Είδαμε την παράσταση “Μου λες αλήθεια;” στο θέατρο Κάππα

Φέτος έχω δει αρκετά γαλλικά θεατρικά έργα και κωμωδίες καταστάσεων, και με κοινωνικούς προβληματισμούς και μηνύματα.

Η παράσταση στο θέατρο Κάππα είναι μια κωμωδία καταστάσεων με θέμα την απιστία. Συχνό θέμα στην δραματουργία Γάλλων κωμικών συγγραφέων, όπου ο κεντρικός ήρωας απατάει τη συντροφό του, αλλά κάπου τα πράγματα μπερδεύονται με ξεκαρδιστικά αποτελέσματα.

Με αλλαγή φέτος σε έναν γυναικείο ρόλο, η παράσταση έχει όλα αυτά τα κλισέ της κωμωδίας απιστίας και ένα τέλος που είναι ανατρεπτικό, κάπως, και σε κάνει να συμπαθήσεις ακόμη περισσότερο τον κεντρικό ήρωα.

Στο βασικό ανδρικό ρόλο ο Σπύρος Παπαδόπουλος – που υπογράφει και τη σκηνοθεσία – στο στοιχείο του ουσιαστικά, οργώνει όλη την σκηνή και κάνει την παράσταση να περιστρέφεται γύρω του, χωρίς όμως να τον… ζαλίζει!

Με χαρακτηριστική άνεση, τον παρατηρούμε να βρίσκει συνεχώς διαδρόμους να ξεφύγει από τις κακοτοπιές και να προσπαθεί να αντιστρέψει όλο το σε βάρος του κλίμα, χαρίζοντας γέλιο στο κοινό.

Αξιος συμπαραστάτης του, ο Τάκης Παπαματθαίου, που στο δεύτερο μισό του έργου, ανατρέπει τα δεδομένα και μεταμορφώνει τον πρωταγωνιστή απο θύτη σε θύμα! Ειδικά οι διάλογοι των 2 μετά από μια παρτίδα τένις, που γίνονται όλες οι αποκαλύψεις, είναι όλα τα λεφτά!

Οι 2 κυρίες της παράστασης βρίσκονται στην σκιά του πρωταγωνιστή, δίνοντας αυτό που χρειάζεται για να κυλίσει ευχάριστα η παράσταση.

Ο κύριος με το σμόκιν είναι η σκηνοθετική έκπληξη που βοηθάει στην εξέλιξη των χώρων και των χρόνων που διαδραματίζονται τα γεγονότα.

Πολύ ωραία σκηνικά και κουστούμια, εξαιρετικές θέσεις και ευγενέστατο προσωπικό!

Συνολικά έχουμε να κάνουμε μια μια καλοκουρδισμένη παράσταση που φέρνει με τον ιδανικότερο τρόπο σε πέρας την αποστολή της (να μας ψυχαγωγήσει και να γελάσουμε δλδ), με τη σφραγίδα του Σπύρου Παπαδόπουλου.

Και για τους κακόπιστους που θα πουν ότι ο ρόλος του είναι μανιερίτσα, τους προτρέπω να δουν παραστάσεις άλλων πολύ γνωστών πρωταγωνιστών, που σου δίνουν φέτος την αίσθηση της αγγαρείας. Ο συγκεκριμένος σέβεται το κοινό του και κάνει να φαίνεται εύκολο αυτο που παίζει (μη πούμε παραδείγματα ηθοποιών που μεταφέρουν κατα καιρούς το τηλεοπτικο πρόσωπο στο σανίδι με ολέθρια αποτελέσματα…).

ΥΓ. Να μην παραλείψουμε το γεγονός ότι και φέτος στο θέατρο Κάππα η συγκεκριμένη παράσταση είναι δωρεάν για τους ανέργους – είναι μια ένδειξη κι αυτό για αυτά που πρεσβεύει κι ως άνθρωπος ο εν λόγω πρωταγωνιστής.