Οικογένεια Τσέντσι | 3 τελευταίες παραστάσεις: 8, 9 & 10 Ιανουαρίου

Κλείστε έγκαιρα τα εισιτήριά σας στο https://www01.forth-crs.gr/ticketshop/mcf/theatra.exe?PM=P1&id=00021_000000504#linkOk 

***

Οικογένεια Τσέντσι

Σύλληψη – Σκηνοθεσία: Ιόλη Ανδρεάδη

Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης
Πειραιώς 206 | 210 3418579
Ειδικά Διαμορφωμένος Υπόγειος Χώρος

Παράταση Παραστάσεων
έως 10 Ιανουαρίου 2016
Παρασκευή, Σάββατο & Κυριακή | Ώρα Έναρξης 21.30
Διάρκεια 75’ χωρίς διάλειμμα | Γενική είσοδος 10 ευρώ

νέο video trailer:
https://www.youtube.com/watch?v=v6sedIYsX0Y 

Ρώμη, 1599.

Ο Κόμης Τσέντσι είναι ο πλουσιότερος άντρας της εποχής. Είναι έξυπνος, ασεβής και κυνικός. Είρωνας και σκωπτικός. Οι φήμες για εκείνον οργιάζουν. Λέγεται, πως οι φρίκες του δεν έχουν προηγούμενο και πως οι ορέξεις του, παρά την ηλικία του, δεν γνώρισαν ακόμη το μέτρο.

Ένα βράδυ, ο Τσέντσι δέχεται μια απρόσμενη επίσκεψη. Στο Μέγαρό του καταφτάνει ο απεσταλμένος διαπραγματευτής του Πάπα, Σινιόρ Καμίλο. Ο Κόμης δυσκολεύεται να βρει το καλό στις προθέσεις του απρόσκλητου επισκέπτη και η βροχή που τον συνοδεύει δεν μοιάζει με αγαθό οιωνό.

Ο Σινιόρ Καμίλο, συμβουλεύει τον Τσέντσι, πως αν επιθυμεί να παραμείνουν άγνωστα τα μέχρι τώρα εγκλήματά του, οφείλει άμεσα να παραχωρήσει στο Βατικανό το ένα τρίτο της περιουσίας του.

Ο γέρο-Τσέντσι, παρά τις αντιρρήσεις του, έκπληκτος από την πρόταση της Ιεράς Εξέτασης να φιμωθεί με τον ίδιο του τον χρυσό, αποφασίζει να συνθηκολογήσει. Στο όνομα, όμως, αυτής της συνθηκολόγησης -και αφού το χρυσάφι που παραχωρεί μοιάζει αρκετό για μερικά εγκλήματα ακόμα- σχεδιάζει το ανομολόγητο: ένα τεράστιο όργιο, όπου θα σκοτώσει τους δυο του γιους και θα σπιλώσει την τιμή της μονάκριβης κόρης του.

Η ατιμασμένη Βεατρίκη, είναι η μόνη σε ολόκληρη τη Ρώμη που έχει το θάρρος να τον εκδικηθεί για τα ανομήματά του. Η εξουσία, όμως, είναι μια δύναμη χωρίς δικαιοσύνη και επιστρέφεται σ’ όποιον την πολεμά.

Το ικρίωμα που την περιμένει είναι ζεστό. Και η ιστορία είναι πραγματική.

***

Λίγα λόγια για τους Τσέντσι

Η «Οικογένεια Τσέντσι» γράφτηκε την άνοιξη του 2015. Βασίζεται δραματουργικά στο θεατρικό έργο «Οι Τσέντσι» του Αρτώ και στην πραγματική ιστορία από το ομώνυμο χρονικό του Σταντάλ. Το έργο αποπειράται να παρουσιάσει ένα γεγονός του 16ου αιώνα στο σήμερα, με έναν τρόπο διαμεσολαβημένο και χωροταξικά περιορισμένο, τοποθετώντας τους ήρωες εγκλωβισμένους σε μια ιδεατή βιτρίνα, η οποία τους προσδίδει κύρος, αλλά τους αφαιρεί κάθε διέξοδο φυγής.

Οι Τσέντσι (Les Cenci) του Αρτώ αποτέλεσαν έργο-ορόσημο για το λεγόμενο «Θέατρο της Σκληρότητας» και το κείμενό του θεωρήθηκε υψηλής δραματουργικής δύναμης και μεγάλης επιρροής σε πολλαπλά πεδία και κινήματα των τεχνών του 20ου αιώνα. Στο πρώτο ανέβασμα του έργου, το οποίο πραγματοποιήθηκε από τον Αρτώ στις 7 Μαΐου του 1935, η παράσταση κρίθηκε ως αποτυχία από κοινό και κριτικούς κι έμεινε στην σκηνή μόνο για 17 βράδια. Τον ρόλο του Κόμητα Τσέντσι ερμήνευε ο ίδιος ο Αρτώ, ο οποίος μετά την οικονομική καταστροφή του εγχειρήματος απογοητεύτηκε τόσο που αποφάσισε πως δε θα ξανασκηνοθετήσει για το θέατρο ποτέ.

Τα πάθη της οικογένειας των Τσέντσι, τα φρικαλέα εγκλήματα του Κόμη Τσέντσι και η γενναία και τραγική αυτοθυσία της 16χρονης Βεατρίκης, αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης για κορυφαίους ποιητές, στοχαστές και ζωγράφους όπως ο Σέλλεϋ, ο Σταντάλ, ο Μοράβια, ο Αρτώ και η Αρτεμισία Τζεντιλέσκι. Ο τελευταίος απόγονος της οικογένειας, ο Φράνκο Τσέντσι, είναι σήμερα 57 ετών και ζει στη Ρώμη ως καλλιτέχνης. Τα περισσότερα έργα του αφορούν στη Βεατρίκη Τσέντσι, στην οποία αφιέρωσε και την μεγάλη του έκθεση το 2013 στην Acta International Gallery.

Ταυτότητα της παράστασης

Σύλληψη | Σκηνοθεσία | Κίνηση | Μετάφραση Πρωτότυπων Κειμένων: Ιόλη Ανδρεάδη
Κείμενο: Ιόλη Ανδρεάδη & Άρης Ασπρούλης
Σκηνογραφία | Κοστούμια: Δήμητρα Λιάκουρα
Ήχος: Ερατώ Α. Κρεμμύδα
Φωτισμοί: Χριστίνα Θανάσουλα
Κατασκευές: Περικλής Πραβήτας & Βικτώρια Νταρίλα
Βοηθός Σκηνοθέτη: Διονύσης Χριστόπουλος
Βοηθός Φωτισμών: Μαριάντζελα Σεφεριάν
Φωτογραφίες: Πάνος Μιχαήλ
Αφίσα: Κώστας Τσακαλάκης

Ερμηνεύουν
Κόμης Τσέντσι | Μπερνάρντο: Μιλτιάδης Φιορέντζης
Μπαλαντέρ [Καμίλλο | Αντρέας | Ορσίνο | Λουκρητία]: Ελεάνα Καυκαλά
Βεατρίκη: Μαρία Προϊστάκη

Η «Οικογένεια Τσέντσι» κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία από την «Κάπα Εκδοτική».
Την έκδοση προλογίζει η ποιήτρια Γλυκερία Μπασδέκη.

***

Ιόλη Ανδρεάδη
Η Ιόλη Ανδρεάδη γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε σκηνοθεσία στη RADA και στο King’s College London, στο οποίο ολοκλήρωσε το 2014 τη διδακτορική της διατριβή γύρω από το Θέατρο και την Τελετουργία, ως υπότροφος του Ιδρύματος Ωνάση. Έζησε 6,5 χρόνια στο Λονδίνο. Είναι απόφοιτος του Θεάτρου Τέχνης, του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών και κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών στην Πολιτιστική Πολιτική στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Έχει σκηνοθετήσει περισσότερες από 25 παραγωγές σε Αθήνα, Λονδίνο, Εδιμβούργο, Βερολίνο, Ρώμη και Νέα Υόρκη. Είναι ιδρυτικό μέλος της διεθνούς πλατφόρμας σκηνοθετών «World Wide Lab», η οποία δημιουργήθηκε στο Watermill Center του Bob Wilson το 2011 και της οποίας διετέλεσε Καλλιτεχνική Διευθύντρια το 2013, στο Brooklyn της Νέας Υόρκης, και το 2015, χρονιά όπου με δική της πρωτοβουλία το Lab φιλοξενήθηκε στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στη Σύρο. Τη σεζόν 2014 – 2015 δίδαξε «Αρχαίο Δράμα & Devised Theater» στο Κέντρο Πολιτισμού του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος, πραγματοποιώντας επίσης σεμινάρια θεάτρου στον ίδιο χώρο με τον τίτλο «Χωράω», για άτομα σε απεξάρτηση, σε συνεργασία με το «18 άνω». Από τον Νοέμβριο του 2014 συμμετέχει στο Caravan Project, διδάσκοντας δημιουργική γραφή σε ακριτικές περιοχές (Λέσβος, Κρήτη κ.α.). Τον Ιανουάριο του 2015 έκανε πρεμιέρα στο Θέατρο Σημείο το έργο της «Αρτώ / Βαν Γκογκ, avec un pistolet». Η παράσταση εκείνη αποτέλεσε το πρώτο μέρος της έρευνας που διεξάγει πάνω στα κείμενα και τη σκέψη του σπουδαίου μεταρρυθμιστή και θεωρητικού του θεάτρου Αντονέν Αρτώ, η οποία έρευνα συνεχίζεται με την «Οικογένεια Τσέντσι».

***

Σημεία Προπώλησης: Ταμεία Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης (Πειραιώς 206, Ταύρος), 210 3418579 Δευ-Παρ 11:00 – 14:00, www.mcf.gr. | Πανεπιστημίου 39 (Στοά Πεσματζόγλου), Ticket Services Ωρ. λειτουργίας: Δευ. & Τετ. 09:00 – 17:00, Τρ., Πεμ. & Παρ. 09:00 – 20:00, Σαβ. 10:00 – 14:00 | Εισιτήρια προπωλούνται επίσης και σε επιλεγμένα καταστήματα Forthnet (Πειραιά, Καλλιθέας (Θησέως), Αιγάλεω, Συντάγματος, Γλυφάδας, Αμαρουσίου, Αγίου Δημητρίου, Νέας Σμύρνης)

***

Έγραψαν για την παράσταση

Εδώ έχουμε, ένα καινούργιο, πλήρες κείμενο με την πληθωρική, πυκνή, φορτισμένη ποιητική γλώσσα και την οργανωμένη δραματουργία. Ένα κείμενο που έχει όλα τα φόντα και τις προϋποθέσεις να αξιοποιηθεί κι από θιάσους του εξωτερικού. Πλάι σ’ αυτό το ντεμπούτο, έχουμε μια δυναμική σκηνοθετική και αισθητική πρόταση. Τα σκηνοθετικά αντανακλαστικά της Ιόλης Ανδρεάδη βρίσκονται σε εγρήγορση. Καταρχάς, ο ρυθμός που υιοθετεί τη γλιτώνει από καθετί το περιττό, κι έτσι αναδεικνύονται τα άλλα της ‘παιδιά’, ο λόγος και η πλοκή. Όλα γίνονται κατανοητά. Τα σώματα των τριών ερμηνευτών στέκουν πραγματικά σε βάθρο και σχεδόν σαν ταριχευμένα εκθέματα πίσω από μια αόρατη βιτρίνα. Δουλειά ακρίβειας και καλαισθησίας. | Στέλλα Χαραμή ~ tospirto.net

Σκύβοντας με επιστημονική επιμέλεια και καλλιτεχνική έμπνευση στο χρονικό του Σταντάλ και στο έργο του Αρτώ που αφορούν τους Τσέντσι, η Ιόλη Ανδρεάδη και ο Άρης Ασπρούλης συνέγραψαν ένα μοντέρνο τετράπρακτο έργο, πυκνό και φλογερό, μια σύνθεση φωνών και ομολογιών που διατρέχεται από μια σαιξπηρική αύρα και μια διακειμενική εμμονή, από τον Καμί ως τον Ρεμπό. Τρείς ηθοποιοί –ένας ρολίστας του εξπρεσσιονισμού, ο Μιλτιάδης Φιορέντζης, και οι νεότατες Ελεάνα Καυκαλά και Μαρία Προϊστάκη- υπηρετούν με αφοσίωση το τρίπτυχο στατικότητα, σωματικότητα και βίαιη ποιητικότητα. Εντός ενός χρυσοποίκιλτου κάδρου, οι Τσέντσι θανατώνουν και θανατώνονται. Αθάνατο είναι μόνο «κακό αίμα» που τρέχει στις φλέβες κάθε δομής κυριαρχίας και υποταγής. Εξαιρετική σκηνογραφία – ενδυματολογία της Δήμητρας Λιάκουρα, όπως και οι φωτισμοί της Χριστίνας Θανάσουλα. | Ιλειάνα Δημάδη ~ Αθηνόραμα

Το πολύ ενδιαφέρον, με την παράσταση της Ανδρεάδη είναι ότι αποτελεί ένα άψογα δομημένο σκηνικό γεγονός, στο οποίο κάθε μεμονωμένη σκηνή υποστηρίζει και εξυπηρετεί τη σύνολη πράξη. Η νεαρή σκηνοθέτις κατέχει πολύ καλά την τέχνη της σύνθεσης, χωρίς να επηρεάζεται από την πυρέσσουσα και αντιφατική σκέψη του Αρτώ. Είναι ορθολογικός ο τρόπος που ενσωματώνει την ανορθολογικότητα -τηρουμένων των αναλογιών- των εγκεφαλικών, υψηλής αισθητικής, προσεγγίσεων του Μπομπ Γουίλσον. Προσέξτε πώς το σκηνικό της Λιάκουρα, σε συνδυασμό με τους φωτισμούς της Θανάσουλα, δίνουν έξοχα την όψη του έργου. Το άλλο μεγάλο πλεονέκτημα της παράστασης είναι οι ηθοποιοί της – όχι μόνο γα τη λεκτική αλλά και την εν γένει σωματική ερμηνεία τους. Μπράβο! | Ματίνα Καλτάκη ~ Lifo

Οι συγγραφείς, μας έδωσαν μια νέα δραματουργία, ένα καίριο πρωτότυπο θεατρικό έργο, σε μια απελευθερωμένη θεατρική γλώσσα. Οι τρεις ηθοποιοί καλούνται να ερμηνεύσουν τα επτά πρόσωπα του δράματος, εγκιβωτισμένοι σε μία χρυσοποίκιλτη βιτρίνα. Η σκηνοθεσία της Ανδρεάδη είναι απόλυτα οργανωμένη, μια ολοκληρωμένη πρόταση με φόρμα, ρυθμό και πυκνότητα ουσίας, δράσης και λόγου. Ο Μιλτιάδης Φιορέντζης είναι απόλυτος πρωταγωνιστής, οι δύο νέες ηθοποιοί εκατέρωθεν δίνουν υποσχέσεις για το μέλλον. Εμπνευσμένα ιδιαίτερα τα υπαινικτικά κοστούμια της Λιάκουρα, υποστηρικτική η μουσική της Ε. Κρεμμύδα και ατμοσφαιρικοί οι φωτισμοί της Χριστίνας Θανάσουλα. Η εμφάνιση νέων ταλαντούχων καλλιτεχνών που πίσω από τα κείμενα και τις σκηνοθεσίες τους διακρίνεται ο πόνος, η μελέτη, η έρευνα και η σοβαρότητά τους μόνο φως είναι για το ελληνικό θέατρο. | Ειρήνη Μουντράκη ~ greek-theatre.gr

Εγλωβισμός, ασυδοσία, όργια, εγκλήματα, θάνατος κι αυτοθυσία συνθέτουν το σκηνικό της πορείας της οικογένειας Τσέντσι. Ο Κόμης σκιαγραφείται γλαφυρά, με το σκωπτικό χιούμορ και τη λεπτή ειρωνεία να διατρέχουν κάθε πρότασή του. Tο έργο εξαιρετικά δυνατό, σε σημεία σκληρό. Όλη η ασυδοσία και διαπλοκή που καταλήγει στην αυτοδικία, θα μπορούσε να αφορά τις δομές και τους θεσμούς, σήμερα.Η Ιόλη Ανδρεάδη κατασκευάζει ένα εγκλωβιστικό αλλά και αριστοκρατικό πλαίσιο, μέσα στο οποίο οι χαρακτήρες ασφυκτιούν αλλά και ξεδιπλώνονται αριστοτεχνικά. Η δραματουργική επεξεργασία του κειμένου από την ίδια και τον Άρη Ασπρούλη είναι πολύ δυνατή, με την αλληλουχία γεγονότων και καταστάσεων να μη σε αφήνουν να πάρεις ανάσα για σκέψη. Οι ερμηνείες των τριών πρωταγωνιστών αποτελούν εξυψωτικό παράγοντα του κειμένου και της σκηνοθεσίας | Έφη Χρυσού ~ Debop

Σε σύλληψη και σκηνοθεσία της Ιόλης Ανδρεάδη, η σκηνοθέτις μαζί με τον Άρη Ασπρούλη δημιουργούν για τη σκηνή ένα νέο, πρωτότυπο θεατρικό κείμενο. Ολόκληρη η απόλυτα κωδικοποιημένη κινησιολογικά παράσταση διεξάγεται εντός ενός πλαισίου-σκηνή, ενός κάδρου που περιβάλλεται από χρυσή κορνίζα εποχής και εντός του οποίου τα απεικονιζόμενα πρόσωπα μοιάζουν, με την έναρξη της παράστασης, να αποκτούν ζωή «δείχνοντας» την αιματηρή ιστορία τους. Από την πραγματική ιστορία των Cenci έως την ελληνική εκδοχή των Ανδρεάδη-Ασπρούλη μέσω Σέλλεϋ, Σταντάλ, Αρτώ, έχει χυθεί πολύ μελάνι. Γεγονός είναι ότι η «Οικογένεια Τσέντσι» συνιστά ένα καλοδουλεμένο θεατρικό έργο μακριά τόσο από τη ρομαντική έμμετρη τραγωδία του Σέλλεϋ όσο και το θέατρο της σκληρότητας του Αρτώ, αλλά και το ντοκουμενταρίστικο αφήγημα του Σταντάλ. Η Ιόλη Ανδρέαδη, έχοντας εγκλωβίσει όλη τη σκηνή σε κάδρο που ζωντανεύει, χρησιμοποιεί τρεις μόνον ηθοποιούς για όλους τους ρόλους του δράματος εξασφαλίζοντας μιαν απόλυτη συμμετρία στη σκηνική εικόνα και προσδίδοντας στο έργο μια στυλιζαρισμένη προσέγγιση που αποκλείει συναισθηματισμούς και ψυχολογία προσώπων. Η σκηνή ανοίγει με τον τοποθετημένο στο ελάχιστα υπερυψωμένο κέντρο, ακίνητο, σε στάση αγάλματος, μαυροντυμένο Φραντσέσκο Τσέντσι που θα αποκτήσει σταδιακά κίνηση και λόγο σαν να ξυπνά από τον ύπνο αιώνων να αναπαραστήσει, εδώ, την ιστορία του. Τον Τσέντσι ερμηνεύει ο Μιλτιάδης Φιορέντζης και δεν μπορεί να φανταστεί κανείς ιδανικότερη επιλογή για να εκφραστεί η εξώκοσμη κινησιολογία, η εκφορά λόγου με τοποθέτηση της φωνής «ως εάν φορούσε μάσκα», όπως θα έλεγε ο Ζαρύ, η αφοπλιστική ερμηνεία. Ο Φιορέντζης υλοποιεί στον μέγιστο βαθμό το σκηνοθετικό όραμα διατηρώντας αμείωτο το ενδιαφέρον. Εν κατακλείδι, αξίζουν εύσημα στους δημιουργούς για το δραματικό κείμενο και αξίζουν συγχαρητήρια για την όλη σκηνοθετική σύλληψη στην Ανδρεάδη που πραγματικά ξέφευγε από τα τετριμμένα, ανοίγοντας διάλογο με άλλα κείμενα και σκηνοθετικά ρεύματα του 20ού αιώνα. | Δημήτρης Τσατσούλης – Ημερόδρομος

Στο Υπόγειο του ‘Κακογιάννης’ λαμβάνει χώρα μια παράσταση από νέους ανθρώπους που αξίζει την προσοχή σου. Σε σύλληψη Ιόλης Ανδρεάδη, οι χαρακτήρες περιορίζονται πάνω σε μια βιτρίνα με επίχρυση διακόσμηση, δίνοντας την αίσθηση ότι παρακολουθείς τα τεκταινόμενα μέσα σε ένα κάδρο εποχής ή σα να κλείστηκες μέσα σε κάποιο μουσείο τη νύχτα που τα εκθέματα ζωντανεύουν. Ακριβώς επειδή η παράσταση είναι απογυμνωμένη από περιττά στοιχεία, ο ρόλος των ηθοποιών γίνεται ακόμη πιο σημαντικός. Με ζωντάνια, περιπαικτική διάθεση και παραστατικότητα οι τρεις πρωταγωνιστές κερδίζουν το στοίχημα, ο καθένας προσθέτοντας κάτι ξεχωριστό. Η ‘Οικογένεια Τσέντσι’ διαθέτει φρέσκια και νεανική ματιά και εμβαθύνει στην ιστορία ~ κι ενώ βρίσκεσαι σε ένα υπόγειο γκαράζ, ταξιδεύεις στο χώρο και το χρόνο και επιστρέφεις στο σήμερα σοφότερος. | Γιάννης Μόσχος ~ clickatlife.gr

Οικογένεια Τσέντσι! Η ιδανική αν και απρογραμμάτιστη αθηναϊκή θεατρική εκδοχή της Halloween νύχτας τρόμου. Ένα μικρό σκοτεινό μεσαιωνικό ποιητικό κομψοτέχνημα της Ιόλης Ανδρεάδη στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, στα ίχνη του χρονικού του Σταντάλ και του Αρτώ, με νέο κείμενο της Ιόλης Ανδρεάδη και του Άρη Ασπρούλη. Αξέχαστα τα διαβολικά χέρια και η διαβολικά καλή ερμηνεία του Σατανικού Κόμη Τσέντσι-Μιλτιάδη Φιορέντζη! Απολαυστικές οι Ελεάνα Καυκάλα (Καμίλλο-Λουκρητία) & Μαρία Προϊστάκη (Βεατρίκη). Ιδανική λύση και το λιτό NEONbaroque σκηνικό πλαίσιο της Δήμητρας Λιάκουρα. | Ίρις Κρητικού ~ Curetor

Οικογένεια Τσέντσι. Διαστροφή, έγκλημα και τιμωρία. Τα διαβόητα πάθη μιας θρυλικής αριστοκρατικής οικογένειας του 16ου αιώνα σε μια νέα δραματουργική προσέγγιση στο Ίδρυμα «Μιχάλης Κακογιάννης». Η Ιόλη Ανδρεάδη και ο Άρης Ασπρούλης καταθέτουν ένα ενδιαφέρον κείμενο, με γλώσσα που ρέει, συχνά σκωπτική κι άλλοτε πιο λυρική, η οποία αντλεί δάνεια από τους Αρτώ, Σταντάλ, Καμύ, Ρεμπώ και Γκίνσμπεργκ. Δυναμική στο ρυθμό της, η σκηνοθεσία της Ανδρεάδη τοποθετεί μέσα σε μια βιτρίνα τους τρεις ηθοποιούς που ερμηνεύουν τους επτά χαρακτήρες του έργου, αφαιρώντας τους κάθε διέξοδο φυγής. Μαυροντυμένος, βγαλμένος θαρρείς από πίνακα εποχής, ο Μιλτιάδης Φιορέντζης σε απορροφά ως απόλυτος πρωταγωνιστής. Με βλέμμα δαιμονικό, φλογισμένο κι εξαιρετικό έλεγχο των εκφραστικών του μέσων σε κάθε επίπεδο (κινησιολογία, εκφορά λόγου) ως Κόμης Τσέντσι κατάφερε να δώσει πρόσωπο στη διαστροφή. Η Δήμητρα Λιάκουρα περιέκλεισε τη δράση σε μια χρυσοποίκιλτη κορνίζα και κατάφερε να υπηρετήσει εύγλωττα, μακριά από «φλυαρίες», τις σκηνικές οδηγίες και παράλληλα να παραπέμψει τα τεκτενόμενα στη μακρινή χρονολογική τους κοιτίδα. Οι ατμοσφαιρικοί φωτισμοί της Χριστίνας Θανάσουλα αναδεικνύουν την ένταση της δράσης με εφιαλτικές σκιές που φέρνουν στο νου φιλμικά πλάνα εξπρεσιονιστικών αποχρώσεων. | Ιωάννα Γκομούζα ~ in2life.gr

Είναι το δεύτερο θεατρικό έργο της χαρισματικής Ιόλης Ανδρεάδη που είδα και πραγματικά έμεινα άναυδος. Τέτοιο κείμενο υψηλής διανόησης, τέτοια παράσταση υψηλής αισθητικής και τέτοια εξαιρετική και αριστοτεχνική δραματουργία είχα καιρό να δω. Στον κάτω χώρο της σκηνής του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, παρακολουθείς επί μιάμιση ώρα περίπου, πόση δύναμη μπορεί να έχει το ίδιο κείμενο, πόσο εύκολα μπορεί να σε ‘βάλει’ σε μία άλλη εποχή, χωρίς περίτεχνα κοστούμια και σκηνικά, μόνο με την ερμηνεία των ηθοποιών -έξοχος ο Μιλιτάδης Φιορέντζης- και φυσικά με την εμπνευσμένη, ευφάνταστη και ιδιαίτερα intellectual για τα ελληνικά θεατρικά δρώμενα σκηνοθεσία. Πηγαίνετε μέχρι τις 29 Νοεμβρίου που θα παίζεται η παράσταση για να γευθείτε τη μαγεία του θεάτρου, του πνεύματος και της Τέχνης. | Βασίλης Παπαβασιλείου ~ soldoutnews.gr

Μια παράσταση σχεδόν ακίνητη, σκοτεινή, απόλυτα στιλιζαρισμένη που, όμως, μεσ’ απ’ την ‘ακινησία’ της εκλύει ενέργεια κατεβάζοντας με δέος, σαν μέσα απ’ τη βιτρίνα ενός μουσείου, αυτή τη ‘θλιμμένη τραγωδία τεράτων’, όπως τη χαρακτηρίζει η Γλυκερία Μπασδέκη στον πρόλογό της στο καλοφτιαγμένο πρόγραμμα/βιβλίο (Κάπα Εκδοτική) με το κείμενο του έργου. Κι οι τρεις ηθοποιοί έχουν τη δύναμη να το κάνουν: Ελεάνα Καυκαλά, Μαρία Προϊστάκη, με κορυφαίο τον Μιλτιάδη Φιορέντζη που χαράζει στη μνήμη αυτόν τον τερατώδη Κόμη Τσέντσι | Γιώργος Σαρηγιάννης ~ Το τέταρτο κουδούνι