Το τραγούδι του δρόμου – Γιώτα Βέη

Στο «Τραγούδι του δρόμου», η Γιώτα Βέη, η σημαντική ερμηνεύτρια της δημοτικής μουσικής παράδοσης, καταγράφει τις αναμνήσεις της και τους σταθμούς της προσωπικής και μουσικής της πορείας. Με μια αφήγηση συναρπαστική, που κυλάει σαν γάργαρο νερό, η τραγουδίστρια που ο Ρίτσος αποκάλεσε «η Κάλλας του δημοτικού τραγουδιού» μάς ταξιδεύει από τη γενέτειρά της, τα Λουτρά Πλατυστόμου, μέχρι την Αθήνα, την πόλη που στέγασε τα καλλιτεχνικά της όνειρα.
Αναφέρεται στις καθοριστικές για τη ζωή της συναντήσεις με τη Μελίνα Μερκούρη, την Πόλυ Πάνου, τον Βασίλη Τσιτσάνη, την Ελένη Καραΐνδρου, τον Θόδωρο Αγγελόπουλο (και άλλες προσωπικότητες από το καλλιτεχνικό στερέωμα), στις εντυπώσεις της από τα αμέτρητα ταξίδια και τις συναυλίες που πραγματοποίησε, αλλά και στην ουσιαστικότερη εμπειρία για την ίδια — εκείνη της μητρότητας. «Όταν κάνουμε τον απολογισμό της ζωής μας και ξεκαθαρίζουμε τι κρατάμε και τι πετάμε, θέλουμε λίγα και καλά να μας συνοδεύουν». Αυτά τα λίγα και καλά συνθέτουν το τραγούδι της «προσωπικής οδού» της Γιώτας Βέη, αποτυπωμένα με τρόπο αυθεντικό και χωρίς καμιά διάθεση προσποίησης ή εξωραϊσμού.

Γεννήθηκε στο Πλατύστομο της Λαμίας. Ζει στην Αθήνα από τα δεκαεπτά της χρόνια. Στο δημοτικό τραγούδι μυήθηκε από τη γιαγιά της. Στα χρόνια που μεσολάβησαν μέχρι τη δημόσια εμφάνιση της έβρισκε και μάθαινε δημοτικά τραγούδια από ολόκληρη την Ελλάδα. Μερικά απ’ αυτά, σπάνια και ανέκδοτα, της τα εμπιστεύτηκαν λαογράφοι και εθνομουσικολόγοι. Αυτό το θησαυρό (γύρω στα 600 τραγούδια) που η εξασκημένη μνήμη της και η έμφυτη τεχνική της τη βοήθησε ν’ αποκτήσει, η Γιώτα Βέη τον κράτησε μ’ επιμονή μακριά από την εύκολη εμπορικότητα.

Έτσι η συνεργασία της με το Γ’ Πρόγραμμα (1978) ήρθε στη στιγμή της ωριμότητας της και της έδωσε σε πανελλήνια κλίμακα την αναγνώριση που της άξιζε. Από τη στιγμή εκείνη επιβραβεύεται το ταλέντο και η αυθεντικότητα της παντού, στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Εκπομπές στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση. Συναυλίες στη Γαλλία, Ιταλία, Σουηδία, Ολλανδία, Τουρκία, Γερμανία.