς το λιγότερο γοητευμένος και σχεδόν σίγουρος ότι είδες μια πολύ καλή παράσταση!
Οι ερμηνείες, χωρίς αμφιβολία, θα αναφέρονται ανάμεσα στις καλύτερες στα βιογραφικά των Αλέξανδρου Μπουρδούμη και Τζένης Διαγούπη. Ο πρώτος έχει να διαχειριστεί –κατ’ εμέ– το δυσκολότερο, εκ των δύο, ρόλο. Ένας ήρωας που μας παρουσιάζεται επιφανειακός, γοητευτικός, απατεωνίσκος και συμφεροντολόγος, για να αποκαλυφθούν στη συνέχεια η βαθιά ψυχικά τραυματισμένη ψυχή του, τα συμπλέγματα και οι ανασφάλειές του. Θέλει, όμως, να απλώσει χείρα βοηθείας, αποδέχεται τον πραγματικό εαυτό του ή επιστρέφει στο ίδιο μοτίβο, που επαναλαμβάνεται (;). Ένας πολύπλοκος χαρακτήρας που ο Α. Μπουρδούμης κάνει δικό του και ξεχωρίζει.
Η Τ. Διαγούπη, σε έναν ρόλο που έχει να διαχειριστεί τη (φαινομενική) αδυναμία της ηρωίδας τόσο σε κοινωνικό όσο και σε προσωπικό επίπεδο. Μια γυναίκα που η εμφάνισή της δεν είναι το δυνατό της σημείο και αυτό την έχει κάνει ακόμα πιο συνειδητοποιημένη, με στόχους που θα ήθελε, μέσα από σταθερά βήματα, να εκπληρώσει. Η Τ. Διαγούπη, με το έντονο βλέμμα και τη δομημένη σκέψη της ηρωίδας, καταφέρνει να μας τη συστήσει σε βάθος.
Μια παράσταση που δεν μπορεί να ενταχθεί απόλυτα σε ένα είδος, και αυτό την κάνει ακόμα πιο ενδιαφέρουσα. Με διακυμάνσεις από την κωμωδία έως το θρίλερ, δε σε αφήνει να βαρεθείς στιγμή. Ο Mr. Love θα περιμένει τα θύματά του (;) έως και αυτήν την Κυριακή και σας προτείνουμε να αφεθείτε στη γοητεία του.
Περισσότερα εδώ.
