Είδαμε την παράσταση ‘Ένα μωρό για τρεις’ στο Κατράκειο Θέατρο Νίκαιας
Καλοκαιρινή εξόρμηση για θέατρο, ξανά στο Κατράκειο (αγαπημένος προορισμός) και τριτώνει το… καλό! Πάλι έργο με φίλους και βασισμένη κι αυτή η παράσταση σε γαλλικό σενάριο! Έχει μια διαφορά με τα προηγουμένα δύο που είχα δει, καθώς αυτό το έργο είναι διασκευή από γαλλική ταινία του 1985, που την έκαναν remake δύο χρόνια μετά τα αμερικανάκια και σάρωσε στα ταμεία. Το γαλλικό φιλμ το έχω δει κάποια στιγμή που ανακάλυψα ότι προϋπήρχε του αμερικανικού (που είναι από τις πολύ αγαπημένες μου ταινίες), με αγγλικούς υπότιτλους, που δεν τους έλεγες και τόσο “πετυχημένους”, αφού το κορίτσι που ξέρει λίγα γαλλικά, συνεχώς διόρθωνε τον υποτιτλιστή (μα ένας να μην έχει φτιάξει έναν ελληνικό υπότιτλο για αυτήν την ταινία; Να τη δειτε, είναι πάρα πολύ καλή κι αυτή, όσοι γνωρίζετε τη γλώσσα χωρίς υπότιτλους, οι υπόλοιποι ή με αγγλική μετάφραση, όπως εγώ, ή θα περιμένετε μπας και, λόγω της παράστασης, βγει κάποιος καλός ελληνικός υπότιτλος!).
Στην παράστασή μας, ευτυχώς δεν είχαμε τέτοια φαινόμενα, καθώς η απόδοση του κειμένου στα ελληνικά ήταν υπέροχη! Είχαν αλλάξει κάποια στοιχεία από το φιλμ, που δεν με ξένισαν, ίσα – ισα που τα βρήκα και πολύ ενδιαφέροντα.
Η ιστορία έχει ως εξής – τρεις εργένηδες, φίλοι, συγκατοικούν. Ο Μαρκ, σκηνοθέτης και καζανόβας, ο Πήτερ (δε θυμάμαι τι δουλειά κάνει, συγγνώμη!!!), ο νοικοκύρης του σπιτιού και ο αρχιτέκτονας Μάικλ, που έχει στερέψει ιδεών και δεν μπορεί να παραδώσει μια σημαντική εργασία μέσα στις προθεσμίες. Τους συναντάμε στο σπίτι τους, σε μια βραδιά κεφιού, που καταλήγει με τον Μαρκ στο δωμάτιό του με μια κυρία και τους άλλους δύο να μαζεύουν το σπίτι. Ο Μαρκ, την επόμενη, ταξιδεύει για Ιαπωνία (θα μείνει εκεί για τρεις εβδομάδες) και έχει συνεννοηθεί με έναν γνωστό του να παραλάβει ένα δέμα και να το φυλάξει για λίγες μέρες…. το θυμάται τελευταία στιγμή στο αεροδρόμιο και ενημερώνει τους συγκατοίκους του, που δέχονται μετά χαρας να κάνουν την εξυπηρέτηση.
Η πόρτα χτυπάει και οι δύο φίλοι βρίσκουν ένα “περίεργο” δέμα, έξω απο την πόρτα… ένα μωρο, μαζί με ένα γράμμα από την μητέρα του, που εξηγεί στον Μαρκ ότι αυτή είναι η κόρη του η Μαρία και για το επόμενο εξάμηνο θα έχει αυτός τη φροντίδα της, γιατί αυτή θα βρίσκεται στις ΗΠΑ για δουλειά. Δυο εργένηδες που καμία σχέση δεν έχουν με βρέφη, υποχρεώνονται κυριακάτικα να βρουν εφημερεύον φαρμακείο, να ψωνίσουν τα απαραίτητα και μάθουν και τη χρήση τους… δεν το λες και το ευκολότερο πράγμα του κόσμου! Οι πρώτες τους απόπειρες φροντίδας του μωρού έχουν κωμικοτραγική κατάληξη, αλλά μαθαίνουν γρήγορα και απολαμβάνουν τη ζωή τους με τη μικρή Μαρία. Εν τω μεταξύ έχουν παραλάβει και το “κανονικό” πακέτο, που τους έχει πει ο φίλος τους, το οποίο είναι γεμάτο ναρκωτικά – ξαφνικά βρίσκονται παρακολουθούμενοι από τη Δίωξη Ναρκωτικών και τους εμπόρους που θέλουν το πακέτο.
Η επιστροφή, πριν την ώρα του, του Μαρκ, τον φέρνει μπροστά σε καταστάσεις που ο ίδιος έχει δημιουργήσει, με τον ένα και τον άλλο τρόπο, και στην μεγαλύτερη δοκιμασία της ζωής του, να μάθει επιτέλους να είναι υπεύθυνος. Το παλεύει και κάτι καταφέρνει και σιγά σιγά οι ζωές των τριών βρίσκουν μια κανονικότητα – συλλαμβάνονται οι έμποροι, αποδεικνύεται η μη εμπλοκή τους, έχουν ρυθμίσει τα ωράριά τους, έτσι ώστε το μωρό να έχει κάποιον πάντα να το φροντίζει. Η άφιξη, νωρίτερα του προβλεπομένου κι αυτή, της Σύλβιας, της μητέρας του μωρού, και η απόφασή της να το πάρει μαζί της στην εξοχή, στο πατρικό της, αναστατώνει τους τρεις φίλους και τους αποκαλύπτει πόσο αγαπούσαν αυτό το παιδί. Θα σκεφτούν πώς μπορούν να κρατήσουν το μωρό και το σύμπαν θα συνωμοτήσει υπέρ τους για να καταλήξουν στο διαμερισμά να είναι πέντε πλέον οι συγκάτοικοι!
Είναι ό,τι πιο δροσερο μπορούσα να ζητήσω, για μια ζεστή καλοκαιρινή βραδιά! Μακράν ό,τι καλύτερο έχω δει μέχρι στιγμής, μια εξαιρετικά καλοδουλεμένη παράσταση, που έστησε η Θέμις Μαρσέλλου (που έκανε και τη διασκευή στο θεατρικό κείμενο), μια οικογενειακή κωμωδία που χειρίζεται ένα πολύ ευαίσθητο και γλυκό θέμα, όπως είναι ένα μωρό, και πετυχαίνει να μην σου αφήνει την επίγευση στο τέλος ότι έχεις φάει υπερβολικά γλυκερό σκεύασμα. Αντιθέτως, έχεις γελάσει πολύ, έχεις ευχαριστηθεί ωραίες ερμηνείες, με προεξέχοντα τον Παύλο Χαϊκάλη (ρέστα ως Μάικλ), που συνεπικουρείται από τον Κώστα Αποστολάκη, ως Πήτερ. Ο Γιάννης Δρακόπουλος ενδύεται τον ανώριμο Μαρκ και οι Φωτεινή Αθερίδου, Κώστας Φαλελάκης, Έφη Σταυροπούλου, Μαρία Βασιλάτου, Θέμις Μαρσέλλου, υποστηρίζουν, σε διπλούς ρόλους, την παράσταση, δίνοντας τον καλύτερο εαυτό τους, επίσης· μαζί, φυσικά, με το μωρό του τίτλου, που ήταν συνεπέστατο στις σκηνοθετικές οδηγίες που είχε πάρει!
Έρωτας απλά, το σκηνικό του Κωνσταντίνου Ζαμάνη, που έστησε το σπίτι των τριών εργένηδων, με πολλή καλαισθησία και λειτουργικότητα και επιμελήθηκε και τα ρούχα όλου του θιάσου. Τα φώτα ατμοσφαιρικά, όπου χρειάστηκε, και αρκούντως λειτουργικά, σε μια παράσταση που ευτύχησε στην πρεμιέρα της να δουλέψουν όλα ελβετικό ρολόι και να την κατευχαριστηθούμε όσοι τυχεροί την παρακολουθήσαμε.
Ανεπιφύλακτα σας την προτείνουμε, για να γελάσετε και να περάσετε ένα υπέροχο καλοκαιρινό βράδυ, αλλά και για να δείτε, όσοι έχετε μωράκια, μια κώμικη πλευρά του πράγματος και όλοι να πάρετε το ίδιο μήνυμα με έμας, ότι η αγάπη πάντα καταφέρνει να βγάζει από μέσα μας, πολλά από τα καλύτερά μας, που ίσως μέχρι τότε δε γνωρίζαμε ότι ήμασταν φορείς τους!
Περισσότερα εδώ.
Theodore a.k.a. Evil Chef, 25 Ιουλίου 2020
