play_arrow

keyboard_arrow_right

Listeners:

Top listeners:

skip_previous skip_next
00:00 00:00
chevron_left
volume_up
  • play_arrow

    Sin Radio Listen, don't just hear!

ΒΙΒΛΙΟ | ΕΚΔΟΣΕΙΣ

Βιβλιοπροτάσεις

today31 Δεκεμβρίου, 2014

share close


ΑΥΤΟΠΡΟΣΩΠΟΓΡΑΦΙΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ OPERA

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: ΕΝΤΟΥΑΡ ΛΕΒΕ

ΤΙΜΗ: 10 €

ΣΕΛΙΔΕΣ: 112

ΙSBN: 978-960-8397-67-5

«Έχω φανταστεί ένα βιβλίο-μουσείο της καθημερινής γραμματείας, όπου θα καταχωρίζονται χειρόγραφα μηνύματα αγνώστων, ταξινομημένα ανά κατηγορίες: αγγελίες για χαμένα ζώα, δικαιολογίες σε παρμπρίζ για να μην πέσει πρόστιμο από την τροχαία, απεγνωσμένες κλήσεις αυτοπτών μαρτύρων, αναγγελίες αλλαγής ιδιοκτησίας, μηνύματα γραφείου, μηνύματα οικιακά, μηνύματα που στέλνεις στον εαυτό σου. Ακούγοντας έναν γέρο να μου διηγείται τη ζωή του, σκέφτηκα: «Αυτός ο άνθρωπος είναι μουσείο του εαυτού του». Ακούγοντας να μιλάει ο γιος ενός μαύρου αμερικανού ακτιβιστή και μιας γαλλίδας κοινωνιολόγου, σκέφτηκα: «Αυτός ο άνθρωπος είναι ένα ready-made». Βλέποντας έναν άνθρωπο κατάχλομο, σκέφτηκα: «Αυτός ο άνθρωπος είναι φάντασμα του εαυτού του».

Μοναδικό βιβλίο (τουλάχιστον από πλευράς δομής) στην ιστορία της παγκόσμιας λογοτεχνίας, ηΑυτοπροσωπογραφία παρουσιάζει τη σπαραχτική αντίφαση ν” αποτελεί από τη μια έναν ύμνο στη ζωή και στις λεπτομέρειες που συνθέτουν τη ζωή ενός ανθρώπου, κι από την άλλη τη διαθήκη ενός ανήσυχου, ιδιοφυούς καλλιτέχνη, ο οποίος, 65 χρόνια μετά τον αφορισμό του Καμύ («Τη στιγμή που αποφασίζεις πως η ζωή αξίζει ή δεν αξίζει τον κόπο να τη ζήσεις, απαντάς στο βασικό πρόβλημα της φιλοσοφίας»), 2 χρόνια μετά την έκδοση της Αυτοπροσωπογραφίας και 2 μέρες μετά την αποστολή στον εκδότη του των χειρογράφων του τελευταίου βιβλίου του στο οποίο πραγματεύεται την αυτοχειρία του καλύτερού του φίλου, αυτοκτόνησε.

Ο Εντουάρ Λεβέ (Edouard Levé) γεννήθηκε στο Παρίσι το 1965. Συγγραφέας, φωτογράφος και ζωγράφος, ταξιδεύει το 1995 στις Ηνωμένες Πολιτείες και στην Ινδία, όπου ολοκληρώνει τέσσερις σειρές φωτογραφιών: Ομώνυμο, Πορνογραφία, Ράγκμπι και Αμερική. Το 2002 εκδίδεται το πρώτο του βιβλίο (Έργα) και, δύο χρόνια αργότερα, το Ημερολόγιο. Επηρεασμένος από τους συγγραφείς του «OuLiPo» (Εργαστήριο Δυνητικής Λογοτεχνίας), εξερευνά στα γραπτά του τις έννοιες της ομοιότητας, της αναλογίας και του παραλληλισμού. Το τελευταίο του βιβλίο (Αυτοκτονία) εκδόθηκε μετά το θάνατό του (2007).

ΕΝΑ ΤΡΑΜ ΣΤΗ ΛΙΣΑΒΟΝΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ OPERA

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: ΕΡΒΕ ΛΕ ΤΕΛΙΕ

ΤΙΜΗ: 15 €

ΣΕΛΙΔΕΣ: 248

ΙSBN: 978-960-8397-68-2

«Άνοιξα την πόρτα της σουίτας. Ο Αντόνιο δεν είχε κλείσει τις δίφυλλες πόρτες ανάµεσα στα σαλόνια µας, κι είδα µια σχισµή φως κάτω από την πόρτα της κάµαράς του. Έκανα ένα βήµα µέσα στο σκοτεινό δωµάτιο κι έκλεισα σιγά την πόρτα πίσω µου. Είδα το σακάκι πάνω στην πολυθρόνα, πήρα το πορτοφόλι και ξανάβαλα τη φωτογραφία στη θέση της και το σακάκι στην πολυθρόνα. Και τότε, ακούω:

Το τρίξιµο του κρεβατιού, τη ζωική και ρυθµική οιµωγή του σοµιέ, τη φωνή µιας γυναίκας που µου είναι άγνωστη, τη φωνή της Ιρέν, µια φωνή που βογκάει, που πνίγει µια κραυγή αλλά µετά δεν µπορεί να την κρατήσει άλλο µέσα της, σαν κραυγή πόνου, κι ύστερα µια µπάσα ανδρική φωνή, αγνώριστη, που ψιθυρίζει τεράστιες λέξεις, λέξεις των στιγµών εκείνων που κανείς ποτέ δε θα “πρεπε ν” ακούει, που ούτε µπορώ να τις µεταγράψω εδώ.

Μένω εκεί, όρθιος, άλαλος, κεραυνοβοληµένος, είµαι ο φαντάρος που τρεκλίζει, ακόµα όρθιος, ο φαντάρος που τον έχει ξεκοιλιάσει µια οβίδα, που δεν έχει καταλάβει ακόµα πως είναι νεκρός.»

Το «W» είναι μία γραμμή τραμ στη Λισαβόνα που έπαιρνε ο Αντόνιο όταν ήταν παιδί για να πάει στο σχολείο. Μετά από δέκα χρόνια απουσίας, ο Αντόνιο επιστρέφει στη Λισαβόνα ως φωτογράφος και συναντά τον Βενσάν με το οποίον θα συνεργαστεί για ένα άρθρο της εφημερίδας στην οποία εργάζονται και οι δύο. Όταν ήταν ακόμα παιδί, ο Αντόνιο είχε συναντήσει ένα κορίτσι, την Πάτα, με την οποία είχε ζήσει τον μυθικό και αμάραντο έρωτα της πρώτης του νιότης, ένα όνειρο που κατέρρευσε, θύμα των πραγματικών συνθηκών της ζωής.

Ο Βενσάν, για τους δικούς του κρυφούς λόγους, θέλει να ξαναβρεί την Πάτα, να γιατρέψει την ανοιχτή πληγή στην ψυχή του Αντόνιο κι έτσι να μπορέσει να κλείσει και τις δικές του ερωτικές πληγές. Αν όμως τα τραμ κινούνται πάνω σε ράγες, οι ζωές των ανθρώπων συνηθίζουν να εκτροχιάζονται και να παίρνουν αναπάντεχη τροπή…

Ένα βιβλίο που ξαφνιάζει με την απολύτως καλοζυγισμένη δοσολογία των συστατικών του. Ένα «ευτυχισμένο μυθιστόρημα» και μια καλοστημένη μηχανή αφήγησης από έναν δοκιμασμένο σύγχρονο στυλίστα.

ΒΡΟΧΗ ΣΤΟ ΝΑΥΠΛΙΟ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: ΜΑΝΟΛΗΣ ΠΟΛΕΝΤΑΣ

ΤΙΜΗ: 10 €

ΣΕΛΙΔΕΣ: 48

ΙSBN: 978-960-579-026-4

ΚΥΚΛΟΙ

Και ο πόλεμος τέχνη είναι

και μια πλημμύρα νερό χαρίζει

σε όσους πνίγει

πριν τους πνίξει και όποιος δεν έχει

μυαλό, έχει πόδια λέγαν και λέγουν

οι σοφοί, μα είναι κοχύλια

πολλά τα κοχύλια

που αγροικούν τη θάλασσα κρυφά

και είναι πολλά τα πρόσωπα

που βλέπουν το τέλος

δεν ποτίζουν κανένα χώμα

κανένα λουλούδι δεν έχει υπόσχεση

για μέλλοντα χρόνο

μόνο λίγη δροσιά που πάντα μένει

λίγο πριν και λίγο μετά.

Η νέα ποιητική συλλογή του Μανόλη Πολέντα (ο «ποιητής της Πλατείας Συντάγματος» αποκλήθηκε από πολλούς) κυκλοφορεί σε συνεργασία με τον Ρ/Σ «Στο Κόκκινο»


ΛΕΛΑ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ. Η ΘΡΥΛΙΚΗ ΓΙΑΓΙΑ ΜΟΥ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: ΛΕΛΑ ΒΥΡ. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ

ΤΙΜΗ: 13,85 €

ΣΕΛΙΔΕΣ: 152

ΔΙΑΣΤΑΣΗ: 17Χ24

ΙSBN: 978 – 960 – 522 – 382 – 5

Μέσα σ᾽ αυτό τον κυκεώνα των πολιτικών, οικο­νο­μι­κών και κοινωνικών ανακατατάξεων που βιώνουμε στις ημέ­ρες μας και αποκαλούμε «παγκοσμιοποίηση», κάθε τι που μας φέρνει κοντά και μας ενώνει σαν Έθνος, κάθε τι που μας υπενθυμίζει πως είμαστε εκ γενετής οι φορείς και οι θεματοφύλακες της φλόγας του Ελληνικού Πνεύματος, κά­θε τι που επισφραγίζει και προστατεύει την εθνική μας ταυ­τότητα που τόσο βάναυσα έχει πληγεί και όποιο άλλο ερέ­θισμα μπορεί να ζωντανέψει την λεβεντιά της ψυχής και της ράτσας μας αποτελεί επιβεβλημένο καθήκον διότι έχουμε υπάρξει και πρέπει να παραμείνουμε λαός αξιοπρεπής και υπερήφανος που δεν συμβιβά­ζεται και δεν υποκύπτει.

Σ᾽ αυτό το πνεύμα και με όλη τη σεμνότητα που απαι­τεί­ται από μέρους μου, θα ήθελα να ζητήσω την κατανόηση του αναγνώστη για την ερασιτεχνική «συγγραφική» μου προσπά­θεια να μοιραστώ μαζί του αυτό το αφιέρωμα.

Έρχονται στιγμές στη ζωή μας που περνούν και φεύγουν χωρίς να μας αγγίξουν και άλλοτε, στιγμές που μένουν μαζί μας και μας συντροφεύουν για πάντα. Πιθανόν μία λέξη με νόημα, μία εικόνα ή και μία μορφή. Ελπίζω και εύχομαι η ακτινοβολία που εκπέμπει η λα­μπρή προσωπικότητα της Ηρωίδας γιαγιάς μου, να φωτίζει παντοτινά τη σκέψη μας, να μας εμπνέει το χρέος μας προς την Πατρίδα και να μας γεμίζει με υπερηφάνεια που είμαστε Έλληνες.

Η Λέλα Β. Καραγιάννη, γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, όπου ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές της αποφοι­τώντας από τη Γαλλική Σχολή Saint Josef.

Από μικρή εκδήλωσε το ενδιαφέρον της για την οικογε­νεια­κή επιχείρηση και την τέχνη της αρωματοποιίας, την οποία διδάχθηκε από τον πατέρα και τον παππού της. Εργάστηκε κοντά τους επί μία δεκαετία, διευθύνοντας ένα από τα δύο καταστήματα πού της είχαν αναθέσει.

Αργότερα ταξίδεψε εκτεταμένα έως ότου εγκαταστάθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Εκεί σπούδασε την τεχνική και την θεωρία της Βυζαντινής-Ρώσικης αγιο­γραφίας κοντά στο διακεκριμένο Ρώσο Καθηγητή της Σχολής Καλών Τεχνών της Μό­σχας Βλάντισλαβ Αντρέγιεφ.

Παράλληλα οι γνώσεις και τα ενδιαφέροντά της εμπλουτί­σθηκαν από Σεμινάρια Φιλοσοφίας, Θεολογίας και Μεταφυσικής.

Κατά διαστήματα ασχολήθηκε με τις δημό­σιες σχέσεις του Μουσείου Γλυπτών και Ομοιω­μάτων Λουκίας Γεωργαντή.

Οι δεσμοί της με την γενέτειρά της και η αγάπη για την πατρίδα της την φέρνουν συχνά στην Ελλάδα, όπου ζει και παρα­μένει για μεγάλα διαστήματα και ασχολείται με την προβολή και την προώθηση του έργου της γιαγιάς της.

Με τη συνεργασία και συμμετοχή εξεχουσών προσωπικο­τήτων, ίδρυσε το Σύνδεσμο Ελλήνων Πολιτών Φίλων και Απογό­νων της Εθνικής Οργάνωσης Φυγαδεύσεων και Πληροφοριών «Λέλα Κα­ραγιάννη-Μπουμπουλίνα 1941-1944», του οποίου είναι Πρόεδ­ρος.

Ο Σύνδεσμος αυτός είναι ο μόνος νόμιμα εγκεκριμένος φορέας, που εκπροσωπεί τη μνήμη της Ηρωίδας και την ιστορική της Οργάνωση.

Είναι δωρήτρια προτομών καθώς και άλλων κειμηλίων της Ηρωίδας γιαγιάς της Λέλας Καραγιάννη, σε Κρατικά και Ιδιωτικά Μουσεία.

Το παρόν πόνημα είναι η πρώτη συγγραφική της προ­σπά­θεια.

Συντάχθηκε από: Sin Radio