Είδαμε τη μουσική παράσταση ‘Η Σονάτα του Σεληνόφωτος’ στο Gazarte

Μια μαγική βραδιά απολαύσαμε στο Gazarte, στην επίσημη πρεμιέρα της μουσικής παράστασης «Η σονάτα του σεληνόφωτος», της οπτικής του Σταύρου Ξαρχάκου στο εξαιρετικό ποίημα του Γιάννη Ρίτσου, μετά από πάνω από εξήντα χρόνια από την πρώτη του δημοσίευση.

Ένα λιτό σκηνικό με ένα γραφείο με βιβλία και χαρτιά, και έναν καλόγερο για τα ρούχα στα δεξιά και ένα πιάνο στα αριστερά. Το φως χαμηλωμένο, ημίφως, και η ατμόσφαιρα σχεδόν μυσταγωγική. Ο Γιάννης Παλαμίδας μπαίνει με αργά βήματα στον χώρο και αφήνει το σακάκι του στον καλόγερο. Η «Σονάτα του σεληνόφωτος» ακούγεται στο πιάνο, και συνδυαστικά με τη μουσική του Στ. Ξαρχάκου, και την υπέροχη φωνή του Γ. Παλαμίδα μας οδηγούν σε ένα μουσικό ταξίδι αισθήσεων. «Άφησέ με να’ρθω μαζί σου» είναι η φράση που καθορίζει την παράσταση. Ο Γ. Παλαμίδας, στον διπλό ρόλο του ποιητή, αλλά και της ηρωίδας του ποιήματος, μας γοητεύει και η σιωπή από το κοινό είναι εκκωφαντική (ομολογώ ότι ήταν από τις λίγες φορές που δεν είδα γύρω μου κάποιον να «παίζει» με το κινητό του μέσα στο σκοτάδι).

Παρόλο που το ίδιο το ποίημα είναι αρκετά περιγραφικό και θα μπορούσε κάποιος να περιοριστεί στο περιέχομενό του και στην κατευθυντήρια γραμμή του, ο Σ. Ξαρχάκος καταφέρνει να του δώσει νέα πνοή και να το προσαρμόσει στην εποχή μας, έτσι ώστε ο θεατής να νιώσει τα νοήματά του και να μπει στην ατμόσφαιρά του. Ένας μονόλογος με πιάνο (Νεοκλής Νεοφυτίδης) που ξεφεύγει από την κλασική λογική του είδους και εμβαθύνει στα λόγια του ποιήματος, καταστώντας τα προσιτά στο κοινό μέσα από το μαγικό άγγιγμα της μουσικής.

Η παράσταση έχει παραταθεί έως και τις 23 Απριλίου. Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα εδώ.