Elisa Bartoli & Steven Vitali – Hurt Me So and Lie
Ορισμένα τραγούδια εμφανίζονται ολοκληρωμένα, σαν να ήταν προορισμένα να υπάρξουν από πάντα, φέροντας μέσα τους ένα βάρος και μια ζεστασιά που φαντάζουν ταυτόχρονα βαθιά προσωπικά και οικεία σε όλους. Το νέο single της Elisa Bartoli και του Steven Vitali, «Hurt Me So and Lie», ανήκει ακριβώς σε αυτή την κατηγορία. Πρόκειται για μια εντυπωσιακή συνύπαρξη της pop αισθητικής και του rock δυναμισμού, ντυμένη με ορχηστρικό μεγαλείο και καθοδηγούμενη από δύο φωνές που μοιάζουν προορισμένες να συνυπάρχουν στον ίδιο ηχητικό χώρο.
Ήδη από τα πρώτα μέτρα, το «Hurt Me So and Lie» δηλώνει την παρουσία του με σιγουριά και αυτοπεποίθηση. Ένας σταθερός ρυθμός μέτριας ταχύτητας (mid-tempo) αποτελεί τη βάση του κομματιού, ενώ οι κιθάρες και τα πλήκτρα με τον κρυστάλλινο ήχο τους πλέκονται μεταξύ τους σε έναν προσεκτικά δομημένο διάλογο. Στη συνέχεια, τα επιβλητικά έγχορδα ανεβάζουν τη συναισθηματική ένταση, πλαισιωμένα από τα περάσματα του ακορντεόν — εκείνα τα απρόσμενα, γεμάτα ατμόσφαιρα διαστήματα που προσδίδουν στο τραγούδι μια κινηματογραφική, σχεδόν θεατρική χροιά, ξεχωρίζοντάς το από οτιδήποτε κυριαρχεί στα mainstream charts. Η παραγωγή είναι σχολαστική, με κάθε στοιχείο να έχει τοποθετηθεί με σαφή πρόθεση και κάθε ηχητική επιλογή να φαντάζει μελετημένη. Ο Vitali, γνωστός για την εξαιρετική του ικανότητα στις ενορχηστρώσεις, έχει δημιουργήσει ένα ηχητικό υπόβαθρο που «αναπνέει» και εξελίσσεται, χωρίς ποτέ να επισκιάζει τον συναισθηματικό πυρήνα του τραγουδιού, αλλά ενισχύοντάς τον διαρκώς.
Το τραγούδι αντλεί το ηχητικό του DNA από μια παράδοση εμβληματικών pop-rock ντουέτων. Οι ακροατές θα εντοπίσουν απόηχους από την άμεση συναισθηματική προσέγγιση των Roxette, τον πλούσιο μελωδικό χαρακτήρα των Savage Garden, την καλογυαλισμένη ένταση των Wham!, την ψύχραιμη ευφυΐα των Pet Shop Boys και την τολμηρή διάθεση των Twenty One Pilots να καταργούν τα όρια μεταξύ των ειδών. Ωστόσο, το «Hurt Me So and Lie» δεν δίνει ποτέ την αίσθηση της απομίμησης. Αφομοιώνει αυτές τις επιρροές και τις μετασχηματίζει σε κάτι εντελώς δικό του, που είναι ταυτόχρονα σύγχρονο και κλασικό.
Στον πυρήνα του κομματιού βρίσκονται δύο εξαιρετικές φωνητικές ερμηνείες. Η Elisa Bartoli —η οποία ξεκίνησε τραγουδώντας σε χορωδία στη γενέτειρά της, το Fano της Ιταλίας, προτού ακολουθήσει πολυετή επίσημη εκπαίδευση στη φωνή και το πιάνο και εργαστεί στο θέατρο με θιάσους του Pesaro— προσδίδει στην ερμηνεία της μια δυναμική και διεισδυτική χροιά. Υπάρχει μια ακατέργαστη ειλικρίνεια στη φρασεολογία της που διαπερνά την παραγωγή σαν προβολέας, φτάνοντας στον συναισθηματικό πυρήνα κάθε στίχου που ερμηνεύει. Ο Steven Vitali —ένας πολυδιάστατος οργανοπαίκτης και συνθέτης γαλλικής, ιταλικής και γερμανικής καταγωγής, γεννημένος στο Τορόντο και πλέον αναγνωρισμένη μορφή στο δημιουργικό τοπίο του Χόλιγουντ— προσφέρει ένα σίγουρο και βαθιά μελωδικό αντιστικτικό στοιχείο. Η φωνητική του παρουσία είναι ζεστή και στιβαρή, παρέχοντας μια ενέργεια σταθερότητας που εξισορροπεί υπέροχα την ένταση της Bartoli.
Οι δύο καλλιτέχνες εναλλάσσουν στίχους σε μια δυναμική διαλόγου (call-and-response), μετατρέποντας το τραγούδι σε κάτι που θυμίζει προφορική αντιπαράθεση, σύγκρουση και, τελικά, συμφιλίωση. Η δομή του παραπέμπει σε συνομιλία, αλλά η εκτέλεσή του είναι βαθιά μουσική, με κάθε εναλλαγή να χτίζει συναισθηματική δυναμική μέχρι το ρεφρέν να ξεσπάσει σαν κύμα που σκάει. Πρόκειται για ένα ρεφρέν με ακαταμάχητη δυναμική —από εκείνα που «κολλάνε» στο μυαλό μετά την πρώτη κιόλας ακρόαση και δεν λένε να φύγουν. Τα γεφυρωτικά μέρη (bridges) προσφέρουν επιπλέον μελωδικές συγκινήσεις, διευρύνοντας το συναισθηματικό εύρος του τραγουδιού και δίνοντας χώρο και στους δύο καλλιτέχνες να αναδείξουν το πλήρες φάσμα των αξιόλογων ικανοτήτων τους.
