Lia Hide @ Death Disco
H Lia Hide ζεί, διδάσκει και γράφει μουσική στην Αθήνα που λατρεύει.
Ο πρώτος της προσωπικός δίσκος “Home” περιέχει 13 τραγούδια-ιστορίες, που αφηγούνται ένα-ένα περίτεχνους τρόπους να ξεφύγει από τους φόβους της (με πρόχειρους υπολογισμούς, περιέχει το καθένα 2,3 φόνους) “εκτελώντας” κάθε φόρα μία, μία, τις πολλές προσωπικότητες που κατοικούν στο κεφάλι της.
Μαγειρεύει ιστορίες για μοναχικά όνειρα, ξεχασμένα «σ’αγαπώ», πνιγμένα κορίτσια, μελαγχολικά μεθυσμένα αγόρια, παιδιά με φανταστικούς φίλους αλλά με πραγματικούς εχθρούς, και γονείς που δεν ήξεραν πώς να μεγαλώσουν. Ο δίσκος ηχογραφήθηκε στην Αθήνα, στα Στούντιο Κυριαζή, και για τα τραγούδια, έχουν φιλοξενηθεί μουσικοί, απο την αφρόκρεμα των μουσικών της πόλης (Γιώτης Κιουρτσόγλου, Τάσος Ροσόπουλος, Σωκράτης Γαννιάρης, Έλλη Δαδήρα, Μαρίνος Γαλατσινός, για να αναφέρουμε μερικούς.) Ο δίσκος κυκλοφόρησε τον Νοέμβη του2013 σε φυσική και ψηφιακή μορφή, από την EMI-Universal, σε παραγωγή της ίδιας, μίξη του Γιάννη Λαμπρόπουλου, και μάστερ του Θάνου Καλέα.
Με τον Home στις αποσκευές της, παρουσιάζει μουσικά ταξίδια, από τους NIN, και τον David Bowie μέχρι την Βjork και τους Dresden Dolls.
Δίπλα της είναι ο Andre Nikakis στο μπάσο, η Ειρήνη Κετικίδη στην κιθάρα, ο Γιώργος Ράδος στα ντράμς.
Αυτή παίζει πιάνο, πλήκτρα, και θα τραγουδάει.
Links:
watch: https://www.youtube.com/
learn: http://
listen:
https://soundcloud.com/
https://play.spotify.com/
join: https://www.facebook.com/
https://www.facebook.com/
Live at 6dogs, October 2013 https://www.youtube.com/
Lia Hide live at Balcony TV https://www.youtube.com/
Lia hide, walk away unplugged https://www.youtube.com/
Lia Hide live at Theatro Fournos (Bjork) https://www.youtube.com/
Reviews/About:
“Αν δεν έχεις δεί την Lia, live, θα πρέπει να το σημειώσεις στην ατζέντα σου. Performer με όλη την σημασία της λέξης. Έτυχε να την πετύχω σε live φίλων και ομολογώ ότι δεν το μετάνιωσα. Ο ήχος της βρίσκεται κάπου ανάμεσα στην Tori Amos και την Kate Bush, ενώ κλασικίζει, χωρίς να ξενίζει..”
Giorgos Bilios, city code magazine (Mar 09, 2014)
“ η μουσική της είναι progressive pop και πως το σκοτεινό conceptεκφράζει την απώλεια και την εύρεση νέων ταυτοτήτων,τα κομμάτια μιλούν για χαμένα κορίτσια και δολοφονημένα αγόρια,παιδικούς φόβους και ενήλικους εφιάλτες. Η εντύπωση λοιπόν που είχα όταν άκουσα το Home,ήταν αυτή ενός ποιοτικού, καλοστημένου παραμυθιού όπου storyteller είναι η Lia που προσθέτειμελωδικά φωνητικά σε ψυχεδελική σχεδόν ψυχρή μουσική που όμως δεν υστερεί σε ένταση.”
Xara K., wicked vibes @ wordpress (Apr 29, 2014)
..υπάρχουν σπουδαίοι καλλιτέχνες, ευαίσθητοι άνθρωποι που κάνουν καλά τη δουλειά τους, που ζουν χωρίς να κάνουν εφέ, που έχουν ήθος, αξιοπρέπεια και τιμιότητα, που κάνουν τη διαφορά και γι’ αυτό είναι πάντα μειοψηφία σε μια χώρα χωρίς θεσμούς. Υπάρχει μια εκρηκτική νέα γενιά στη μουσική, στο θέατρο, στο σινεμά που κάνει σπουδαία δουλειά…” Lia Hide – Home Ένα λειτουργικό χαρμάνι από progressive και pop, ερμηνεία για σεμινάριο, αγάπη και μεράκι παντού, στίχοι που αφηγούνται σκοτεινές ιστορίες παιδικού φόβου και ενήλικης ζωής, ένα άλμπουμ κεντημένο με πραγματικό μεράκι έτοιμο για διεθνή αποδοχή.
Makis Milatos, Athens Voice Paper (Feb 19, 2014)
“ η περίπτωση της Lia Hide μπορεί να χαρακτηριστεί ξεχωριστή. Όχι γιατί έχει ιδέες τραγουδιών και ποιότητα παραγωγής ικανές να κάνουν ίσωμα την ελληνική ποπ σκηνή (την ποια;), αλλά γιατί –αν μελετήσεις καλά τοHome– θα βρεις λόγους για να δώσεις πολλά credit στην «πειστική» και ταλαντούχα τραγουδοποιό. Στη δεύτερη ή στην τρίτη ακρόαση, όταν πια έχεις προσδιορίσει τις συντεταγμένες αισθητικής του άλμπουμ, αρχίζεις και εκτιμάς περισσότερο τις σαφείς και αδιαπραγμάτευτες επιλογές της. Γιατί η Lia Hide δεν ακολουθεί την εύκολη λύση να θυμιατίσει μια (τάχα μου) σαλεμένη υφολογία για να μας μπερδέψει σε ένα χάος εντυπώσεων, αλλά ακούγεται εύθραυστη στα πιο εσωστρεφή της και με τσαγανό και αυτοπεποίθηση στα πιο ανοιχτόκαρδα. Αποφεύγει διακριτικά τον στόμφο και ασχολείται κυρίως με το να χτίσει μελωδίες. Αν και οι επιρροές της είναι εμφανείς (και καλά κάνει) δεν υποκύπτει σε τάσεις στείρου μιμητισμού και αφήνει τη φωνή της να ξεχυθεί στις γωνίες και τις παρυφές των τραγουδιών χωρίς τα πολλά-πολλά που συνήθως κάνουν οι έντεχνες αριστούχες από τα «ωδεία». H δομή των τραγουδιών, τα πιανιστικά αναπτύγματα και τα mellow κιθαριστικά μοτίβα υπογραμμίζουν με σαφήνεια την καλλιέργειά της. Όχι μικρό πράγμα.”
Andreas Kirkos, Avopolis (Apr 02, 2014)
