Είδαμε την παράσταση ‘Εγώ, η Μάρθα Φρόυντ’ στο Θέατρο Τέσσερις Εποχές – Γιάννης Μόρτζος

Κοντά στην παλιά μου γειτονιά, στην Πλ. Αμερικής, βρίσκεται ένας θεατρικός χώρος που δεν έτυχε να επισκεφθώ ξανά: «Τέσσερις Εποχές-Γιάννης Μόρτζος». Ένας πολύ φιλόξενος χώρος, σε ένα νεοκλασικό κτήριο, που έχει τη ζεστασιά μιας οικίας και εμφανή τη φροντίδα στη λεπτομέρεια. Οι παλιές θεατρικές αφίσες μάς ταξιδεύουν σε έργα που θα θέλαμε να είχαμε δει. Αφορμή για την επίσκεψή μας, η παράσταση «Εγώ η Μάρθα Φρόυντ». Βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Φωτεινής Τσαλίκογλου, μας παρουσιάζει τη ζωή της συζύγου του Σίγκμουντ Φρόυντ, η οποία μας αφηγείται την ιστορία της και αποκαλύπτει το δικό της ψυχικό κόσμο.

Η Μάρθα Φρόυντ, εκτός από μια κλασική σύζυγος και μητέρα, κρύβει μια δική της ιδιαίτερη ψυχοσύνθεση, την οποία παρατηρούμε να παρουσιάζεται μπροστά μας και να ξεδιπλώνεται με έναν ξεχωριστό, σχεδόν «ονειρικό» τρόπο. Σκέψεις και επιθυμίες της προβάλλονται και τη βασανίζουν ή την εξυψώνουν. Η ζωή δίπλα σε αυτόν τον άνθρωπο δεν μπορεί να μην την επηρεάζει… Και παράλληλα με τη ζωή της βλέπουμε και την εξέλιξη της ίδιας της επιστήμης της ψυχανάλυσης και πώς αυτή έχει καθορίσει έως ένα βαθμό, τον τρόπο που βλέπουμε τα πράγματα.

Πρόκειται για μία παράσταση, που, αν και το θέμα της μπορεί να υποψιάσει κάποιον και να το χαρακτηρίσει, προ της θέασης, κουραστικό ή μη ενδιαφέρον, χαρακτηρίζεται από μια αρκετά προσεγμένη σκηνοθετική ματιά, χωρίς εκπλήξεις, αλλά με καλές ιδέες, που δεν βαραίνει την ιστορία, αλλά την αναδεικνύει. Βοηθά και το ατμοσφαιρικό σκηνικό (στα συν και τα κοστούμια), με το ντιβάνι να αξιοποιείται κατά περίπτωση, αλλά βρήκα ότι δεν λειτούργησε τόσο αποτελεσματικά η προβολή βίντεο (ίσως δεν βοήθησε και το ότι καθόμουν στα πλάγια, ώστε να εκτιμήσω αυτήν την παρέμβαση). Οι ερμηνείες καλοδουλεμένες, με ιδιαίτερη αναφορά σε αυτήν του Πέτρου Αποστολόπουλου ως Σίγκμουντ Φρόυντ, που στηρίζει σε μεγάλο βαθμό την παράσταση και είναι ταυτόχρονα προσιτός στο κοινό.

Θα λέγαμε ότι είναι μια παράσταση που ταιριάζει αρμονικά στο χώρο στον οποίο ανεβαίνει και απευθύνεται σε όσους έχουν ανησυχίες που εντάσσονται στη θεματολογία της, αλλά και σε όσους θέλουν να δουν μια όμορφη θεατρική δουλειά, ειλικρινή και μελετημένη.

Περισσότερα εδώ.