SEA BASTARD – CYCLOPEAN
Οι Sea Bastard σχηματίστηκαν το 2011 από τέσσερις μουσικούς με πλούσια προϋπηρεσία στη μουσική σκηνή και σημείωσαν ταχεία πρόοδο στα πρώτα τους βήματα. Το ομώνυμο ντεμπούτο άλμπουμ τους κυκλοφόρησε το 2012, ενώ το επόμενο, με τίτλο *Scabrous*, ακολούθησε άμεσα το 2013. Ο τεράστιος όγκος και η ζοφερή διάθεση του κακόβουλου μείγματος sludge και doom μουσικής που υπηρετούσαν, τους οδήγησαν σε περιοδείες με σχήματα όπως οι Witchsorrow και οι Primitive Man, καθώς και σε συμμετοχές σε φεστιβάλ μεγάλου κύρους, όπως τα Desertfest, Damnation και Temples. Ωστόσο, μετά από split κυκλοφορίες με τους Keeper (2015) και τους Primitive Man (2016), οι Sea Bastard πέρασαν σε φάση αδράνειας, καθώς τα μέλη του συγκροτήματος εστίασαν σε άλλα εγχειρήματα που ήταν αγαπητά στις «σαπισμένες» καρδιές τους. Χρειάστηκε το αίτημα ενός φίλου, ο οποίος είχε διαγνωστεί με ανίατη ασθένεια, για να επανενωθούν το 2021 —μια πρόσκληση που κανείς δεν μπορούσε να αρνηθεί— και να σαλπάρουν ξανά στα μολυσμένα, δηλητηριασμένα νερά τους. Και τώρα, έπειτα από πέντε ολόκληρα χρόνια, είναι έτοιμοι να μας προσκαλέσουν σε ένα ακόμη ταξίδι στο βασίλειο της νωθρής παράνοιάς τους, με το τρίτο, συγκλονιστικό άλμπουμ τους… το *Cyclopean*.
Κραυγές μικροφωνισμού που διαπερνούν τα νεύρα μάς εισάγουν στον υπόγειο βρυχηθμό του πρώτου κομματιού των Cyclopean, του «Dark Altar». Παρασύρεσαι σε έναν πυκνό, πρωτόγονο ωκεανό αποπνικτικού σκότους, καθώς το αμείλικτο, συγκλονιστικό μπάσο και οι τραχιές, αγριεμένες κιθάρες στραγγίζουν τη ζωή από μέσα σου, σαν υπερζήλοι μεσαιωνικοί γιατροί. Η επιθυμία σου να κινηθείς, να σκεφτείς ή ακόμα και να αναπνεύσεις χάνεται μέσα στα υπνωτικά, πηχτά κύματα. Ωστόσο, τα τεράστια, εκτενή κομμάτια των Sea Bastard διασχίζουν πλήθος μουσικών τοπίων στις περιπλανήσεις τους· μια έκρηξη οργής και κλιμακούμενου χάους καραδοκεί, με την αιχμηρή λεπίδα του φόβου να σχίζει τον ύπνο χωρίς όνειρα. Έπειτα, αναδυόμενο από τα απομεινάρια των σκιών, έρχεται το «Entombed With The Pharaoh», γεμάτο σπηλαιώδη, κακόβουλη απειλή· το μπάσο υφαίνει νήματα εξωτικής ατμόσφαιρας ανάμεσα στα συντριπτικά riffs και τα φωνητικά που θυμίζουν νεκροζώντανο πλάσμα (lich). Εφιάλτες παραμονεύουν σε αυτό το περίτεχνα δομημένο, λαβυρινθώδες μαυσωλείο, καθώς αυτό κατασταλάζει σε έναν σκοτεινό, σάπιο και υπνωτικό ρυθμό… και η απόδραση από την πυραμίδα οδηγεί μόνο στην αγκαλιά του «Prophet Of The People», ενός κομματιού με επιβλητικό αέρα και αδιαμφισβήτητη, απόλυτη δύναμη. Γλιστράει σε έναν βάλτο κακίας —ακαταμάχητο και βαρύτερο από τον ίδιο τον Θεό— σέρνοντάς σε κάτω από την επιφάνεια, όπου, μακριά από το φως, ξεδιπλώνεται ένα νέο ηχητικό βασίλειο: ζοφερό, ρημαγμένο και στερημένο από κάθε ελπίδα. Τέλος, ξεπροβάλλει μέσα από μια ανησυχητική αίσθηση κενού το άμορφο θηρίο της επιθετικότητας και του τρόμου που ακούει στο όνομα «Nameless Purgatory»… ένα τελευταίο κεφάλαιο που δεν προσφέρει επιστροφή στο φως, ούτε ανάπαυλα από την αγωνία και τη σύγχυση. Ασύλληπτο και ακατανόητο, απλώνεται μπροστά σου σαν τις πεδιάδες της Κόλασης και σε σέρνει —καταδικασμένο και χαμένο— πέρα από τα όρια των αντοχών σου. Οι Sea Bastard επέστρεψαν για τα σοβαρά. Πρόκειται για doom και sludge που κινούνται στα πιο ακραία, αφιλόξενα όρια των ειδών, αφήνοντάς σε άδειο και σε κατάσταση σοκ.
Με την ηχογράφηση, τη μίξη και το mastering να φέρουν την υπογραφή του Paul ‘Win’ Winstanley (Code, Grave Lines, King Leviathan κ.ά.), κάθε νότα του *Cyclopean* είναι διαποτισμένη από ένα ασύλληπτο, δυσβάσταχτο βάρος, ενώ το εικαστικό του κιθαρίστα Oliver ‘Irongiant’ Hill αποτυπώνει όλη την τρέλα και την ψυχοφθόρα ερήμωση που διαπνέουν αυτό το βασανιστικό έργο. Το *Cyclopean*, που αναμένεται να κυκλοφορήσει από τη Road To Masochist στις 30 Οκτωβρίου σε διπλό μαύρο βινύλιο 12 ιντσών και CD, είναι το πιο βαρύ άλμπουμ που θα ακούσετε φέτος – και μάλιστα με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Δεν υπάρχει επιστροφή από αυτό.
https://www.facebook.com/seabastarddoom
https://www.instagram.com/seabastarddoom/
https://www.youtube.com/seabastarddoom
