ΘΑΝΟΣ ΜΟΥΡΡΑΗΣ (Μurray) – ΒΕΛΛΟΥΔΙΟΣ @ ΒΕΤΟΝ7

ΘΑΝΟΣ ΜΟΥΡΡΑΗΣ (Μurray) – ΒΕΛΛΟΥΔΙΟΣ

«Χαμένος κρίκος ή μεταιχμιακός σπινθηριστής ?»

Αφιέρωμα.

Επιμέλεια: Δημοσθένης Αγραφιώτης

Διάρκεια: 13 Ιανουαρίου – 7 Φεβρουαρίου 2015

Εγκαίνια: 13 Ιανουαρίου 2015 | 20:00

Ώρες λειτουργίας έκθεσης: Δευτέρα έως Παρασκευή 14.00-20.30 | Σάββατο 14.00-18.00 | Κυριακές κλειστά

Κέντρο Τέχνης και Πολιτισμού ΒΕΤΟΝ7: Πύδνας 7, (στάση Μετρό “Κεραμεικός”) Βοτανικός |

Τηλέφωνο: 210-7512625

Συμμετέχουν-συμβάλλουν: Ελισάβετ Αρσενίου, Γεωργία Σαγρή, Κατερίνα Κουτσίνα, Αντώνης Βολανάκης, Νεκτάριος Παπαδημητρίου, Πάνος Χαραλάμπους, Παναγιώτης Μποσνάκης, Διαμαντής Καράβολας, Λεωνίδας Εμπειρίκος, Νάντια Αργυροπούλου, Φαίδων Χατζηαντωνίου, Ελένη Πολυβίου, Αντώνης Νταγαδάκης, Αλέξης Σαββάκης, Βασίλης Νούλας, Κώστας Τζημούλης, Αναστάσης Καμπέρογλου, Κώστας Κλεφτόγιαννης, Γεώργιος Βελούδιος, Ναταλία Μελά, Λάκης Παπαστάθης (Cinetic-«Παρασκήνιο»), Μανώλης Μανουσάκης, Joulia Strauss, Michele Valley, Μαριέττα Καλλονά, Τάσος Βρεττός, Παντελής Βούλγαρης, Γιώργος Πανουσόπουλος, Μαρία Γεωργιλάκη, Ευθύμης Δημητρίου, Διονύσιος Φωτόπουλος, Τώνης Λυκουρέσης,Νίκος Γκίκας κ.α.

Επιμέλεια: Δημοσθένης Αγραφιώτης, ποιητής, καλλιτέχνης διαμέσων/intermediα

Στο κέντρο Τέχνης και Πολιτισμού Beton7 από τις 13/01/2015 μέχρι τις 07/02/2015 θα πραγματοποιηθούν τεκμηριώσεις, συμπλεύσεις και συμπλέξεις αναφορικά με το έργο του Θ. Μ – Β, θα ανακληθούν αναμνήσεις, θα υπάρξουν αναπολήσεις, θα γίνουν αναφορές, σταθμίσεις και αποτιμήσεις και θα εντοπιστούν οι προοπτικές που ανοίγονται. Στο πλαίσιο του αφιερώματος θα διοργανωθούν εκθέσεις, παρουσιάσεις τεκμηρίων, συζητήσεις, διαλέξεις, διάλογοι, προβολές ταινιών και φωτογραφιών, ηχητικές και άλλες εγκαταστάσεις, καθώς επίσης και επιτελέσεις (perfomances) σε επιμέλεια Δημοσθένη Αγραφιώτη.

O Θάνος-Αλέξανδρος Δημήτρη Μούρραης-Βελλούδιος, αεροπόρος, ελληνοδίφης, λαογράφος, συνθέτης και δημιουργός της φαντασιομετρικής τέχνης γεννήθηκε στην Αθήνα στις 16 Ιουλίου 1895 και σπούδασε στην Ελβετία και στην Αγγλία. Ισχυριζόταν ότι παρευρέθηκε στις εκδηλώσεις Νταντά της Ζυρίχης. Πέθανε στο τέλος του προηγούμενου αιώνα (1992). 

Είναι ο πρώτος DADA -DAGADA όπως προτιμούσε ο ίδιος- Έλληνας καλλιτέχνης ![?].

Οι πολλαπλές υποστάσεις του, οι πολλαπλές του πρωτοβουλίες, οι πολλαπλές διαδρομές του θα μπορούσαν να συνοψιστούν –για το σήμερα- σε δύο ερωτήσεις, σε δύο θεωρήσεις. Η πρώτη, ως η μεταιχμιακή (liminal) «φύση» της προσωπικής του περιπέτειας, καθώς διασχίζει, διαπερνάει εγκάρσια διάφορους και διαφορετικούς χώρους της κοινωνικής ζωής – από τον στρατό στον χώρο της τέχνης, από το Κολωνάκι (πατρικό σπίτι) μέχρι τις φτωχογειτονιές της Αθήνας (σπίτι φιλοξενίας, αποδοχής). Η δεύτερη, ως ο πιθανός ή ο χαμένος ή ο λανθάνων κρίκος στην ασαφή ή δυσκολοπροσδιόριστη αλυσίδα της ελληνικής πρωτοπορίας.

Οι δύο θεωρήσεις, οι δύο πρώτες προβληματικές, αποτελούν απλά σημεία εκκίνησης και η οποιαδήποτε επανεξέταση είναι περισσότερο από επιθυμητή και μάλιστα, εντόνως και επειγόντως.