Οι παραδόσεις της χώρας – Edith Wharton
Μετάφραση
Έφη Τσιρώνη
Η Αντίν Σπραγκ είναι πανέμορφη – όλοι θα συμφωνούσαν. Τι νόημα έχει όμως η ομορφιά όταν δεν σε βλέπει κανείς; Οι Σπραγκ εγκατέλειψαν τις μεσοδυτικές πολιτείες αναζητώντας μια λαμπερή ζωή για την κόρη τους. Τώρα, κλεισμένοι σε ένα χρυσοποίκιλτο ξενοδοχείο στο κέντρο της πόλης, που με το ζόρι μπορούν να πληρώσουν, αρχίζουν να φοβούνται ότι η μετακόμισή τους στη μεγάλη πόλη ήταν άσκοπη. Αλλά η Αντίν είναι αποφασισμένη. Και η Αντίν πάντα πετυχαίνει ό,τι βάλει στον νου της.
Περισσότερο από έναν αιώνα μετά την αρχική έκδοσή του, το αριστούργημα του 1913 παραμένει μια ανεπανάληπτη προσωπογραφία μιας από τις πιο αμφιλεγόμενες αντιηρωίδες της αμερικανικής λογοτεχνίας.
Γιατί άραγε η Ευρωπαία ενδιαφέρεται πολύ περισσότερο από την Αμερικανίδα για τη δουλειά του συζύγου της; Επειδή εκείνη είναι τόσο σημαντική για τον σύζυγό της, που το ενδιαφέρον της για τη δουλειά του ν’ αξίζει τον κόπο! Ακόμα κι αυτός, όμως, είναι αναγκασμένος να προσαρμοστεί σ’ ένα περιβάλλον όπου οι ρομαντικές αξίες αντιστρέφονται. Πού βρίσκεται η ζωή των περισσότερων Αμερικανών; Στο σαλόνι κάποιας γυναίκας ή στο γραφείο τους; Η απάντηση είναι προφανής – σωστά; Το συναισθηματικό κέντρο βάρους δεν είναι το ίδιο στα δύο ημισφαίρια. Στις παρηκμασμένες κοινωνίες το κέντρο βάρους είναι η αγάπη, στην καινούργια δική μας είναι η επιχειρηματικότητα. Στην Αμερική, το πραγματικό crime passionnel είναι η «μεγάλη κλοπή» – μεγαλύτερο ενθουσιασμό προξενεί το να διαλύεις σιδηροδρόμους παρά σπίτια.
Απόσπασμα από το βιβλίο
ΕΓΡΑΨΕ Ο ΤΥΠΟΣ
Δεν υπάρχει πιο εντυπωσιακό πορτρέτο αντιηρωίδας στη λογοτεχνία. Νομίζω πως Οι παραδόσεις της χώρας είναι το πιο αστείο και το πιο πονηρό βιβλίο της.
Sofia Coppola
Η Edith Wharton παραλλάσσει τη γνωστή ερώτηση «Τι θέλουν οι γυναίκες;» – εδώ δεν την ενδιαφέρει τόσο τι θέλουν όσο ποιες επιθυμίες επιτρέπεται να έχουν εξαρχής. Sarah Blackwood
H Edith Wharton (Ίντιθ Γουόρτον) γεννήθηκε το 1862 από πλούσια οικογένεια της Νέας Υόρκης. Το 1885 παντρεύτηκε τον Έντουαρντ Pόμπινς Γουόρτον, τραπεζίτη από τη Βοστόνη. Εγκαταστάθηκαν στη Γαλλία το 1907, αλλά δεν πήγε καλά ο γάμος τους και χώρισαν το 1913, τόσο λόγω των ψυχολογικών προβλημάτων του ‘Εντουαρντ όσο και λόγω της προσπάθειας της Ίντιθ να συνδυάσει τα καθήκοντα της συζύγου με τις συγγραφικές της φιλοδοξίες. Μετά το διαζύγιό της, η Ίντιθ συνέχισε να ζει στη Γαλλία, όπου παρέμεινε μέχρι τον θάνατό της. Στο λογοτεχνικό σαλόνι της σύχναζαν συγγραφείς όπως ο συμπατριώτης της Χένρι Τζέιμς, με τον οποίο ήταν στενοί φίλοι, ο Γουόλτερ Μπέρι και πολλοί άλλοι. Μεταξύ των έργων της συμπεριλαμβάνονται Τα χρόνια της αθωότητας, Το σπίτι της ευθυμίας, Μαντάμ ντε Τρέιμ, Χαμένες ψυχές και άλλα διηγήματα, Οι αντίζηλες κ.ά. Δούλευε το τελευταίο της μυθιστόρημα Οι κουρσάροι, όταν πέθανε στις 11 Αυγούστου 1937.
