Summer Nostos Festival | TRIPTYCH (Eyes of One on Another) | 26.6 | Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος ΕΛΣ

Triptych (Eyes of One on Another)
Κοιτάζοντας πέρα από το έργο ενός καλλιτέχνη: Ένας λυρικός φόρος τιμής στον Robert Mapplethorpe

SNFestival.org / #SNFestival

Στη δουλειά μου, και στην τέχνη μου, νιώθω ότι κρατάω το χέρι του Θεού.
Robert Mapplethorpe

Πόσο βαθιά, πόσο καθοριστικά, μπορεί να επηρεάσει ένας καλλιτέχνης έναν άλλο καλλιτέχνη; Ο Bryce Dessner, συνθέτης και κιθαρίστας των «The National», ανασύρει εφηβικές αναμνήσεις και εκθέτει στο κοινό του Summer Nostos Festival (SNFestival) ένα μεγαλειώδες έργο, με σημείο αναφοράς τη σαγηνευτική προσωπικότητα του Robert Mapplethorpe, έτσι όπως εντυπώθηκε στις ανεξίτηλες φωτογραφίες του. Το Triptych (Eyes of One on Another) θα παρουσιαστεί την Τετάρτη 26 Ιουνίου, στο πλαίσιο του SNFestival που διοργανώνει το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ) στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ), με ελεύθερη είσοδο.

Η Αμερική, ως αντιφατικός τόπος γέννησης και αποκήρυξης ιδεών, δεν ήταν έτοιμη να αγκαλιάσει στο σύνολό της τη διαφορετικότητα του Robert Mapplethorpe, όταν στα τέλη της δεκαετίας του 1980 παρουσιάστηκε για πρώτη φορά μια μεγάλη αναδρομική έκθεση αφιερωμένη στον πολυσχιδή καλλιτέχνη, με τίτλο The Perfect Moment. Οι φωτογραφίες του Mapplethorpe –μεταξύ αυτών, λουστραρισμένες απεικονίσεις του αντρικού μαύρου σώματος με εμφανή σαδομαζοχιστικά στοιχεία– πυροδότησαν έντονες αντιδράσεις στη γενέτειρα του Dessner, μία εμπειρία που άφησε το σημάδι της στον γνωστό μουσικό. Tριάντα χρόνια αργότερα, ο Bryce Dessner, σε συνεργασία με πληθώρα καλλιτεχνών, παρουσιάζει το Triptych (Eyes of One on Another), ένα θέαμα που χρησιμοποιεί διαφορετικά εκφραστικά μέσα, προκαλώντας το κοινό να «δει» τον Robert Mapplethorpe μέσα από εικόνες, ήχους και λέξεις.

Αν και ο Μapplethorpe πέθανε από AIDS το 1989, το έργο του καταφέρνει ακόμα να εγείρει ερωτήματα, να εμπνέει, να προβληματίζει. Θέματα όπως η αντρική σεξουαλικότητα, η φυλετική ταυτότητα, ο ιδεολογικός συντηρητισμός και η νοητική απελευθέρωση παίρνουν τη θέση τους στη σκηνή με σιωπηρό πρωταγωνιστή τις φωτογραφίες του. Σύμφωνα με τον Dessner, ο τρόπος με τον οποίο ο Mapplethorpe απεικόνισε τους Αφροαμερικανούς, μέσω της λυτρωτικής γύμνιας του αντρικού κορμιού, αποτελεί ιδανική αφετηρία ενδοσκόπησης ενός ολόκληρου λαού. Εξάλλου, τα συντηρητικά αντανακλαστικά και οι κυρίαρχες προσλήψεις περί φύλου και σεξουαλικότητας δεν έχουν ακόμα συμφιλιωθεί πλήρως με τον κόσμο του νεοϋορκέζου φωτογράφου. «Στο έργο του Mapplethorpe εισέρχομαι μέσω της αγάπης μου για αυτές τις εικόνες και της εκτίμησης που έχω για την ομορφιά της δημιουργίας του», δήλωσε ο συνθέτης στο pulp.aadl.org. «Και ελπίζω αυτό να φανεί στη μουσική και στο λιμπρέτο μας. Δεν έχουμε απαραίτητα κάποια θέση ή μια ατζέντα. Στην καρδιά της δημιουργίας μας βρίσκεται η αγάπη και η ανθρωπιά».

Οι φωτογραφίες του Mapplethorpe όσο ενώνουν, άλλο τόσο «χωρίζουν» τους θεατές, προκαλώντας σκέψεις για τα δίπολα –τόσο στην κυριολεκτική όσο και στη συναισθηματική και πολιτισμική τους έννοια. Μαύρο/Άσπρο, Αρσενικό/Θηλυκό, Ομοφυλόφιλο/Στρέιτ, Τέχνη/Πορνό, Κλασικό/Σύγχρονο είναι μόνο μερικές από τις θεματικές που υπεισέρχονται στις φωτογραφίες του Mapplethorpe, οι οποίες αποπλανούν, σοκάρουν, προσβάλλουν, ενθουσιάζουν, προκαλούν και μας τρομάζουν ταυτόχρονα. Μοναδικές εικόνες «κόβουν» την ανάσα κι ας μην πρόκειται παρά για κλασικές λήψεις καθημερινών στιγμών στη φύση, που όμως ξεχωρίζουν για την ομορφιά της σύνθεσής τους. Από την άλλη, μία και μόνο φωτογραφία έχει τη δύναμη να αποκαλύψει τους φόβους και τους πόθους μας αλλά και τη λεπτή γραμμή ανάμεσά τους. Μπορούμε φυσικά να μελετήσουμε το έργο του Mapplethorpe μόνοι μας, ξεφυλλίζοντας περιοδικά ή βλέποντας έργα του σε κάποιο μουσείο. Ωστόσο, στο Triptych (Eyes of One on Another), οι Dessner, Tuttle, Schaal και Soto καλούν το κοινό να βιώσει αυτές τις αντιδράσεις συλλογικά. Μέσω της μουσικής, των εικόνων του Mapplethorpe, της ποίησης του Essex Hemphill και της Patti Smith και της χρήσης τόσο θεατρικών όσο και φωτογραφικών τεχνικών φωτισμού, το έργο βάζει το κοινό μέσα στον φακό του καλλιτέχνη, μέσα στην όμορφη, τολμηρή, ενθουσιώδη οπτική του για το πώς φαίνονται, αγγίζουν, αισθάνονται, πληγώνουν και αγαπούν η φύση και οι άνθρωποι ο ένας τον άλλον.

Το βραβευμένο με Grammy μουσικό σύνολο Roomful of Teeth, απαρτιζόμενο από οκτώ εξαιρετικούς καλλιτέχνες, θα βρίσκεται επί σκηνής αποκαλύπτοντας στο κοινό τη δύναμη της ανθρώπινης φωνής. Εξερευνώντας τα όρια των φωνητικών τεχνικών, προκύπτει ένα ιδιαίτερο ηχητικό μείγμα ιστορίας και παράδοσης, χωρίς διακριτά σύνορα. Μαζί τους το ελληνικό σύνολο Ergon Ensemble, που χαίρει διεθνούς αναγνώρισης στη σύγχρονη μουσική σκηνή.

Εκτός από την υπέροχη σύνθεση του Bryce Dessner, η Kaneza Schaal υπογράφει τη σκηνοθεσία και ο Korde Arrington Tuttle το λιμπρέτο. Τα κείμενα της Patti Smith, στενής φίλης και μούσας του Mapplethorpe, αλλά και του Essex Hemphill συμπληρώνουν αριστοτεχνικά το δημιουργικό αποτέλεσμα. Η πρεμιέρα του Triptych (Eyes of One on Another) πραγματοποιήθηκε στις 5 Μαρτίου 2019 στο Walt Disney Concert Hall, υπό τη συνοδεία της LA Phil New Music Group.

Το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ) ανήκει στην ομάδα των διεθνών οργανισμών που έκαναν την ανάθεση του έργου, μέσω της υποστήριξης του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ).

# # #

Triptych (Eyes of One on Another)
Τετάρτη 26 Ιουνίου, στις 20.00
Στο πλαίσιο του Summer Nostos Festival του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος
23-30.06.2019
Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος
Είσοδος ελεύθερη με ηλεκτρονική προεγγραφή στο SNFestival.org

Η ηλεκτρονική προεγγραφή ξεκινά την Τετάρτη 19 Ιουνίου, στις 12:00, στο SNFestival.org

# # #

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΥ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ

Σύνθεση: Bryce Dessner
Λιμπρέτο: Korde Arrington Tuttle
Με λόγια των Essex Hemphill & Patti Smith
Σκηνοθεσία: Kaneza Schaal
Ερμηνευτές: Alicia Hall Moran, Isaiah Robinson και Roomful of Teeth (Jason
Awbrey, Eliza Bagg, Cameron Beauchamp, Martha Cluver, Eric Dudley, Estelí
Gomez, Virginia Kelsey, Thann Scoggin)
Μουσικός Διευθυντής και Μαέστρος: Brad Wells
Βοηθός χορογράφου / χορευτής: Martell Ruffin
Μουσικοί: Daniel Brottman: γαλλικό κόρνο, Teagan Faran: βιολί, Andrew Grossman:
κρουστά, Wesley Hornpetrie: τσέλο, Annie Jeng: πιάνο / αρμόνιο, Jakob
Lenhardt: κλαρινέτο, Colin McCall: κρουστά, Benjamin Penzner, βιόλα

Παραγωγή: ArKtype / Thomas O. Kriegsmann, σε συνεργασία με το The Robert
Mapplethorpe Foundation
Σχεδιασμός Σκηνικών και Ενδυμάτων: Carlos Soto
Σχεδιασμός φώτων: Yuki Nakase
Βίντεο: Simon Harding
Σχεδιασμός ήχου: Damon Lange, nomadsound.net
Βοηθός Σκηνοθέτη: Lilleth Glimcher
Βοηθός Μουσικός Διευθυντής: William Brittelle
Δραματουργία: Talvin Wilks και Christopher Myers
Διευθυντής Σκηνής: Ryan Gohsman
Βοηθός Διευθυντής Σκηνής: Heather Englander
Βοηθός Παραγωγής: Victoria Nassif
Υπεύθυνος Μουσικού Υλικού: Dominic Mekky
Η μουσική του Bryce Dessner χρησιμοποιείται με άδεια της Chester Music Ltd.

# # #

PRESS QUOTES:

«Ένα ριζοσπαστικό καινούργιο έργο… Δεν υπήρχε ούτε ένα συναίσθημα που δεν κατάφερε να ενσωματωθεί σε αυτό το έργο με τέτοιο εύρος, και ο συνθέτης Bryce Dessner μάς παρέσυρε από τον επιβλητικό καθεδρικό ναό, στην ψυχρή δικαστική αίθουσα και στο οικείο υπνοδωμάτιο, με τη μουσική επένδυση να διαχέεται από ηλεκτρισμό, απόλυτη διαύγεια και συναισθηματική δριμύτητα.»
artseen

«Αριστοτεχνικά φτιαγμένο, εξαιρετικά δοσμένο.»
San Francisco Classical Voice

«Το στοιχείο που υπερίσχυε –πολλές φορές με τον πιο συγκλονιστικό τρόπο– ήταν η μουσική επένδυση… Τα φωνητικά ήταν εκπληκτικά, έχοντας τη δική τους υπόσταση… Η ερμηνεία της Moran ήταν απλώς επιβλητική… Η συνολική μου εντύπωση περιέκλειε το αγνό συναίσθημα να θέλεις να τραγουδήσεις.»
Classical Voice North America

«Πνευματώδες και πονηρό… Απειλητικό και σαγηνευτικό… Ο Dessner στα καλύτερά του… Η γλώσσα είναι στιλιζαρισμένη και ιδιαίτερα ποιητική, ο απόλυτος συνδυασμός με το πορνογραφικό περιεχόμενο των φωτογραφιών, καθώς η ανυπέρβλητη κομψότητά τους συναντά τον πανκ Ρομαντισμό.»
The New York Times

«Ο Dessner αποτελεί την απόλυτη προσωποποίηση αυτού που φαίνεται να είναι η αλλαγή μιας ολόκληρης γενιάς στη μουσική.»
The Washington Post

«Ένας καλλιτέχνης που καταφέρνει να ενδύεται διαφορετικά μουσικά είδη με αφοπλιστική ευκολία… Πρόκειται για μαγευτική και βαθιά συναισθηματική μουσική.»
NPR

# # #

Το έργο πραγματοποιήθηκε εντός του Residency και σε ανάθεση του University Musical Society, University of Michigan, Ann Arbor, MI. Σε συμπαραγωγή των Los Angeles Philharmonic, Gustavo Dudamel Music and Artistic Director. Ύστερα από ανάθεση των BAM; Luminato Festival, Toronto, Canada; Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, Αθήνα, Ελλάδα; Cincinnati Opera, Cincinnati, OH; Cal Performances, UC Berkeley, Berkeley, CA; Stanford Live, Stanford University, Stanford, CA; Adelaide Festival, Australia; John F. Kennedy Center for the Performing Arts στο πλαίσιο του DirectCurrent 2019; ArtsEmerson: World on Stage, Emerson College, Boston, MA; Texas Performing Arts, University of Texas at Austin, Austin, TX; Holland Festival, Amsterdam; Wexner Center for the Arts, Ohio State University, Columbus, OH; the Momentary, Bentonville, AR, Celebrity Series of Boston, MA, καθώς και το Residency του MassMOCA, North Adams, MA.

Είσοδος ελεύθερη
#SNFestival