Είδαμε την παράσταση ‘Η Κενή Διαθήκη’ στο Θέατρο ΠΚ
Οι οικογένειες είναι πεδίο δόξης λαμπρό, για όποιον θέλει να ασχοληθεί και να γράψει ένα θεατρικό έργο. Αριστουργήματα του θεάτρου έχουν θεματικές από την οικογένεια και, αν στη ιστορία υπάρχει εμπλοκή χρήματος ή κληρονομιάς ή κάτι σχετικό, ο καλός συγγραφέας μπορεί να δώσει κάτι πολύ καλό, είτε δραματικό είτε κωμωδία.
Μια τέτοια κωμωδία είδαμε στο θέατρο ΠΚ, μια Κυριακή απόγευμα. Μια οικογένεια που “θρηνεί” την απώλεια του αρχηγού της, η νυν σύζυγος – χαμηλής ευθύνης και κορίτσι για οτιδήποτε άλλο εκτός από σπίτι, η πρώην σύζυγος – μεγαλοαστή και ψωνισμένη κυρία – έχει και θεματάκια με τη νυν, ο γιος του συγχωρεμένου από τον πρώτο γάμο και μια εντυπωσιακή νεαρή κοπέλα που δε γνωρίζει κανείς ποια είναι! Όλοι αυτοί συναντώνται στο γραφείο της συμβολαιογράφου του αποδημήσαντα, μαζί με τον δικηγόρο της πρώτης συζύγου, για να μάθουν το περιεχόμενο της διαθήκης, που τους αφορά.
Όλοι οι ήρωες πρέπει να πούμε πως, αν υπάρχει μέτρο του “φυσιολογικού”, απέχουν άλλος πολύ κι άλλος λιγότερο από αυτό…. Όλοι τους έχουν το κάτι που τους χαρακτηρίζει και, μες την εξέλιξη, θα χαρίσει γέλιο στο κοινό. Η συμβολαιογράφος είναι ολίγον έγκυος και μερικώς ατσούμπαλη, η πρώτη σύζυγος κατιτίς παρεμβατική και υστερική, ο δικηγόρος της χαμένος στον κόσμο του, ο δε γιος της είναι ένα αγόρι που έχει καταπιέσει πολύ η μητέρα και έχει μια ιδιάζουσα συμπεριφορά που δε συνάδει με τη βιολογική του ηλικία… για τη δεύτερη σύζυγο τα έχω ήδη πει!
Η ανάγνωση της διαθήκης ξεφεύγει από τα συνηθισμένα μοτίβα, με επιθυμία του μακαρίτη πάντα, και με αυτό το παιχνίδι που έχει στήσει με τη συμβολαιογράφο, μαθαίνουμε ότι γνώριζε ότι η πρώτη σύζυγος τον απατούσε επί μακρόθεν, με τον δικηγόρο και τις φωτογραφίες-πειστήρια τις προμήθευε, έναντι αμοιβής, ο γιος τους! Ενημερώνει τη δεύτερη σύζυγο ότι ξέρει πως τον παντρεύτηκε για τα λεφτά και γι’αυτό δεν της αφήνει τίποτα, ευχαριστώντας την, παράλληλα, για τις “υπηρεσίες” της. Στον γιο του αφήνει μια ικανοποιητική περουσία, με όρο να τελειώσει επιτέλους το… σχολείο, πράγμα μάλλον απίθανο! Τέλος, μας αποκαλύπτει και τον μοναδικό του κληρονόμο που είναι το παιδί που κυοφορεί η συμβολαιογράφος, που αποτελεί καρπό του άλλου του γιου, που κανεις μέχρι σήμερα δεν γνώριζε… και βρίσκεται ανάμεσά τους… ποιος είναι; Όχι, δεν το αποκαλύπτω!
Μετά τον πανικό που φέρνουν όλα αυτά, οι ήρωές μας θα κάνουν τις επιλογές τους και θα πάρει ο καθένας τον δρόμο του, που μαθαίνουμε μέσα από ένα πολύ αστείο βιντεάκι, που παίζει ως επίλογος. Τελικά, όλοι θα βρουν αυτό που τους ταιριάζει, έστω και λίγο ανορθόδοξα…
Ερμηνευτικά, η Νέλλη Γκίνη είναι αυτή που ξεχωρίζει, με πολύ καλούς παραστάτες την Ασπασία Κοκόση και τον Κώστα Φραγκολιά (ευχάριστη έκπληξη αυτό). Οι λοιποί ηθοποιοί ήταν σωστοί σε άρθρωση και ερμηνεία κι ως εκεί, όχι κάτι το αξιοσημείωτο. Σκηνοθετικά, βρήκα κάποιες αδυναμίες στο δέσιμο της ομάδας, καθώς κάποιες φορές έχεις την αίσθηση ότι ο καθένας κάνει κάτι για τον εαυτό του και όχι για κάτι κοινό, αλλά από θέμα ρυθμού ήταν πολύ καλή η παράσταση και δεν έκανε πουθενά “κοιλιά”. Βοήθησε ότι σκηνοθέτης και συγγραφέας είναι το ίδιο πρόσωπο, οπότε εύκολα ήξερε τι θα ήθελε να βγάλει ως αίσθηση προς εμάς. Σκηνογραφικά, ωραία προσομοίωση του γραφείου και αρκετά πιστά και τα ρούχα των ηθοποιών στους χαρακτήρες που υποδύονταν. Τεχνικά, δηλαδή φώτα-ήχος, δεν εντόπισα κατι αρνητικό, ούτε και κάτι που θα θυμάμαι.
Προσήλθα στο ΠΚ με την αίσθηση ότι θα περάσω ένα χαλαρό βράδυ, όπερ και εγένετο. Δεν είχα ιδιαίτερες απαιτήσεις από την παράσταση, οπότε πέρασα καλά και το διασκέδασα δεόντως, αφού βρήκα αρκετά σημεία να γελάσω. Σε γενικές γραμμές, όμως, η παράσταση ακολούθησε ευκολίες και κοινότυπα-ξαναζεσταμένα αστεία, που τα έχουμε ακούσει τόσες φορές πλέον, που δεν μπορούμε ούτε να μειδιάσουμε. Οφείλω, όμως, να παραδεχτώ πως είχε το στοιχείο της έκπληξης και του αναπάντεχου, χτισμένο και δοσμένο σωστά κι αυτό είναι κατ’εμέ και το μεγάλο ατού της. Δεν θα σου πω ότι είναι η καλύτερη κωμωδία της πόλης, ούτε κάτι που δεν έχεις ξαναδεί, όμως είναι μια πολύ τίμια δουλειά, που σέβεται το κοινό της και ενδείκνυται για να περάσεις 90 λεπτά όμορφα, χωρίς να κουράσεις πολύ το μυαλό σου.
Περισσότερα εδώ.
Theodore a.k.a. Evil Chef, Μάρτιος 2020
