Γιώργος Νταλάρας – “Άσε με πάλι να σου πω” @ Βεάκειο Θέατρο (19/09/2016) | Ήμασταν εκεί!
Να δηλώσω εξαρχής ότι ο Γιώργος Νταλάρας ανήκει στους τραγουδιστές εκείνους, που έμαθα από τους γονείς μου και εκτιμώ ιδιαιτέρως ως καλλιτέχνη. Θεωρώ δε πως είχε την ευλογία να βρεθεί στο σωστό μέρος τη σωστή στιγμή και να γίνει ο ερμηνευτής μεγάλων δημιουργών του ελληνικού πενταγράμμου, όπως οι Καλδάρας, Λοΐζος, Παπαδόπουλος, Κουγιουμτζής κ.ά.
Στον Σταύρο Κουγιουμτζή είναι αφιερωμένες οι εμφανίσεις που κάνει αυτό το καλοκαίρι, μία εκ των οποίων είχα την μεγάλη τύχη να παρακολουθήσω / ακούσω χθες βράδυ. Η τύχη μου ήταν πολλαπλή, καθότι συνοδευόμουν από μια κυρία που γνωρίζει πολύ καλά το έργο του τραγουδιστή από την δεκαετία του ’70 και έχει στην κατοχή της όλα τα αλμπουμ εκείνης της εποχής, στην αυθεντική τους έκδοση (σε χρονιές που εγώ ήμουν αγέννητος ή πολύ μικρός για να έχω αναμνήσεις και ακούσματα). Συν σε αυτό, το γεγονός ότι καθίσαμε κοντά σε μια παρέα συνομηλίκων μου, οι οποίοι γνωρίζαν εξίσου καλά αυτά τα τραγούδια και η επικοινωνία των δύο αυτών γενιών έγινε για μένα πηγή άντλησης πολλών πληροφοριών.
Το πρόγραμμα ξεκίνησε στις 21:00 ακριβώς. Το Βεάκειο σχεδόν 40 λεπτά νωρίτερα που είχαμε φτάσει εμείς, ήταν σε 80% περίπου πληρότητα και πρώτη φορά είδα εκεί και πλαστικές καρέκλες τοποθετημένες! Ξεκίνημα με την ορχήστρα να κάνει ένα μουσικό ταξίδι στο έργο του συνθέτη, διάρκειας περίπου 10 λεπτών. Ο κόσμος είχε ήδη ενθουσιαστεί, οπότε η είσοδος του Γιώργου Νταλάρα και οι πρώτες νότες από το “Ένας κόμπος η χαρά μου” απλά άναψαν τη φλόγα. Το τραγούδι, κατά το ήμισυ, το τραγουδήσαμε εμείς, χαροποιώντας ιδιαίτερα μάλιστα τον Γιώργο Νταλάρα, που σχολίασε πως απολαμβάνει ένα τέτοιο κοινό και εξέφρασε τη σιγουριά του πως θα περάσουμε όλοι πολύ καλά.
Και η αλήθεια είναι πως περάσαμε υπέροχα! Πολύ ωραίες επιλογές τραγουδιών, εξαιρετική δομή στο πρόγραμμα, μια ορχήστρα από τις καλύτερες που έχω ακούσει ποτέ σε συναυλία, άψογος ο ήχος. Ανάμεσα στα τραγούδια παρεμβάλλονταν συχνά επιλογές κειμένων από τα δύο βιβλία του συνθέτη («Στα διώροφα έμεναν οι όμορφες» & «Ανοιχτά παράθυρα με κλειστά παντζούρια»), που διάβαζε ο τραγουδιστής για να μας βάλει ακόμη περισσότερο μέσα στον άνθρωπο Σταύρο Κουγιουμτζή. Περιστατικά από τη ζωή του και διδαχές από τα δύσκολα χρόνια της δεκαετίας του ’40, όταν υπήρξε παιδί ο συνθέτης, μας μύησαν, τρόπο τινά, σε αυτά που τον επηρέασαν και του διαμόρφωσαν την κοσμοθεωρία και την ιδιοσυγκρασία του.
Εμφανώς συγκινημένος ο Γιώργος Νταλάρας σε όλη τη διάρκεια της εκδήλωσης, έδωσε τον καλύτερό του εαυτό, μαζί με τους καλεσμένους του, Ζαχαρία Καρούνη, Aσπασία Στρατηγού και Μαρία Κουγιουμτζή. Συγκίνηση και στο κοινό που συχνά “έπαιρνε” από τους μουσικούς το μικρόφωνο και τραγουδούσε αυτό τα αγαπημένα του τραγούδια, δημιουργώντας μια πολύ όμορφη και μαγική ατμόσφαιρα. Ένα κοινό που αποτελούνταν, στη μεγάλη του πλειοψηφία, από ανθρώπους σαν την κυρία που με συνόδευσε, που στα νιάτα τους κυκλοφόρησαν αυτοί οι δίσκοι και βρήκαν ξανά την ευκαιρία να ακούσουν αγαπημένα τραγούδια σε ζωντανή εκτέλεση. Ακούσαμε και μερικά από τους νεότερους δίσκους που συνεργάστηκαν οι δύο (Τρελοί και Αγγελοι του ’86 και Έβρεχε ο κόσμος του 2000).
Τι μου άφησε προσωπικά αυτή η βραδιά; Μια αξέχαστη συναυλιακή εμπειρία, πολλές νέες γνώσεις κι ένα παράπονο μικρό… τι φταίει σήμερα κι ο τόπος δεν βγάζει πνευματικούς ανθρώπους σαν τον Σταύρο Κουγιουμτζή και τους στιχουργούς που συνεργάστηκε και τι κληρονομιά θα αφήσει το ελληνικό τραγούδι του σήμερα στα δικά μου παιδιά….
Περισσότερα εδώ. Οι φωτογραφίες είναι από την επίσημη ιστοσελίδα του καλλιτέχνη.
