Αλμπέρτο Μοράβια – Περιφρόνηση
Δημοσιευμένο για πρώτη φορά το 1954, ένα από τα σημαντικότερα έργα του Αλμπέρτο Μοράβια, που φωτίζει με οξυδέρκεια και τόλμη τη σύγκρουση ανάμεσα στην ατομική συνείδηση και τις προσδοκίες της αστικής κοινωνίας.
Στην Περιφρόνηση, που ενέπνευσε την ομώνυμη αριστουργηματική ταινία του Ζαν-Λικ Γκοντάρ, πρωταγωνιστούν ο Ρικάρντο, ένας θεατρικός συγγραφέας που αναλαμβάνει να γράψει το σενάριο για μια ταινία βασισμένη στην Οδύσσεια, η σύζυγός του Εμίλια και η σχέση τους, που δοκιμάζεται –και σταδιακά μεταμορφώνεται– με φόντο τον κόσμο του κινηματογράφου στη μεταπολεμική Ρώμη. Ο Ρικάρντο, σαν άλλος Οδυσσέας, νοσταλγεί ένα εξιδανικευμένο παρελθόν και την ευτυχισμένη ζωή του με την Εμίλια.
Ένα βαθιά υπαρξιακό μυθιστόρημα για την ψευδαίσθηση της συντροφικότητας, για την απόρριψη και το τέλος της αγάπης, για την αόρατη φθορά των σχέσεων και τις εσωτερικές αντιφάσεις της σύγχρονης ζωής· μια ευφυής ανάλυση της ενοχής που διαβρώνει κάθε άντρα ο οποίος νιώθει ότι έχει αποτύχει στα μάτια της γυναίκας που αγαπά.
«Η ευτυχία, όσο λιγότερο τη συνειδητοποιείς,
τόσο μεγαλύτερη είναι».
Ο Αλμπέρτο Μοράβια (Alberto Moravia, ψευδώνυμο του Alberto Pincherle, 28 Νοεμβρίου 1907 – 26 Σεπτεμβρίου 1990) ήταν Ιταλός συγγραφέας, πεζογράφος και δημοσιογράφος.
Καταγόταν από εύπορη μεγαλοαστική οικογένεια της Ρώμης. Στα 16 του προσβλήθηκε από φυματίωση και για δυο χρόνια έμεινε σε σανατόριο όπου συμπλήρωσε μόνος του την μόρφωσή του. Εργάστηκε μετά ως δημοσιογράφος στο Τορίνο και στο Λονδίνο.
Στα 22 του δημοσιεύτηκαν Οι Αδιάφοροί του, απεικόνιση της ηθικής κατάπτωσης στην οποία οδηγείται μια μεσοαστική οικογένεια χωρίς αρχές, έργο που προκάλεσε αίσθηση για την ωμή περιγραφή της νεανικής ιδίως διαφθοράς.
Σύζυγός του από το 1941 μέχρι το 1962 ήταν η συγγραφέας Έλσα Μοράντε. Το 1984 εξελέγη ευρωβουλευτής του Κομμουνιστικού Κόμματος Ιταλίας.
Τα μυθιστορήματα και τα διηγήματά του εξετάζουν την μοναξιά και την ανθρώπινη αλλοτρίωση, την έλλειψη δημιουργικού ενδιαφέροντος (La noia, 1960) και την προσπάθεια διαφυγής μέσω του γενετήσιου ενστίκτου χωρίς βαθύτερα αισθήματα. Το λιτό και χωρίς εξωραϊσμούς ύφος του και οι χαρακτήρες που είχε δημιουργήσει τον κατατάσσουν ανάμεσα στους σημαντικότερους πεζογράφους της εποχής του.
